I SA/Rz 308/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Serafin-Kosowska po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2014 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółka z o.o. z siedzibą w R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zabezpieczenia należności budżetowych z tytułu podatku od towarów i usług za okres od stycznia do maja i od lipca do grudnia 2007 r. na majątku zobowiązanej spółki - postanawia - odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia "A" spółka z o.o. z siedzibą w R. (dalej: skarżąca/spółka), na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w sprawie przedłużenia terminu zabezpieczenia na majątku skarżącej spółki należności budżetowych z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2007 r., utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Dyrektor Izby Skarbowej (organ II instancji) w przedmiotowym postanowieniu pouczył spółkę, że stosownie do art. 3 § 2 pkt 3 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - w skrócie P.p.s.a.) służy jej prawo zaskarżenia postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia oraz że skarga powinna być złożona za pośrednictwem organu (Dyrektora Izby Skarbowej w R.). Przedmiotowe postanowienie zostało doręczone spółce 17 lutego 2014 r.. Spółka, pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w postanowieniu z dnia [...] lutego 2014 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, za pośrednictwem tamtejszego organu odwoławczego, tj. Dyrektora Izby Skarbowej w Ł, nadając przesyłkę listem poleconym na adres Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w dniu 20 marca 2014 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 8 akt sądowych). Następnie organ do którego wpłynęła skarga spółki ( w dniu 21 marca 2014 r.) przekazał pismem z dnia 26 marca 2014 r. sprawę Dyrektorowi Izby Skarbowej w R., zgodnie z właściwością, tj. na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267) i w związku z art. 54 § 1 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 P.p.s.a. do rozpoznawania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W rozpoznawanej sprawie spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...]. Bezsprzecznie siedziba tego organu znajduje się na obszarze województwa podkarpackiego, a zgodnie z przepisem § 1 pkt 11 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. nr 72, poz. 652 ze zm.), wojewódzkim sądem administracyjnym właściwym dla obszaru województwa podkarpackiego jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie i dlatego w sprawie należy stwierdzić jego właściwość. Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpoznawanej sprawie skarżąca spółka wniosła skargę już po upływie ustawowego trzydziestodniowego terminu zakreślonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., zamiast za pośrednictwem właściwego organu administracyjnego Dyrektora Izby Skarbowej w R. do właściwego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, do sądu niewłaściwego, tj. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi i za pośrednictwem również organu niewłaściwego – Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. (można w tej sprawie domniemywać, że stało się tak z uwagi, iż spółka miała uprzednio siedzibę w mieście Ł. i o zabezpieczeniu należności budżetowych z tytułu podatku od towarów i usług orzekał Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego, a zmiana siedziby spółki spowodowała zmianę właściwości organów podatkowych w tej sprawie). Postanowienie z dnia [...] lutego 2014 nr [...] zostało doręczona skarżącej 17 lutego 2014 r. (potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy), zatem termin do wniesienia skargi na przedmiotowe rozstrzygnięcie upłynął z dniem 19 marca 2014 r., zaś skarga została wniesiona 20 marca 2014 r., tj. po upływie terminu do jej wniesienia i co więcej z naruszeniem właściwości miejscowej, mimo prawidłowego pouczenia zawartego w postanowieniu organu II instancji. Przekazanie skargi przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Dyrektorowi Izby Skarbowej w R. nastąpiło bezsprzecznie po terminie ustawowym trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Dlatego z tych przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. należało postanowić o odrzuceniu skargi. Na podstawie art. 222 P.p.s.a. nie wzywano również o opłatę od skargi.