I SA/Rz 303/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Popek po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2016r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu w związku z wnioskiem skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji WSA/post.1 - sentencja postanowienia Zaskarżoną decyzją, Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. w przedmiocie określenia Skarżącemu Stowarzyszeniu, kwoty dotacji przypadającej do zwrotu w związku z wnioskiem Stowarzyszenia o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W treści skargi na powyższą decyzję, pełnomocnik Skarżącego Stowarzyszenia wniósł o wstrzymanie jej wykonania, jednakże w uzasadnieniu zawarł jedynie argumenty odnoszące się do kwestii merytorycznej nieprawidłowości wydanej w sprawie decyzji, nie odnosząc się w jakikolwiek sposób do ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. W aktach sprawy znajduje się wniosek strony o przyznanie prawa pomocy, z którego wynika, że na dzień wniesienia skargi na rachunku bankowym Stowarzyszenia nie znajdowały się już środki umożliwiające jakąkolwiek egzekucję oraz że strona jest w posiadaniu majątku ruchomego, zakupionego z dotacji, którego składników oraz wartości nie sposób jednak ustalić. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest zatem uprawdopodobnienie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody na skutek wykonania nieprawomocnej jeszcze decyzji. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. Wnioskodawca w niniejszej sprawie poprzestał na złożeniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając go jedynie wątpliwościami do merytorycznej poprawności tej decyzji, bez powołania się na okoliczności mogące odpowiadać ustawowym przesłankom wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nawet po ustaleniu stanu majątkowego i finansowego strony, na podstawie danych z akt sprawy, nie sposób ocenić na jakich przesłankach opiera się wniosek i czy rzeczywiście, w sytuacji faktycznej skarżącego, istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody, bądź też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd nie może wyręczać skarżącego w poszukiwaniu przyczyn ubiegania się o ochronę tymczasową ani wzywać do uzupełnienia wniosku w trybie przewidzianym dla braków formalnych skargi. Podkreślić też należy, że potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji, nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności zaskarżonej decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne. Badając sprawę z urzędu, Sąd nie dopatrzył się okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W sytuacji strony trudno bowiem ustalić nawet czy ewentualna egzekucja jest w ogóle możliwa, skoro strona nie wykazuje środków na rachunku, a składniki mienia ruchomego pozostają nieustalone. Strona nie powołała żadnych okoliczności, z których wynikałoby, że wykonanie zaskarżonej decyzji w chwili obecnej może doprowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.