I SA/Rz 298/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2015 r., w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym wniosku R.B. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu IV raty łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 r. - postanawia – zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości. Sygn. I SA/Rz 298/15 U Z A S A D N I E N I E W rozpoznawanej sprawie skarżący zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych argumentując, że po odliczeniu opłat związanych z utrzymaniem domu (za gaz – 187,43 zł, energię elektryczną – 231,37 zł) i innych zwykłych kosztów utrzymania, w tym kosztów związanych z zakupem lekarstw (ok. 300 zł miesięcznie) i spłatą kredytu (333,95 zł) rodzinie, która utrzymuje się z zasiłku dla bezrobotnych skarżącego w kwocie 831,10 zł brutto (za kwiecień 2015 r.) i wynagrodzenia za pracę żony w wysokości 1750 zł brutto, pozostaje do dyspozycji kwota poniżej minimum socjalnego, dlatego skarżący nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych. Skarżący zadeklarował, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i synem- uczniem gimnazjum. Jako majątek podał dom o pow. 118 m², działkę rolną o pow. 0,17 ha, budynek gospodarczy o pow. 30 m². Skarżący wyjaśnił także, że jest właścicielem samochodu osobowego marki Volkswagen Golf III (rok produkcji 1992). Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm./ – zwanej dalej P.p.s.a.- przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powołane przepisy są odstępstwem od przewidzianej w art. 199 P.p.s.a. zasady ponoszenia przez strony kosztów postępowania związanych z ich udziałem w sprawie i powinny mieć zastosowanie w sytuacjach, w których na skutek zapłaty należnych kosztów nastąpiłoby zachwianie sytuacji materialnej, powodujące niemożność zapewnienia skarżącemu i jego rodzinie koniecznych środków codziennego utrzymania. W oparciu o dane zawarte we wniosku i aktach sprawy, istnieje podstawa do przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie o jaki zawnioskował. Skarżący podał, że utrzymuje się z zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 831,10 zł brutto, wcześniej zaś – do marca 2015 r. pobierał rentę chorobową. Dochody rodziny uzupełnia wynagrodzenie za pracę żony skarżącego w kwocie 1750 zł miesięcznie brutto. Dochody w takiej wysokości łącznej są w stanie zabezpieczyć podstawowe i niezbędne potrzeby trzyosobowej rodziny, ale zgodzić się należy ze skarżącym, że nie pozwalają na ponoszenie jakichkolwiek dodatkowych wydatków bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla całej rodziny. Okoliczności powyższe uznano za kwalifikujące skarżącego jako osobę, której przysługuje prawo pomocy i dlatego, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.