I SA/Rz 299/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Kazimierz Włoch Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska WSA Grzegorz Panek /spr./ Protokolant st.sek.sąd. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 lutego 2011r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2010r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2009 rok - oddala skargę - Zaskarżoną decyzją Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Rolnictwa z dnia (...) grudnia 2009 r., Nr (...) w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634 oraz Nr 227 poz. 1505), art. 7 ust. 1 i 2 pkt 3, ust. 4 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r., Nr 170, poz. 1051 ze zm.), art. 24 ust. 1 lit. c, art. 30 ust. 1 i 2, art. 50 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009 oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w Rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (DZ. Urz. UE L 141.18 z 30 kwietnia 2004 r. ze zm.), art. 17 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające Rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 ( Dz. Urz. UE L 30/16) z 31 stycznia 2009 r. Z uzasadnienia decyzji i akt administracyjnych wynika, że w dniu 13 maja 2009 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynął wniosek S. S. o przyznanie płatności na 2009 r. z tytułu jednolitej płatności obszarowej oraz płatności uzupełniającej do powierzchni grupy upraw podstawowych. We wniosku, S. S. zadeklarował 34 działki rolne kwalifikujące się do przyznania jednolitej płatności obszarowej o łącznej powierzchni 17,19 ha oraz dwie działki rolne kwalifikujące się do przyznania płatności uzupełniającej do powierzchni grupy upraw podstawowych o łącznej powierzchni 1,12 ha. W dniu 30 lipca 2009 r. S. S. złożył kartę weryfikacji wniosku, w której wycofał dwie działki rolne o łącznej powierzchni 0,41 ha, w związku z czym łączna powierzchnia zadeklarowanych działek uległa zmniejszeniu do 16,78 ha. W stosunku do tych dwóch działek Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa umorzył postępowanie, zaś w stosunku do pozostałych przeprowadził kontrolę administracyjną, w wyniku której stwierdzono, iż powierzchnia użytkowana w celu rolniczym kwalifikująca się do przyznania wnioskowanej płatności wynosi 16,62 ha a więc jest mniejsza o 0,16 ha od zadeklarowanej, zaś powierzchnia kwalifikująca się do przyznania płatności uzupełniającej jest mniejsza od zadeklarowanej o 0,01 ha. Powyższych ustaleń dokonano w oparciu o pomiary powierzchni ewidencyjno - gospodarczej odpowiadającej powierzchni użytkowanej rolniczo w ramach danej działki ewidencyjnej, wykonane na dostępnych w systemie informatycznym ARiMR zdjęciach obszarów zajmowanych przez działki rolne ujęte we wniosku producenta. Powyższe ustalenia jak i wyciągnięte na ich podstawie wnioski w pełni podzielił Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, który wspomnianą na wstępie decyzją utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że podstawą do przeprowadzenia kontroli był art. 24 ust. 1 lit c Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. oraz Rozporządzeń Rady ( WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009 a także Nr 479/2008. Zgodnie z powołanymi rozporządzeniami powierzchnia działek określana jest za pomocą wszelkich środków spełniających minimalną jakość pomiaru przynajmniej równoważną wymaganej przez obowiązujące na poziomie Wspólnoty normy techniczne. Jak wskazał organ odwoławczy całkowitą powierzchnię działki rolnej można wziąć pod uwagę, pod warunkiem, że jest ona w pełni użytkowana zgodnie z normami przyjętymi w danym Państwie Członkowskim lub regionie. W innym przypadku brana jest pod uwagę powierzchnia faktycznie użytkowana. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa weryfikuje poprawność deklarowanej powierzchni użytkowanej rolniczo w oparciu o będący w jej posiadaniu zintegrowany system zarządzania i kontroli, który zawiera między innymi zdjęcia lotnicze obrazujące deklarowane przez producentów rolnych działki ewidencyjne oraz sposób ich użytkowania w odpowiedniej skali a także narzędzia informatyczne umożliwiające pomiar tejże powierzchni. Tak dokonane pomiary wykazały, inną niż deklarowana, powierzchnię użytkowaną w celu rolniczym. W związku z tym, iż ustalona przez organ powierzchnia działek do przyznania jednolitej płatności obszarowej była mniejsza od zadeklarowanej o więcej aniżeli 0,10 ha a dokładnie o 0,16 ha uzasadniało to zmianę wysokości przyznanej płatności. Natomiast różnica stwierdzona w przypadku płatności uzupełniającej 0,01 ha nie wpłynęła na zmianę wysokości przyznanej w tym zakresie płatności. Z takim stanowiskiem organów nie zgodził się S. S., który w skardze wniesionej do tutejszego Sądu wskazał, że wprawdzie stwierdzone przez organ różnice powierzchni nie są znaczne, ale mają bezpośredni wpływ na kolejne wydawane w sprawie rozstrzygnięcia, a ponadto dokonana przez organ, jak ją nazwał "kontrola zza biurka" jest nieuzasadniona. Wskazał ponadto na fakt, pozbawienia go możliwości ustosunkowania się do zastosowanej metody z systemem informacji geograficznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się do podniesionych w skardze zarzutów organ wskazał, że zadaniem systemu informacji geograficznej jest wyznaczenie powierzchni ewidencyjno - gospodarczej tzw. obszaru zagospodarowania dla danej działki ewidencyjnej, na której jest prowadzona działalność rolnicza, a nie weryfikacja jej powierzchni całkowitej wynikającej z dokumentacji ewidencji gruntów i budynków oraz z ksiąg wieczystych. Ponadto narzędzia informatyczne będące w posiadaniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, za pomocą których dokonano pomiarów, umożliwiają na podstawie wyżej wymienionych danych precyzyjny pomiar powierzchni działek rolnych, bez konieczności weryfikowania powierzchni tych działek na gruncie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a., wynika z kolei, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że sąd ma prawo ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Oceniając zaskarżoną decyzję organu odwoławczego z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów stwierdzić należy, że nie narusza ona prawa w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w stanie prawnym obowiązującym w 2009 r., rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa na grunty rolne jeżeli na dzień 31 maja posiada działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr XX do rozporządzenia nr 1973/2004 r. z dnia 29 października 2004 r. (Dz. U. UE l 345 str. 1 ze zm.), wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, a także został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy, rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw: 1) chmielu, 2) roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych, 3) innych roślin - położonych na działkach rolnych objętych wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej. Ponadto na podstawie art. 86 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r., ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. U. UE L 316 str. 65 ze zm.), który stanowi, iż rozporządzenie nr 796/2004 utraciło moc z dniem 1 stycznia 2010 r. jednakże rozporządzenie to stosuje się nadal w odniesieniu do wniosków o przyznanie pomocy dotyczących lat gospodarczych lub okresów premiowych rozpoczynających się przed dniem 1 stycznia 2010 r., w niniejszej sprawie zastosowanie będą miały przepisy rozporządzenia Komisji WE nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. U. UE L 141 str. 18 ze zm.). Uzyskanie płatności bezpośrednich oprócz spełnienia ww. warunków uzależnione jest również od pozytywnego wyniku kontroli administracyjnej, której każdorazowo poddawany jest wniosek obszarowy, a która została przewidziana przepisami prawa unijnego. Zgodnie z art. 12 ust. 3 akapit 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, w celu identyfikacji wszystkich działek rolnych w gospodarstwie, o których mowa w ust. 1 lit. d), z góry ustalone formularze przekazane rolnikowi zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 zawierają informację na temat maksymalnego obszaru kwalifikowalnego przypadającego na działkę referencyjną do celów systemu płatności jednolitej lub systemu jednolitej płatności obszarowej. ponadto materiał graficzny przekazany rolnikowi, zgodnie z tymi samymi przepisami, wskazuje granice działek referencyjnych oraz ich unikalną identyfikację, natomiast rolnik wskazuje położenie każdej działki rolnej. Wnioski o wsparcie i kolejne wnioski o płatność są sprawdzane w sposób zapewniający skuteczną weryfikację przestrzegania warunków przyznawania wsparcia. W tym celu państwa członkowskie korzystają ze zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli dla potrzeb którego wykorzystuje się m.in. system informacji geograficznej (GIS), o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r., ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003. Jak stanowi ten artykuł w ramach kontroli administracyjnej korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych (ortomap), przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10000. W wyniku weryfikacji sprawy przez organ odwoławczy, po ponownym przeprowadzeniu kontroli administracyjnej z wykorzystaniem pomiaru powierzchni użytkowej rolniczo na ortofotomapie stwierdzono, iż powierzchnia użytkowana w celu rolniczym kwalifikująca się do przyznania wnioskowanej płatności wynosi 16,62 ha a więc jest mniejsza o 0,16 ha od zadeklarowanej, zaś powierzchnia kwalifikująca się do przyznania płatności uzupełniającej jest mniejsza od zadeklarowanej o 0,01 ha. Ustalenia organu odwoławczego były tożsame z tymi które poczynił organ I instancji. W ocenie sądu nie można uznać, że dokonując powyższych ustaleń doszło do naruszenia prawa. System identyfikacji działek rolnych (ang. land parcel identification system - LPIS) to system pozwalający na jednoznaczną identyfikację położenia działki rolnej w przestrzeni, kontrolę zadeklarowanej powierzchni pod względem kwalifikalności, tzn. powierzchni uprawnionej do dopłat w odniesieniu do danego schematu pomocy oraz kontroli w zakresie nakładania się deklaracji dla poszczególnych działek rolnych, zadeklarowanych przez jednego beneficjenta. Podstawą działania systemu LPIS jest baza danych działek referencyjnych (działek odniesienia), umożliwiających lokalizację działek rolnych zgłaszanych przez rolników do systemu płatności. System LPIS jest, zgodnie z art. 18 lit. b rozporządzenia rady nr 1782/2003 (obecnie zastąpione rozporządzeniem nr 73/2009, przy czym przedmiotowe zapisy pozostały bez zmian), elementem zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli. Konieczność jego budowy z wykorzystaniem technologu geograficznych systemów informacyjnych, wynika z art. 20 rozporządzenia rady nr 1782/2003. W myśl art. 30 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego Agencja przeprowadza kontrole administracyjne i kontrole na miejscu określone w przepisach Unii Europejskiej o których mowa w art. 1 pkt 1 z zastrzeżeniem art. 32 ustawy. Szczegółowe zasady przeprowadzania kontroli zostały określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 796/2004. według jego art. 23 ust. 1 kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przeprowadza się tak, aby skutecznie zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności. Organy obu instancji podczas weryfikacji wniosku (kontrola administracyjna art. 30 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, art. 20 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 73/2009 i art. 23, 24 rozporządzenia nr 796/2004) stwierdziły rozbieżności w deklaracji powierzchni zgłaszanej do płatności przez rolnika z danymi będącymi w posiadaniu ARiMR zawartymi w zintegrowanym systemie zarządzania i kontroli. Państwa członkowskie obowiązane są prowadzić taki system którego częścią składową, oprócz skomputeryzowanej bazy danych, systemu identyfikacji i rejestracji uprawnień do płatności jest m.in. system identyfikacji działek rolnych (LPIS), który ustanawiany jest na podstawie map i dokumentów ewidencji gruntów lub tez innych danych kartograficznych (art. 15 rozporządzenia 73/2009). Art. 17 tego rozporządzenia jasno i wyraźnie wskazuje, że korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych (GIS - zdefiniowany w art. 2 pkt 25 rozporządzenia nr 796/2004), w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowani jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności w skali 1:10000. Kontrole administracyjne pozwalają na wykrycie nieprawidłowości, a w szczególności na ich automatyczne wykrycie za pomocą narzędzi informatycznych (art. 24 ust. 1 zdanie wstępne rozporządzenia nr 796/2004). Zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. c) kontrole takie dotyczą zgodności między działkami rolnymi zadeklarowanymi w jednym wniosku a działkami odniesienia w systemie identyfikacji działek rolnych, oraz weryfikują kwalifikacje do pomocy określonych terenów jako takich. Również art. 20 ust. 1 rozporządzenia 73/2009 stanowi o obowiązku przeprowadzania przez państwa członkowskie kontroli administracyjnych w celu weryfikacji warunków kwalifikowalności do pomocy. Skoro zgodnie z art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 796/2004 kontrole administracyjne pozwalają w szczególności na automatyczne wykrycie nieprawidłowości za pomocą narzędzi informatycznych, to istnieją podstawy prawne do stosowania w ramach tej kontroli nie tylko skomputeryzowanej bazy danych, lecz także systemu identyfikacji działek rolnych, w którym (art. 17 rozporządzenia nr 73/2009) korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych (GIS) w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych i satelitarnych. Takie działania w niniejszej sprawie zostały podjęte i na ich podstawie ustalono powierzchnię każdej z wnioskowanej do płatności działek rolnych. Przechodząc do merytorycznej analizy sprawy, należy stwierdzić, że skoro organy agencji winny przeprowadzać kontrole administracyjne wniosków zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, które mają na celu weryfikację zgodności pomiędzy działkami rolnym zadeklarowanymi przez producentów rolnych we wniosku a m.in. powierzchniami działek zawartych w referencyjnym systemie LPIS, to na podstawie tych ostatnich, jako spełniających wymogi unijne i krajowe, należy kwalifikować powierzchnie do uzyskania jednolitej płatności obszarowej jak i uzupełniającej płatności obszarowej. Tym samym w przypadku stwierdzenia, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, iż powierzchnia zgłaszana do płatności przez wnioskodawcę jest większa niż wynika to z danych LPIS, redukuje się ją o rozpoznane powierzchnie nieuprawnione, a dopłaty są naliczane do właściwej powierzchni. Efekt takiego wnioskowania znajduje potwierdzenie bezpośrednio w art. 50 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, zgodnie, z którym kwota pomocy musi zostać ograniczona do powierzchni stwierdzonej na podstawie danych ustalonych dla działki referencyjnej w systemie LPIS. Tym samym najważniejszym aspektem uzyskanym w kontroli administracyjnej jest ustalenie, iż powierzchnia działek rolnych zadeklarowanych przez skarżącego - beneficjenta jest inna niż powierzchnia stwierdzona w trakcie kontroli administracyjnej, czyli postępowania wyjaśniającego w sprawie. W wyniku złożonego przez stronę odwołania po weryfikacji sprawy i ponownym przeprowadzeniu kontroli administracyjnej z wykorzystaniem pomiaru powierzchni użytkowanej rolniczo na ortofotomapie, organ drugiej instancji ustalił, że powierzchnia kwalifikująca się do przyznania wnioskowanej płatności wynosi 16,62 ha a więc jest mniejsza o 0,16 ha od zadeklarowanej (16,78 ha), zaś powierzchnia kwalifikująca się do przyznania płatności uzupełniającej wynosi 1,11 ha i jest mniejsza od zadeklarowanej o 0,01 ha. (1,12 ha). Tym samym powierzchnia uprawniona i kwalifikująca się do jednolitej płatności obszarowej, wyniosła 16.62 ha oraz do uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych, wyniosła 1,11 ha. Tych ustaleń nie może również podważyć powołany na rozprawie w dniu 22 lutego 2011 r. protokół sporządzony przez Biuro Certyfikacji C.. Z protokołu tego wynika jedynie, iż skarżący spełnia wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym co ma znaczenie w przypadku ubiegania się o dopłaty z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. Zadaniem bowiem jednostki certyfikującej jest zbadanie czy metody gospodarowania stosowane przez producenta rolnego są zgodne z przepisami o rolnictwie ekologicznym. Podkreślenia tutaj wymaga, iż jednostki certyfikujące przeprowadzają kontrole na wniosek zainteresowanej strony, która sama określa powierzchnie swojego gospodarstwa oraz rodzaj prowadzonych upraw. W ocenie sądu z powyższego wynika, że w sprawie nie doszło do naruszenia procedury i właściwych przepisów prawa materialnego. W tej sytuacji Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a skarga podlega oddaleniu (art. 151 p.p.s.a.).