I SA/Rz 31/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi R. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie określenia rozwiązanej spółce cywilnej "A" A. i R. S. zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za czerwiec 2011 r. oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłych wspólników A.S. i R. S. za to zobowiązanie - postanawia - odrzucić skargę. R. S. (określany dalej jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie określenia rozwiązanej spółce cywilnej "A" A. i R. S. zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za czerwiec 2011 r. oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłych wspólników A. S. i R. S. za to zobowiązanie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 18 stycznia 2017 r. pismami z dnia 23 stycznia 2017 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dodatkowego egzemplarza skargi oraz uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 500,00 zł, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została zwrócona do tutejszego Sądu w dniu 10 lutego 2017 r. po dwukrotnym, prawidłowym jej awizowaniu w dniu 25 stycznia 2017 r. i 2 lutego 2017 r. Skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi i nie uiścił wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że przed merytorycznym rozpoznaniem skargi Sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Skarżący złożył skargę w jednym egzemplarzu, zatem Sąd nie dysponował jej odpisem celem doręczenia go uczestnikowi postępowania. Dlatego wezwał skarżącego do usunięcia tego braku formalnego i nadesłanie dodatkowego egzemplarza skargi. W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 przyjęto, że niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest również - stosownie do treści art. 230 p.p.s.a. - uiszczenie od niej wpisu, bowiem od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Skarga jest zaś pismem wszczynającym postępowanie w myśl art. 230 § 2 p.p.s.a. Brak wpisu uniemożliwia sądowi podjęcie jakiejkolwiek czynności. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z przytoczonych dotychczas regulacji wynika, że niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz do uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, a także art. 220 § 3 p.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i stanowiący samodzielną podstawę prawną, w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Aby zatem ustrzec się przed skutkiem w postaci odrzucenia skargi, strona wezwana w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. i art. 220 § 1 p.p.s.a., powinna w przewidzianym do tego terminie uzupełnić braki formalne w sposób wskazany w wezwaniu, a także uiścić wpis w wymaganej wysokości. W przedmiotowej sprawie skarżący wnosząc skargę nie nadesłał dodatkowego egzemplarza skargi i nie uiścił należnego wpisu sądowego. W związku z tym został wezwany do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi. Powyższe wezwania zostały skarżącemu doręczone skarżącemu w trybie art. 73 p.p.s.a. Wyjaśnić należy, że stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie, gdy nie jest możliwe doręczenie pisma w sposób określony w art. 62-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu. W niniejszej sprawie spełniono powyższe wymogi, bowiem przesyłka skierowana do skarżącego została dwukrotnie awizowana 25 stycznia 2017 r. i 2 lutego 2017 r., a zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Następnie przesyłka została zwrócona do nadawcy w dniu 10 lutego 2017 r. W tych okolicznościach przesyłkę należało uznać za doręczoną w dniu 8 lutego 2017 r. Zatem termin do wykonania ww. wezwań Sądu upłynął z dniem 15 lutego 2017 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie nadesłał egzemplarza skargi i nie uiścił wpisu od skargi. Mając na względzie powyższe skargę należało odrzucić, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a.