I SA/Rz 30/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2023 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku G. sp. z o.o. z/s w P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Celno-Skarbowego w Przemyślu z dnia 25 października 2022 r. nr 408000-COP.4103.61.2021 w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące lat 2017-2018 - p o s t a n a w i a - odmówić przywrócenia terminu Skarżąca Spółka zgłosiła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na opisaną w sentencji decyzję. Podniosła, że decyzja ta została do niej nadana przez organ podatkowy 28 października 2022 r., a korespondencja po awizacji została zwrócona nadawcy 16 listopada 2022 r. O wydaniu decyzji powzięła wiadomość 14 grudnia 2022 r., podczas obecności prezesa jej zarządu w siedzibie organu w związku z otrzymaniem upomnienia wystawionego przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie. Do tego dnia nie miała wiedzy, że toczące się postępowanie zakończyło się decyzją. W październiku 2022 r. została bowiem zawiadomiona przez organ podatkowy o przedłużeniu terminu zakończenia postępowania do 2 grudnia 2022 r. Zaistniała sytuacja jest dla niej niezrozumiała, ponieważ przykłada wagę do terminowego odbioru korespondencji, w tym od organu celno-skarbowego. Po przeanalizowaniu sprawy doszła do wniosku, że doręczyciel pocztowy najpewniej nie pozostawił dokumentów awiza w skrzynce, przez co nie miała wiedzy o przesyłce z decyzją. W dniu 16 grudnia 2022 r. złożyła reklamację u operatora pocztowego (w aktach sprawy sądowej złożono dokument, w którym operator pocztowy informuje Spółkę, że reklamacja nie mogła zostać rozpatrzona, ponieważ Spółka nie była nadawcą i nie odebrała korespondencji). Nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek Spółki nie zasługiwał na uwzględnienie. W myśl art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 259) dalej określanej skrótem: "p.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z przepisów art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a. wynika jednak, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, jeżeli zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, dbałości o prowadzenie własnych spraw. Przy ocenie winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Z przedłożonych Sądowi przez organ akt sprawy wynika, że objęta skargą decyzja nie została przez Spółkę podjęta. Na złożonej w aktach kopercie, w której znajduje się przeznaczona dla niej decyzja, odnotowane zostało przez doręczyciela pocztowego, że pomimo dwukrotnej awizacji (31 października i 8 listopada 2022 r.) adresat korespondencji nie podjął i zwrócono ją nadawcy. W aktach sprawy znajduje się również protokół sporządzony przez pracownika organu administracji skarbowej 14 grudnia 2022 r. na okoliczność udostępnienia akt sprawy prezesowi zarządu Spółki, który m.in. wykonał fotografie na podstawie akt sprawy decyzji oraz koperty. Materiały z akt sprawy potwierdzają zatem okoliczności naświetlone przez Spółkę we wniosku o przywrócenie terminu. Z zestawienia daty wniesienia skargi oraz terminów awizacji decyzji z 25 października 2022 r. wynika też, że termin do wniesienia skargi, liczony przy uwzględnieniu skutku doręczenia decyzji wynikającego z dwukrotnej awizacji odnotowanej na kopercie, został uchybiony. Skargę nadano 21 grudnia 2022 r., podczas gdy czynności tej należało dokonać do 16 grudnia 2022 r. Analiza akt sprawy nie wykazała, aby organ dopuścił się uchybień w kwestii doręczenia decyzji. Wprawdzie w postanowieniu z 3 października 2022 r. zawiadomił Spółkę o nowym terminie zakończenia postępowania odwoławczego do 2 grudnia 2022 r. i po tym czasie nie kierował już do Spółki żadnej korespondencji, a 25 października 2022 r. wydał decyzję i polecił ją doręczyć Spółce, ale sama ta okoliczność (wydania decyzji przed upływem terminu wyznaczonego do zakończenia postępowania) nie mogła być oceniona jako istotne naruszenie przepisów postępowania, które powinno wywrzeć wpływ na ocenę, czy Spółka nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Rzecz bowiem w tym, że niezależnie od tej kwestii, prezes zarządu Spółki był obecny w siedzibie organu 14 grudnia 2022 r. i zapoznał się z aktami sprawy, w tym kopertą, w której znajdowała się skierowana do Spółki decyzja i na której znajdowały się adnotacje o awizacji. Miało to miejsce na 2 dni przed upływem terminu do wniesienia skargi, liczonego przy uwzględnianiu ww. awizacji. We wniosku o przywrócenie terminu nie uprawdopodobniono, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy Spółki, bez winy osoby zarządzającej tą Spółką. Obiektywnie dochowanie terminu było możliwe, nawet gdyby doręczyciel pocztowy dopuścił się opisanych we wniosku uchybień w kwestii niepozostawienia w skrzynce dokumentów awiza. Brak było podstaw do przyjęcia, że uchybienie terminu nastąpiło na skutek zdarzeń od strony niezależnych, na które nie mogła mieć wpływu, nawet gdyby zachowanie szczególnej staranności wymagało dołożenia wzmożonego wysiłku w dokonaniu danej czynności, aby zaradzić bezskutecznemu upływowi bliskiego terminu do wniesienia skargi. Nie wykazano, aby uchybienie terminu nastąpiło pomimo użycia sił i środków normalnie dostępnych uczestnikowi postępowania. Z podanych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd postanowił wniosku Spółki nie uwzględnić.