I SA/Rz 277/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku J. J. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) lutego 2014 r., nr (...), w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj za 2009 r. - postanawia – zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w ½ części. Występując o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, skarżący złożył oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, zgodnie z którym pozostaje on we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i pełnoletnią córką. Aktualnie nie uzyskuje żadnych dochodów, gdyż jest osobą bezrobotną. W tej sytuacji jedynym źródłem utrzymania całej rodziny jest prowadzona przez żonę skarżącego działalność gospodarcza oraz wykonywana przez nią praca zarobkowa. Z obydwu tych źródeł uzyskuje ona miesięcznie 3 326 zł. Podając składniki zgromadzonego majątku skarżący wymienił jedynie mieszkanie o pow. użytkowej 57 m2, nieruchomość rolną o pow. 0,64 ha, a także oszczędności w wysokości 1 500 zł. W uzasadnieniu wniosku dodano ponadto, że prawie cały majątek skarżącego został zajęty przez organy skarbowe, prowadzące wobec niego postępowanie egzekucyjne, w konsekwencji czego został on zmuszony do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 302 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 4 grudnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012, poz. 270, ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Tak więc oceniając zasadność złożonego przez osobę fizyczną wniosku należy porównać wysokość kosztów jakie zobligowana jest ponieść strona wnioskująca o przyznanie tej ulgi, z jej możliwościami finansowymi oraz zgromadzonym majątkiem, którego składniki mogłyby stanowić zabezpieczenie przedmiotowych kosztów. W niniejszej sprawie wpis od skargi wynosi nieco ponad 300 zł, tymczasem skarżący, jak sam przyznał, dysponuje oszczędnościami w kwocie 1 500 zł, w których koszty sądowe znajdują pełne pokrycie. W tej więc sytuacji nie sposób jest więc zasadnie przyjąć, że skarżący nie jest w stanie, chociażby w części, partycypować w kosztach związanych z niniejszym postępowaniem sądowym. Niezależnie od powyższego w tym miejscu należy stwierdzić, że skarżący oprócz przedmiotowej sprawy jest także stroną w dziesięciu innych sprawach, zawisłych przed tutejszym Sądem, a łączna wysokość wpisów sądowych we wszystkich tych sprawach wynosi ponad 3 000 zł. W związku z tym uzasadniona jest konstatacja, że poniesienie wszystkich tych kosztów w pełnej wysokości byłoby dla skarżącego znacznym obciążeniem, zagrażającym podstawom jego egzystencji. Z tego też względu zwolniono skarżącego od kosztów sądowych, związanych z niniejszą sprawą, w ½ części, zmniejszając ich wysokość stosownie do jego możliwości płatniczych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.