I SA/Rz 303/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Włoch po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] lutego 1015r. Nr [...] w przedmiocie długu celnego w związku z wnioskiem skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Opisaną szczegółowo w sentencji postanowienia, decyzją z dnia [...] lutego 2015r. Dyrektor Izby Celnej w P. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Przemyślu, stwierdzającą powstanie długu celnego w przywozie w związku z usunięciem towaru spod dozoru celnego oraz określającą kwotę tego długu w wysokości 122 774 zł. Wraz ze skargą na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, Skarżąca A. sp. z o.o. w P.,, wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podając w uzasadnieniu, że wykonanie zaskarżonej decyzji, spowoduje trudne do odwrócenia skutki, w postaci utraty konkurencyjnej pozycji skarżącej spółki na rynku oraz pogorszenia jej sytuacji finansowej. Spółka podała, że nie ma możliwości spieniężenia środków trwałych z uwagi na to, że stanowią one zabezpieczenie rzeczowe zaciągniętych zobowiązań. Z uzasadnienia wniosku wynika, że spółka daje zatrudnienie i stanowi źródło utrzymania jej wspólników, natomiast dalsze wykonywanie decyzji prowadzi do powstania szkody i trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ egzekwowanie należności spółki doprowadzi do nieregulowania bieżących zobowiązań, także na rzecz banków, a tym samym do wypowiedzenia umów kredytowych i postawienia zobowiązań w stan natychmiastowej wymagalności, odebrania przedmiotów leasingu (samochody ciężarowe), co z kolei całkowicie uniemożliwi spółce wykonywanie bieżącej działalności gospodarczej. Odbudowanie całej struktury przedsiębiorstwa może okazać się niemożliwe w przypadku braku wstrzymania skierowanych do wykonania decyzji, w tym zaskarżonej decyzji. Spółka do wniosku załączyła obszerną dokumentację księgową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi, może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, że na skutek wykonania nieprawomocnej jeszcze decyzji, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, przy czym co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków. Ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu, na wnioskodawcy zaś spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy należy w pierwszej kolejności zauważyć, że wielość spraw będących przedmiotem zaskarżenia do WSA w Rzeszowie, a tym samym łączna wartość przedmiotu sporu powoduje uzasadnioną obawę, iż przymusowe wykonanie zaskarżonych decyzji spowoduje na tyle daleko idące skutki w sferze płynności finansowej skarżącej spółki, że w razie ewentualnego uwzględnienia skarg, trudno będzie skutki te odwrócić poprzez sam zwrot spełnionego nienależnie świadczenia. Wprawdzie w orzecznictwie przyjmuje się, że spełnienie świadczenia pieniężnego co do zasady nie powoduje skutków niemożliwych do odwrócenia w przyszłości, jednak mając na uwadze wysokość obciążającego Skarżącą zobowiązania w tej i pozostałych sprawach, Sąd znał, iż w sprawie istnieje realne niebezpieczeństwo, że natychmiastowa realizacja zobowiązań pociągnie za sobą szereg następstw, które w efekcie mogą doprowadzić do wskazywanej przez Skarżącą utraty płynności finansowej, przed którymi to skutkami chronić ma instytucja wstrzymania wykonania decyzji. Mając to na uwadze, Sąd uznał za uzasadnione wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.