I SA/Rz 307/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Popek po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2016 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawy ze skargi E.R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2016r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia w związku wnioskiem skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia - postanawia - odmówić wstrzymania zaskarżonego postanowienia Opisanym w sentencji postanowieniem z dnia 8 lutego 2016r., Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie własne, w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia odwołania skarżącej, od wydanej w stosunku do niej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego, orzekającej o solidarnej odpowiedzialności podatkowej skarżącej wraz ze spółką, jako członka zarządu tejże spółki. W treści skargi na powyższe postanowienie, strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2016r. w przedmiocie postawienia bez rozpoznania odwołania skarżącej, które zakreśla granice sądowej kontroli dokonywanej przez tutejszy Sąd w przedmiotowej sprawie oraz powoduje, że wszelkie wnioski kierowane w sprawie, zgodnie z domniemaną intencją wnioskodawcy, należy odnosić do zaskarżonego rozstrzygnięcia. Z tego względu, Sąd postanowił potraktować wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. 2012 poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., sąd administracyjny po przekazaniu mu skargi może na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji bądź postanowienia, mogą być jednak jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają - nie każdy bowiem akt nadaje się do wykonania i nie każdy wykonania wymaga. Co do zasady cechy wykonalności nie mają rozstrzygnięcia, które nie wywołują skutków materialnoprawnych np. decyzje odmowne nie mające przedmiotu wykonania - węzła praw i obowiązków – (J.P. Tarno prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz); tj. takie które nie kształtują nowych praw i obowiązków strony. Postanowienie o pozostawieniu odwołania bez rozpatrzenia, jest postanowieniem o charakterze proceduralnym, z którego nie wynikają żadne prawa ani obowiązki strony o charakterze materialnym - postanowienie to nie ustala dla jej adresata ani nakazu powinnego zachowania, ani zakazu określonego zachowania – nie daje zatem nowych praw, ani nie nakłada obowiązków. Nie ma zatem przedmiotu wykonania i jako takie nie wymaga wykonania. Z tej przyczyny nie jest możliwe wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Na marginesie, tytułem wyjaśnienia dodać należy, że wstrzymanie wykonania wydanej wobec skarżącej decyzji podatkowej, zgodnie z obowiązującą procedurą, mogłoby nastąpić jedynie w postępowaniu ze skargi na decyzję podatkową organu odwoławczego, do wydania której nie doszło, gdyż postępowanie odwoławcze zainicjowane odwołaniem strony nie zostało formalnie wszczęte. Organ podatkowy pozostawił odwołanie strony bez rozpatrzenia, które to rozstrzygnięcie będzie przedmiotem kontroli Sądu w przedmiotowej sprawie. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.