I SA/Rz 308/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2016 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku Ł. C. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi Ł. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) lutego 2016 r., nr (...), w przedmiocie długu celnego - postanawia – 1. zwolnić skarżącego od wpisu od skargi ponad kwotę 100 (sto) zł, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, związanych z przedmiotową sprawą. W uzasadnieniu swojego wniosku sprecyzował, że wnosi o zwolnienie z opłaty sądowej od skargi. Składając oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym skarżący podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymując się z prac dorywczych (praca w lesie, naprawa urządzeń elektrycznych), z którego to tytułu uzyskuje miesięcznie dochód w wysokości około 900 zł. Skarżący nie jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna. Deklarując składniki zgromadzonego przez siebie majątku skarżący wskazał na następujące przedmioty: dom drewniany o pow. użytkowej 40 m2, o wartości około 20 000 zł, samochód marki Mercedes Sprinter, rok prod. 2002, o wartości 8 000 zł, samochód kempingowy Ford Ecoline, rok prod. 1980. Jeżeli chodzi o ponoszone wydatki, to w tym zakresie skarżący wskazał następujące pozycje: prąd – 50 zł miesięcznie, gaz – 53 zł, telefon – 20 zł miesięcznie, żywność 350 zł miesięcznie, leki oraz środki codziennego użytku – 50 zł miesięcznie, odzież - 30 zł miesięcznie, koszty związane z utrzymaniem samochodów – 400 zł miesięcznie (koszty zakupu paliwa). Pozostałe koszty utrzymania pojazdów to koszty ich ubezpieczenia, wynoszące 390 zł i 456 zł, a także koszty bieżących napraw – 100 zł. Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 500 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonując oceny sytuacji majątkowej skarżącego stwierdzić należy, że jej opis, zawarty w złożonych oświadczeniach, nie jest pełny oraz do końca jasny. Ocena taka wynika z tego, że przedłożony przez niego spis ponoszonych wydatków nie jest kompletny, gdyż nie obejmuje chociażby takich wydatków jak koszty ogrzewania czy opłaty komunalne. Oprócz tego samo proste zsumowanie zadeklarowanych wydatków prowadzi do stwierdzenia, że ich łączna wartość przekracza deklarowaną kwotę dochodów – tj. 900 zł miesięcznie. Zaznaczyć też należy, że skarżący korzysta w sprawie z usług zawodowego pełnomocnika, nie sposób zaś jest stwierdzić, w kontekście przedstawionych okoliczności, źródła finansowania tego typu wydatku. W związku z powyższym są uzasadnione podstawy ku temu aby przyjąć, że rzeczywiste dochody skarżącego muszą być w rzeczywistości wyższe od deklarowanych 900 zł. W tej zaś sytuacji nie sposób jest uznać, że skarżący nie jest w stanie partycypować w kosztach sądowych, chociażby w minimalnym zakresie. Niezależnie jednak od powyższego, rozpoznając przedmiotowy wniosek nie sposób pominąć również tego, że skarżący oprócz niniejszej sprawy jest stroną w trzech kolejnych sprawach, w których został również wezwany do uiszczenia wpisów od skarg. Łączna wysokość tych wpisów wynosi 1 806 zł, uiszczenie której to kwoty, nawet zakładając że dochody skarżącego są wyższe od deklarowanych, przekracza jego możliwości finansowe. Z tego więc względu zwolniono go od wpisu od skargi w niniejszej sprawie, ponad kwotę 100 zł, równą minimalnemu wpisowi od skargi w postępowaniach przed sądami administracyjnymi. Zakres przyznanego zwolnienia umożliwi skarżącemu opłacenia wpisów we wszystkich sprawach, bez uszczerbku własnego utrzymania. W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 orzeczono jak w sentencji.