I SA/Rz 263/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 10 września 2014 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Mercedes Benz Vito w związku z wnioskiem skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji -postanawia- odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] określającą J.D. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Mercedes Benz w kwocie 3222,00 zł. Na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2014 r., opisaną wyżej, J.D., reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten nie został jednak w żaden sposób uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi, może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie. Z uwagi na fakt, iż wstrzymanie wykonania skarżonego aktu możliwe jest jedynie na wniosek skarżącego, to skarżący winien przedstawić w składanym wniosku okoliczności, które - jego zdaniem - świadczą o konieczności udzielenia mu tymczasowej ochrony. Uwzględnienie wniosku uwarunkowane jest tym, by wskazane przez skarżącego okoliczności mieściły się w wymienionych wyżej przesłankach w postaci zachodzenia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem kwestionowanego rozstrzygnięcia. Strona wnioskująca o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinna określić, na jaką szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może ją narazić wykonanie zaskarżonej decyzji. W orzecznictwie sądowym nie budzi wątpliwości, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (tak np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2004 r. GZ 138/2004, LexPolonica nr 375764). Biorąc powyższe pod uwagę należy podnieść, że obowiązek o charakterze pieniężnym, a takiego dotyczy niniejsza sprawa, ma z natury odwracalny charakter. Oznacza to, że w razie jego zrealizowania, a następnie uwzględnienia skargi, objęta zaskarżoną decyzją kwota pieniężna będzie podlegała zwrotowi. Odnosząc się do okoliczności niniejszej sprawy, zdaniem Sądu, nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji albowiem J.D. nie wykazała w żaden sposób, że spełnione zostały przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a, a zatem, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Jednocześnie Sąd nadmienia, że brak przesłanek do wstrzymania zaskarżonego aktu nie przesądza o losie skargi. Zaskarżona decyzja zostanie poddana odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. Z podanych względów Sąd uznał, że wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie i w związku z tym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia.