I SA/Rz 287/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Piórkowska po rozpoznaniu w dniu 13 października 2008 r. w Wydziale I Finansowym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg P. W. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2007 r., nr nr: (...) (...) (...) (...) (...) w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za: marzec, kwiecień, maj, czerwiec i lipiec 2005 r. w związku z wnioskiem skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej - postanawia - przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, wyrokiem z dnia 22 lipca 2008 r., sygn. I SA/Rz 287/08, oddalił skargi P. W. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) lipca 2008 r., nr nr: (...),(...),(...),(...),(...). W dniu 24 lipca 2008 r. pełnomocnik skarżącego – doradca podatkowy M. R., złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyżej wymienionego wyroku. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 25 lipca 2008 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem w wysokości 100 zł., pod rygorem egzekucji. Odpis tego zarządzenia został doręczony adresatowi w dniu 4 sierpnia 2008 r., natomiast opłata kancelaryjna została uiszczona w dniu 7 sierpnia 2008 r. Przesyłka zawierająca odpis wyroku wraz z uzasadnieniem nadana została w dniu 29 lipca 2008 r., nie została jednak odebrana przez adresata, w związku z czym, po dwukrotnym awizowaniu w dniach: 1 sierpnia 2008 r. i 11 sierpnia 2008 r. została zwrócona do nadawcy. Pełnomocnik skarżącego, po rozmowie telefonicznej z pracownikiem Sądu, stawił się w Sądzie w dniu 22 września 2008 r. i odebrał odpis wyroku z dnia 22 lipca 2008 r., sygn. I SA/Rz 287/08, wraz z uzasadnieniem. Następnie, wnioskiem z dnia 23 września 2008 r., nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 25 września 2008, zwrócił się do Sądu o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, którą załączył do tego wniosku, wraz z kserokopią wniosku urlopowego pracownika. W uzasadnieniu wniosku podano, iż w dniu 1 sierpnia 2008 r., kiedy to listonosz przyniósł odpis wyroku wraz z uzasadnieniem do kancelarii, obaj partnerzy uprawnieni do odbioru korespondencji (doradcy podatkowi: S. C. i pełnomocnik skarżącego M. R.) byli nieobecni, a upoważniony do tego pracownik był na urlopie. S. C. w dniu 4 sierpnia 2008 r. udał się na pocztę celem odebrania całej, adresowanej do kancelarii korespondencji, awizowanej w dniu 1 sierpnia 2008 r. Pracownik Urzędu Pocztowego wydał mu wszystkie, według jego wiedzy przesyłki, jednakże wśród nich nie było odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, w sprawie I SA/Rz 287/08. Pełnomocnik skarżącego podniósł również, iż powtórnych awiz listonosz nie dostarczył. Według jego twierdzeń pracownik Urzędu Pocztowego nie wydał korespondencji w sprawie I SA/Rz 287/08, ponieważ przesyłka ta była wykazana na odwrocie karty doręczeń, ponadto listonosz nigdy nie wykazuje na awizie wszystkich numerów przesyłek, a jedynie zbiorczo wskazuje ich liczbę, która często się nie zgadza. Niezależnie od tego w uzasadnieniu wniosku podkreślono, że nie jest prawdą, co wynika z potwierdzenia odbioru pisma, iż awizo zostało umieszczone na drzwiach adresata, ponieważ listonosz zawsze pozostawia pisma pracownikom kancelarii, nawet nieuprawnionym do ich odbioru. Wszystkie te okoliczności, zdaniem pełnomocnika skarżącego, przemawiają za tym, iż nie ponosi on winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Niezależnie od powyższego, w uzasadnieniu wniosku wyrażono zapatrywanie, iż odstępstwem od zasady w postępowaniu Sądu jest to, iż wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o sporządzenie uzasadnienia zostało wysłane później niż samo uzasadnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi zasługuje na uwzględnienie. Z brzmienia art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr.153 poz.1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.), wynika, że Sąd postanowi na wniosek strony o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z utrwalonym zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie poglądem, uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy pomimo zachowania należytej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. Przeszkody, które spowodowały uchybienie terminu muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny, niezależny od osoby dokonującej danej czynności. Dodatkowo przepis art. 87 § 1 P.p.s.a. wymaga, aby pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu zostało wniesione do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Pod pojęciem strony, o którym mowa w art. 86 § 1 należy rozumieć także jej pełnomocnika, ponieważ sama strona nie ponosi odpowiedzialności za jego zaniedbania, nie może więc wykazywać braku swojej winy w uchybieniu terminu, poza tym skarga kasacyjna, zgodnie z art. 175 § 1, § 2 i § P.p.s.a., może być sporządzona, co do zasady, jedynie przez profesjonalnego pełnomocnika, które to pojęcie obejmuje także doradcę podatkowego, w zakresie spraw obejmujących obowiązki podatkowe. Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż pełnomocnik skarżącego bez swojej winy uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej. W sposób należyty uprawdopodobnił on brak swojej winy w uchybieniu terminu, wskazując na uchybienia pracowników Urzędu Pocztowego, w związku z doręczeniem adresowanej do niego korespondencji w niniejszej sprawie. Przemawia za tym zwłaszcza fakt, niewydania S. C. całej korespondencji, wysłanej na adres, wspólnie prowadzonej z pełnomocnikiem skarżącego kancelarii, w dniu 4 sierpnia 2008 r. Mając na uwadze powyższe okoliczności oraz to, iż wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej został złożony przed upływem siedmiodniowego terminu od czasu ustania przyczyny uchybienia, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. Sąd, w oparciu o art. 86 § 1 i 2 oraz art. 87 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Niezależnie od powyższego, ustosunkowując się do twierdzeń zawartych w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu należy zaznaczyć, iż uiszczenie opłaty kancelaryjnej nie jest warunkiem skutecznego złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, wraz z jego odpisem. Nie jest to bowiem brak formalny, w rozumieniu art. 49 P.p.s.a., a ponadto żaden przepis powołanej ustawy nie wiąże skutków procesowych z uiszczeniem tejże opłaty. Jak wynika bowiem z art. 234 P.p.s.a. nieuiszczenie opłaty kancelaryjnej skutkuje jedynie ściągnięciem jej od strony, w trybie postępowania egzekucyjnego. Przepis art. 220 i art. 221 P.p.s.a. nie znajdują w tym wypadku zastosowania.