I SA/Rz 301/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Kazimierz Włoch Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska WSA Grzegorz Panek /spr./ Protokolant st.sek.sąd. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 lutego 2011r. sprawy ze skargi S.S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2010r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na 2009 rok - oddala skargę - Zaskarżoną decyzją Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Rolnictwa z dnia (...) listopada 2009 r., Nr (...) w sprawie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolno środowiskowych w pomniejszonej wysokości na 2009 r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 21 ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm.), § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu i udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolno środowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 174, poz. 1809 ze zm.) w zw. z art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie ( WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. UE L 30 str. 16), art. 16 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania Rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzania procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 386 z 23 grudnia 2006 r., str. 74) oraz art. 24 ust. 1 lit. c, art. 30 ust. 1 i 2, art. 50 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009 oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w Rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. UE L 141.18 z 30 kwietnia 2004 r. ze zm.). Z uzasadnienia decyzji i akt administracyjnych wynika, że w dniu 13 maja 2009 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynął wniosek kontynuacyjny S. S. o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolno środowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt, w którym zadeklarował realizacje następujących pakietów i wariantów: S02 - realizację pakietu rolnictwo ekologiczne na łącznej powierzchni 10,09 ha w następujących wariantach: S02a01 - uprawy rolnicze bez certyfikatu zgodności na powierzchni 3,41 ha, S02b01 - trwałe użytki zielone bez certyfikatu zgodności na powierzchni 5,71 ha, S02d01 - uprawy sadownicze, w tym jagodowe bez certyfikatu zgodności na powierzchni 0,97 ha, P01 - realizacje pakietu otrzymanie łąk ekstensywnych na łącznej powierzchni 5,71 ha w następującym wariancie: P01b - półnaturalne łąki dwukośne na powierzchni 5,71 ha. Zawnioskował również o podwyższenie płatności z tytułu realizacji pakietów na obszarze Natura 2000. W wyniku przeprowadzonej kontroli administracyjnej Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ustalił w oparciu o system informacji geograficznej powierzchnie referencyjne dla działek ewidencyjnych: nr 560/6, 637/2, 642/1, 642/2 położonych w miejscowości Pielgrzymka oraz nr 186/13 i 188 położonych w miejscowości M. o czym zawiadomił S. S. a następnie wydał decyzję o przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolno środowiskowych w pomniejszonej wysokości na 2009 r. Powyższe ustalenia jak i wyciągnięte na ich podstawie wnioski w pełni podzielił Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, który wspomnianą na wstępie decyzją utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że podstawa do przeprowadzenia kontroli był art. 24 ust. 1 lit c Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. oraz Rozporządzeń Rady ( WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009 a także Nr 479/2008. Zgodnie z powołanymi rozporządzeniami powierzchnia działek określana jest za pomocą wszelkich środków spełniających minimalną jakość pomiaru przynajmniej równoważną wymaganej przez obowiązujące na poziomie Wspólnoty normy techniczne. Jak wskazał organ odwoławczy całkowitą powierzchnię działki rolnej można wziąć pod uwagę, pod warunkiem, że jest ona w pełni użytkowana zgodnie z normami przyjętymi w danym Państwie Członkowskim lub regionie. W innym przypadku brana jest pod uwagę powierzchnia faktycznie użytkowana. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa weryfikuje poprawność deklarowanej powierzchni użytkowanej rolniczo w oparciu o będący w jej posiadaniu zintegrowany system zarządzania i kontroli, który zawiera między innymi zdjęcia lotnicze obrazujące deklarowane przez producentów rolnych działki ewidencyjne oraz sposób ich użytkowania w odpowiedniej skali a także narzędzia informatyczne umożliwiające pomiar tejże powierzchni. Tak dokonane pomiary wykazały, inną niż deklarowana, powierzchnię użytkowaną w celu rolniczym. W przypadku wariantu S02a01 różnica pomiędzy powierzchnią działek zadeklarowanych we wniosku a powierzchnią ustaloną wyniosła 0,03 ha co stanowiło 0,88 % obszaru ustalonego, w związku z tym przyznano pomniejszoną płatność w ramach przedmiotowego wariantu liczoną od powierzchni obszaru ustalonego tj. 3,38 ha co spowodowało zmniejszenie płatności przyznanej w tym wariancie o 20,40 zł. w przypadku wariantu S02b01 różnica wyniosła 0,07 ha co stanowiło 1,24 % obszaru ustalonego tj. 5,64 ha i spowodowało zmniejszenie płatności o 23,10 zł. W przypadku kolejnego wariantu S02d01 różnica stanowiła 0,01 ha co z kolei stanowiło 1,04 % obszaru ustalonego tj. 0,96 ha i spowodowało pomniejszenie płatności o 18 zł. Dla wariantu zaś P01b różnica wynosiła 0,07 ha czyli 1,24 %obszaru ustalonego - 5,64 ha co z kolei wpłynęło na obniżenie płatności o 61,60 zł. Organ odwoławczy nie zgodził się z podnoszonymi zarzutami dotyczącymi naruszenia zasad postępowania w tym, zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu. Z takim stanowiskiem organów nie zgodził się S. S., który w skardze wniesionej do tutejszego Sądu wskazał, że wprawdzie stwierdzone przez organ różnice powierzchni nie są znaczne, ale mają bezpośredni wpływ na kolejne wydawane w sprawie rozstrzygnięcia, a ponadto dokonana przez organ, jak ją nazwał "kontrola zza biurka" jest nieuzasadniona. Wskazał ponadto na fakt, pozbawienia go możliwości ustosunkowania się do zastosowanej metody z systemem informacji geograficznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się do podniesionych w skardze zarzutów wskazał, że zadaniem systemu informacji geograficznej jest wyznaczenie powierzchni ewidencyjno - gospodarczej tzw. obszaru zagospodarowania dla danej działki ewidencyjnej, na której jest prowadzona działalność rolnicza, a nie weryfikacja jej powierzchni całkowitej wynikającej z dokumentacji ewidencji gruntów i budynków oraz z ksiąg wieczystych. Ponadto narzędzia informatyczne będące w posiadaniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, za pomocą których dokonano pomiarów, umożliwiają na podstawie wyżej wymienionych danych precyzyjny pomiar powierzchni działek rolnych, bez konieczności weryfikowania powierzchni tych działek na gruncie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a., wynika z kolei, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że sąd ma prawo ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Oceniając zaskarżoną decyzję organu odwoławczego z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów stwierdzić należy, że nie narusza ona prawa w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Podstawą prawną określającą warunki i tryb udzielania producentom rolnym płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych jest rozporządzenie Rady Ministrów z 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004 r. Nr 174, poz. 1809 ze zm.), wydane na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U Nr 229, poz. 2273 ze zm.). Jak stanowi § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia, płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu, który prowadzi działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym o powierzchni co najmniej 1 ha użytków rolnych i zobowiąże się m.in. do realizacji pakietów zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej i przestrzegania wymagań, o których mowa w art. 23 rozporządzenia 1257/1999/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju wsi przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOiGR), nowelizującego i uchylającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. WE L 160 z 26.06.1999 r. ze zm.) oraz art. 13 i 20 rozporządzenia 817/2004/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia 1257/1999/WE (Dz. Urz. UE L 153 z 30 kwietnia 2004 r.). Wymagania w zakresie prowadzenia działalności rolniczej zgodnie z zasadami zwykłej dobrej praktyki rolniczej określone zaś zostały w załączniku nr 1a do omawianego rozporządzenia Rady Ministrów (§ 2 ust. 1 i ust. 3). Z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 20 lipca 2004 r. którego wynika z kolei, że płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu do działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, użytkowanych jako grunty orne, łąki lub pastwiska, a w przypadku pakietu, o którym mowa w § 1 ust. 2 pkt 2, użytkowanych również jako sady. Z kolei w myśl przepisu § 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2007 r. w sprawie minimalnych norm (Dz. U. Nr 46, poz. 306 ze zm.) grunty rolne, o których mowa w § 1 tego rozporządzenia (grunty orne, łąki i pastwiska, w tym te które są zadeklarowane we wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt), nie powinny być porośnięte drzewami i krzewami, z wyjątkiem: 1) drzew i krzewów: niepodlegających wycięciu zgodnie z przepisami o ochronie przyrody, mających znaczenie dla ochrony wód i gleb, nie wpływających na prowadzoną na tych gruntach produkcję roślinną; 2) gruntów, na których są prowadzone plantacje wierzby (Salix sp.) wykorzystywanej do wyplatania; 3) gruntów, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 2-4 oraz ust. 2, które mogą być porośnięte pojedynczymi drzewami i krzewami, jeżeli drzewa te i krzewy nie wpływają na prowadzoną na tych gruntach produkcję roślinną, a ich liczba nie przekracza 50 sztuk na hektar; 4) plantacji zagajników o krótkiej rotacji (CN ex 0602 90 41) wykorzystywanych na cele energetyczne. Ponadto zgodnie z § 4a ww. rozporządzenia powierzchnię gruntów rolnych uznaje się za utrzymywaną zgodnie z normami, jeżeli znajdują się na niej oczka wodne, w rozumieniu przepisów o ochronie gruntów rolnych i leśnych, o łącznej powierzchni mniejszej niż 100 m kwadratowych w obrębie działki rolnej oraz rowy, nieutwardzone drogi dojazdowe wydzielone w obrębie działek rolnych, pasy zadrzewień, żywopłoty, ściany tarasów, których szerokość w obrębie działki rolnej nie przekracza 2 m i które nie stanowią odrębnej działki ewidencyjnej. Otrzymanie przez producenta wnioskowanej płatności zależy od zachowania powyższych wymogów i utrzymania przez 5 lat upraw zgodnie z warunkami przyznawania pomocy. Zachowanie tych wymogów może podlegać kontroli ze strony organów odpowiedzialnych za dystrybucję środków. Regulacje dotyczące przeprowadzania kontroli co do płatności rolnych, w tym rolnośrodowiskowych, zostały określone w rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. U. UE. L z 2004 r. Nr 141, poz. 18, dalej jako rozporządzenie Komisji (WE) Nr 796/2004). Według reguł ogólnych zawartych w art. 23 ust. 1 tego rozporządzenia kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przeprowadza się tak, aby skutecznie zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności. Z kolei art. 24 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że kontrole administracyjne opisane w art. 23 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 pozwalają na wykrycie nieprawidłowości, a w szczególności na ich automatyczne wykrycie za pomocą narzędzi informatycznych, między innymi dzięki kontrolom krzyżowym. Wnioski o płatność są sprawdzane w sposób zapewniający skuteczną weryfikację przestrzegania warunków przyznawania wsparcia. W tym celu państwa członkowskie korzystają ze zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli dla potrzeb którego wykorzystuje się m.in. system informacji geograficznej (GIS), o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r., ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003. Jak stanowi ten artykuł w ramach kontroli administracyjnej korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych (ortomap), przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10000. W wyniku weryfikacji sprawy przez organ odwoławczy, po ponownym przeprowadzeniu kontroli administracyjnej z wykorzystaniem pomiaru powierzchni użytkowej rolniczo na ortofotomapie stwierdzono, iż przypadku wariantu S02a01 różnica pomiędzy powierzchnią działek zadeklarowanych we wniosku a powierzchnią ustaloną wyniosła 0,03 ha co stanowiło 0,88 % obszaru ustalonego, w przypadku wariantu S02b01 różnica wyniosła 0,07 ha co stanowiło 1,24 % obszaru ustalonego, w przypadku kolejnego wariantu S02d01 różnica stanowiła 0,01 ha co z kolei stanowiło 1,04 % obszaru ustalonego tj. 0,96 ha, dla wariantu zaś P01b różnica wynosiła 0,07 ha czyli 1,24 % obszaru ustalonego. Ustalenia organu odwoławczego były tożsame z tymi które poczynił organ I instancji. W ocenie sądu nie można uznać, że dokonując powyższych ustaleń doszło do naruszenia prawa. System identyfikacji działek rolnych (ang. land parcel identification system - LPIS) to system pozwalający na jednoznaczną identyfikację położenia działki rolnej w przestrzeni, kontrolę zadeklarowanej powierzchni pod względem kwalifikalności, tzn. powierzchni uprawnionej do dopłat w odniesieniu do danego schematu pomocy oraz kontroli w zakresie nakładania się deklaracji dla poszczególnych działek rolnych, zadeklarowanych przez jednego beneficjenta. Podstawą działania systemu LPIS jest baza danych działek referencyjnych (działek odniesienia), umożliwiających lokalizację działek rolnych zgłaszanych przez rolników do systemu płatności. System LPIS jest, zgodnie z art. 18 lit. b rozporządzenia rady nr 1782/2003 (obecnie zastąpione rozporządzeniem nr 73/2009, przy czym przedmiotowe zapisy pozostały bez zmian), elementem zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli. Konieczność jego budowy z wykorzystaniem technologii geograficznych systemów informacyjnych, wynika z art. 20 rozporządzenia rady nr 1782/2003. W myśl art. 30 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich Agencja przeprowadza kontrole, w tym kontrole na miejscu w zakresie określonym w przepisach Unii Europejskiej o których mowa w art. 1 pkt 1 ustawy. Szczegółowe zasady przeprowadzania kontroli zostały określone w rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do działań wsparcia rozwoju obszarów wiejskich. Według jego art. 11 ust. 1 przeprowadza się kontrole administracyjne wszystkich wniosków o wsparcie i wniosków o płatność; kontrole te obejmują wszystkie elementy, których kontrola za pomocą działań administracyjnych jest możliwa i stosowna. Procedury zapewniają rejestrację podjętych działań kontrolnych, wyników weryfikacji i działań podjętych w odniesieniu do rozbieżności. Organy obu instancji podczas weryfikacji wniosku (kontroli administracyjnej) stwierdziły rozbieżności w deklaracji powierzchni zgłaszanej do płatności przez rolnika z danymi będącymi w posiadaniu ARiMR zawartymi w zintegrowanym systemie zarządzania i kontroli. Państwa członkowskie obowiązane są prowadzić taki system którego częścią składową, oprócz skomputeryzowanej bazy danych, systemu identyfikacji i rejestracji uprawnień do płatności jest m.in. system identyfikacji działek rolnych (LPIS), który ustanawiany jest na podstawie map i dokumentów ewidencji gruntów lub tez innych danych kartograficznych (art. 15 rozporządzenia 73/2009). Art. 17 tego rozporządzenia jasno i wyraźnie wskazuje, że korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych (GIS - zdefiniowany w art. 2 pkt 25 rozporządzenia nr 796/2004), w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowani jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności w skali 1:10000. Kontrole administracyjne pozwalają na wykrycie nieprawidłowości, a w szczególności na ich automatyczne wykrycie za pomocą narzędzi informatycznych (art. 24 ust. 1 zdanie wstępne rozporządzenia nr 796/2004). Zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. c) kontrole takie dotyczą zgodności między działkami rolnymi zadeklarowanymi w jednym wniosku a działkami odniesienia w systemie identyfikacji działek rolnych, oraz weryfikują kwalifikacje do pomocy określonych terenów jako takich. Również art. 20 ust. 1 rozporządzenia 73/2009 stanowi o obowiązku przeprowadzania przez państwa członkowskie kontroli administracyjnych w celu weryfikacji warunków kwalifikowalności do pomocy. Skoro zgodnie z art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 796/2004 kontrole administracyjne pozwalają w szczególności na automatyczne wykrycie nieprawidłowości za pomocą narzędzi informatycznych, to istnieją podstawy prawne do stosowania w ramach tej kontroli nie tylko skomputeryzowanej bazy danych, lecz także systemu identyfikacji działek rolnych, w którym (art. 17 rozporządzenia nr 73/2009) korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych (GIS) w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych i satelitarnych. Takie działania w niniejszej sprawie zostały podjęte i na ich podstawie ustalono powierzchnię każdej z wnioskowanej do płatności działek rolnych. Przechodząc do merytorycznej analizy sprawy, należy stwierdzić, że skoro organy agencji winny przeprowadzać kontrole administracyjne wniosków zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, które mają na celu weryfikację zgodności pomiędzy działkami rolnym zadeklarowanymi przez producentów rolnych we wniosku a m.in. powierzchniami działek zawartych w referencyjnym systemie LPIS, to na podstawie tych ostatnich, jako spełniających wymogi unijne i krajowe, należy kwalifikować powierzchnie do uzyskania płatności. Tym samym w przypadku stwierdzenia, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, iż powierzchnia zgłaszana do płatności przez wnioskodawcę jest większa niż wynika to z danych LPIS, redukuje się ją o rozpoznane powierzchnie nieuprawnione, a dopłaty są naliczane do właściwej powierzchni. Efekt takiego wnioskowania znajduje potwierdzenie bezpośrednio w art. 50 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, zgodnie, z którym kwota pomocy musi zostać ograniczona do powierzchni stwierdzonej na podstawie danych ustalonych dla działki referencyjnej w systemie LPIS. Tym samym najważniejszym aspektem uzyskanym w kontroli administracyjnej jest ustalenie, iż powierzchnia działek rolnych zadeklarowanych przez skarżącego - beneficjenta jest inna niż powierzchnia stwierdzona w trakcie kontroli administracyjnej, czyli postępowania wyjaśniającego w sprawie. W wyniku złożonego przez stronę odwołania po weryfikacji sprawy i ponownym przeprowadzeniu kontroli administracyjnej z wykorzystaniem pomiaru powierzchni użytkowanej rolniczo na ortofotomapie, organ drugiej instancji ustalił, że powierzchnia kwalifikująca się do przyznania wnioskowanej płatności wynosi w przypadku wariantu S02a01 różnica pomiędzy powierzchnią działek zadeklarowanych we wniosku a powierzchnią ustaloną wyniosła 0,03 ha co stanowiło 0,88 % obszaru ustalonego, w związku z tym przyznano pomniejszoną płatność w ramach przedmiotowego wariantu liczoną od powierzchni obszaru ustalonego tj. 3,38 ha co spowodowało zmniejszenie płatności przyznanej w tym wariancie o 20,40 zł. w przypadku wariantu S02b01 różnica wyniosła 0,07 ha co stanowiło 1,24 % obszaru ustalonego i spowodowało zmniejszenie płatności o 23,10 zł. W przypadku kolejnego wariantu S02d01 różnica stanowiła 0,01 ha co z kolei stanowiło 1,04 % obszaru ustalonego tj. 0,96 ha i spowodowało pomniejszenie płatności o 18 zł. Dla wariantu zaś P01b różnica wynosiła 0,07 ha czyli 1,24 % obszaru ustalonego ha co z kolei wpłynęło na obniżenie płatności o 61,60 zł. Tych ustaleń nie może również podważyć powołany, na rozprawie w dniu 22 lutego 2011 r. protokół sporządzony przez Biuro Certyfikacji C.. Z protokołu tego wynika jedynie, iż skarżący spełnia wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym. Zadaniem bowiem jednostki certyfikującej jest zbadanie czy metody gospodarowania stosowane przez producenta rolnego są zgodne z przepisami o rolnictwie ekologicznym. Podkreślenia tutaj wymaga, iż jednostki certyfikujące przeprowadzają kontrole na wniosek zainteresowanej strony, która sama określa powierzchnie swojego gospodarstwa oraz rodzaj prowadzonych upraw. W ocenie sądu z powyższego wynika, że w sprawie nie doszło do naruszenia procedury i właściwych przepisów prawa materialnego. W tej sytuacji Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a skarga podlega oddaleniu (art. 151 p.p.s.a.).