I SA/Rz 265/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – SWSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 lipca 2025 r. w Rzeszowie sprawy ze skargi A.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 9 kwietnia 2025 r. nr SKO.4140.23.2025 w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku rolnym, w podatku od nieruchomości oraz podatku leśnym za 2024 r. - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. Pismem z 23 maja 2025 r. A.B. ( dalej: skarżący), wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 9 kwietnia 2025 r., nr SKO.4140.23.2025 w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku rolnym, w podatku od nieruchomości i podatku leśnym za 2024 rok. Zarządzeniami z 18 i 25 czerwca 2025 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci nadesłania numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 500 zł. Wezwanie zawierało pouczenie, że powyższych czynności należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania skierowano na podany w skardze adres skarżącego. Przesyłka zawierająca wezwania nie została podjęta w terminie 14 dni od dnia pierwszego awiza. W związku z powyższym nastąpił zwrot przesyłki do Sądu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do skarżącego. Przesyłkę pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 11 lipca 2025 r. Do dnia rozpatrywania sprawy braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Ponadto na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a, od pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (w niniejszej sprawie skargi), pobiera się opłatę sądową w postaci wpisu stosunkowego lub stałego. Stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpatrywanej sprawie, wobec niemożności doręczenia skarżącemu przesyłki sądowej zawierającej odpis wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a., została ona pozostawiona na okres 14 dni w placówce pocztowej. Jak wynika z opisu koperty oraz druku zwrotnego potwierdzenia odbioru, zawiadomienie o złożeniu korespondencji skierowanej do skarżącego, zgodnie z adnotacją dokonaną przez doręczyciela, w oddawczej skrzynce pocztowej adresata nastąpiło w dniu 27 czerwca 2025 r. Nieodebranie przez skarżącego przesyłki w terminie 14 dni, licząc od dnia złożenia pierwszego awiza, skutkowało więc – na mocy art. 73 § 4 P.p.s.a. – dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania, pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić bowiem należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 P.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że skoro pierwsze zawiadomienie o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej pozostawiono w skrzynce oddawczej adresata w dniu 27 czerwca 2025 r., to od tej daty rozpoczął biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 3 P.p.s.a., z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma nastąpił w dniu 11 lipca 2025 r., a zatem siedmiodniowy termin do wykonania nałożonego na skarżącego obowiązku procesowego upływał z dniem 18 lipca 2025 r. W zakreślonym przez Sąd terminie, skarżący nie uzupełnił zarówno braku fiskalnego jak i formalnego skargi poprzez uiszczenie wymaganego wpisu oraz nadesłanie numeru PESEL. Tym samym ziściły się przesłanki do odrzucenia wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. art. 58 § 1 pkt 3 oraz 58 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji