I SA/Rz 29/10

PostanowienieWSA w Rzeszowie2010-02-02

Skład orzekający: Referendarz sądowy Małgorzata Futera

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który otrzymuje niską rentę i ponosi wysokie koszty leczenia, może zostać zwolniony od kosztów sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Skarżący, który otrzymuje niską rentę, przeznacza ją w całości na podstawowe potrzeby życiowe i leczenie. Jego sytuacja majątkowa i życiowa, w tym wysokie koszty leczenia i brak innych źródeł dochodu, uniemożliwia mu poniesienie kosztów sądowych. W związku z tym, na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżący został zwolniony od kosztów sądowych w całości.
Stan faktyczny
Skarżący T.W. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiającą umorzenia rat podatku rolnego i leśnego. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że przeważającą część swojej renty przeznacza na leczenie i podstawowe potrzeby życiowe, a emerytura jego krewniej, z którą mieszka, jest w całości pochłaniana przez koszty leczenia. Wpis od skargi wynosił 500 zł.
Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy i zwolniono skarżącego od kosztów sądowych w całości.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.W. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2009r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia III i IV raty podatku rolnego i leśnego za 2008 r. - postanawia – przyznać prawo pomocy i zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości. T.W. w sprawie ze skargi opisanej w sentencji postanowienia, wezwany do uiszczenia wpisu w wysokości 500 zł, zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na urzędowym formularzu PPF, o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu podkreślił, że przeważającą część otrzymywanej renty (według oświadczenia - 360,50 zł) przeznacza na wydatki związane z leczeniem i na podstawowe potrzeby życiowe. Mieszka z krewną ("ciotka") w domu o pow. 80 m², która z uwagi na stan zdrowia przebywa na przemian w szpitalu i hospicjum. Jej emeryturę (640,70 zł) w całości pochłaniają wydatki na ratowanie zdrowia. Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje: Skarżący ubiega się o zastosowanie w jego sprawie instytucji prawa pomocy, uregulowanej w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w skrócie zwanej dalej P.p.s.a., w postaci zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2). Na wstępie zaznaczenia wymaga, że w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy w rozpoznawanej sprawie wzięto pod ocenę nie tylko sam wniosek, ale także akta administracyjne, które - z uwagi na przedmiot sprawy, tj. odmowę zastosowania ulgi w postaci umorzenia zaległych rat podatku rolnego i leśnego – obrazują szczegółowo sytuację życiową i majątkową skarżącego. Przedmiotowy wniosek zasługuje na uwzględnienie. Skarżący posiada ograniczone środki pieniężne pochodzące z pobieranego świadczenia rentowego, które co najwyżej zaspokajają podstawowe i najpilniejsze potrzeby życiowe. Wysokość dochodów, całokształt sytuacji majątkowej i życiowej prowadzi rozpoznającego wniosek do konkluzji, iż skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Tylko wpis od skargi w sprawie, którą skarżący chce poddać kontroli Sądu, do czego ma konstytucyjne prawo, wynosi 500 zł – stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), a więc kwotę przewyższającą wysokość renty chorobowej skarżącego. W takiej sytuacji poniesienie przez skarżącego kosztów postępowania stanowiłoby uszczerbek w jego utrzymaniu. Mając na względzie przytoczone okoliczności, na postawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 245 § 3 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło