I SA/Rz 269/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2013 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za okres od 2008r. do 2009r. wraz z odsetkami za zwłokę. postanawia odrzucić skargę. J.Ł. wniósł do tutejszego Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnik Urzędu Skarbowego z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...], w sprawie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za okres od 2008r. do 2009r. wraz z odsetkami za zwłokę. Sąd wezwał skarżącego (zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I) do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500zł, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono w dniu 21 marca 2013r. Wyznaczony termin upłynął w dniu 8 kwietnia 2013r. Wpis nie został uiszczony. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej Ppsa., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis od niniejszej skargi został określony w § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., (Dz.U. 2003r. Nr 221, poz. 2192) i wynosi 500 zł. Brak wpisu uniemożliwia sądowi podjęcie jakiejkolwiek czynności. Zgodnie z art. 220 § 1 Ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z uwzględnieniem § 2, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W przypadku gdy pismem jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia – art. 220 § 3 Ppsa. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 220 § 3 Ppsa.