I SA/Rz 301/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2011 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) marca 2010 r., nr (...), w przedmiocie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na 2009 r., w związku z wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym - postanawia – oddalić wniosek. S. S. zwrócił się do Sądu o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) marca 2010 r. Ze złożonego przez niego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i wysokości uzyskiwanych dochodów wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz że oboje utrzymują się z wynagrodzenia za pracę, uzyskując z tego tytułu dochody w wysokości odpowiednio: 1339,72 zł brutto miesięcznie (skarżący) i 2 220 zł brutto miesięcznie (żona skarżącego). Jeżeli zaś chodzi o zgromadzony przez oboje małżonków majątek, to we wniosku zadeklarowano: wchodzące w skład gospodarstwa rolnego skarżącego, nieruchomości rolne o pow. 20 ha, a także spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, położonego w P., o pow. ok. 50 m 2. Określając wysokość ponoszonych wydatków skarżący podał, że koszt utrzymania wyżej wymienionego mieszkania wynosi ok. 1000 zł miesięcznie. Zaznaczył również, że ponosi koszty odbywanej przez siebie aplikacji notarialnej, które wynoszą ok. 5 500 zł rocznie oraz koszty studiów doktoranckich, w wysokości 4000 zł rocznie. Odnosząc się do prowadzonej przez siebie działalności rolniczej skarżący podkreślił, że nie przynosi mu ona żadnych dochodów, co wiąże się w znacznej mierze z wysokimi kosztami zatrudnianej najemnej siły roboczej, niezbędnej w jego gospodarstwie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Instytucja prawa pomocy jest odstępstwem od wynikającej z art. 199 P.p.s.a zasady ponoszenia kosztów postępowania przez jego strony. Z tego też względu musi być ona stosowana rozważnie i tylko w razie spełnienia przez wnioskującą o nie stronę przesłanek o których mowa w art. 246 P.p.s.a. W okolicznościach przedmiotowej sprawy brak jest podstaw do przyjęcia, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku dla jego utrzymania oraz jego rodziny. Na taką ocenę nie pozwalana bowiem wysokość dochodów, uzyskiwanych przez skarżącego i jego małżonkę, a także wartość zgromadzonych przez nich zasobów majątkowych, W tej sytuacji przyznanie skwarzącemu prawa pomocy nie znajdowałoby oparcia w obowiązujących przepisach prawnych, gdyż oznaczałoby przerzucenie kosztów związanych z wszczętym przez niego postępowaniem sądowoadministracyjnym na podatników pomimo tego, że ich poniesienie nie wykracza poza zakres jego możliwości finansowych. Mając więc na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.