I SA/Rz 314/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Maria Serafin-Kosowska Sędziowie NSA Maria Piórkowska /spr./ NSA Bożena Wieczorska Protokolant sek.sąd. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym na rozprawie w dniu 23 czerwca 2009r. sprawy ze skargi "A" K. D., L. F., S. G. Spółka Jawna z siedzibą w Z. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] stycznia 2009r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki - oddala skargę - I SA/Rz 314/09 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009r. [...] Dyrektor Izby Celnej, po rozpoznaniu zażalenia firmy A. K.D., L.F. S.G. Sp.j. w Z., utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] listopada 2008r znak [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w dacie wydania postanowienia. W uzasadnieniu orzekający w sprawie organ podniósł, że postanowieniem z dnia [...] października 2005r [...] Naczelnik Urzędu Celnego pozostawił bez rozpoznania wniosek firmy A. K.D., L.F., S.G. Sp.j. w Z. Postanowienie to zostało skutecznie stronie doręczone w dniu 17 października 2006r. a skarżący pomimo prawidłowego pouczenia nie składali zażalenia. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2008r. [...] Naczelnik Urzędu Celnego, działając na podstawie art. 215 § 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm./ wydał z urzędu postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki w dacie wydania postanowienia; tj. zamiast widniejącej w postanowieniu daty [...] października 2005r. winno być [...] października 2006r. Zdaniem organu stosownie do treści art. 215 §1 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy może z urzędu lub na żądanie Strony, prostować w drodze postanowienia błędy rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanej przez ten organ decyzji. Przepis powyższy nie zawiera definicji pojęcia błędów rachunkowych czy też oczywistych omyłek, należy zatem mieć na względzie potoczne ich znaczenie. Z literalnego brzmienia art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej wynika, że podstawą do sprostowania postanowienia są błędy, które charakteryzuje cecha oczywistości, gdyż sprostowanie nie może prowadzić do merytorycznej zmiany decyzji. W szczególności zaś nie można prostować rozbieżności pomiędzy rozstrzygnięciem i uzasadnieniem, ponieważ rozbieżność między rozstrzygnięciem a uzasadnieniem decyzji należy zakwalifikować do omyłki istotnej. Pod pojęciem oczywistej omyłki należy rozumieć taki błąd słowny, który nie budzi najmniejszej wątpliwości. Do oczywistych omyłek zalicza się różne błędy pisarskie, komputerowe, przeoczenia itp. Przedmiotowy przepis przewiduje prostowanie błędów i omyłek, które stanowią wady nieistotne, sprostowanie decyzji nie może zatem prowadzić do zmiany jej treści. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony został pogląd, że powyższy tryb przewidziany jest wyłącznie do usuwania oczywistych i nieistotnych wadliwości. Art. 215 Ordynacji podatkowej służy wyeliminowaniu z decyzji najdrobniejszych błędów, które mogą być usunięte bez wpływu na treść rozstrzygnięcia zawartego w decyzji. Służy więc swojego rodzaju kosmetycznemu skorygowaniu formy decyzji bez wnikania w jej treść merytoryczną (postanowienie NSA z dnia 24 lutego 2000 r. III SA 761/99). Zgodnie z wyrażoną przez Naczelny Sąd Administracyjny oceną prawną art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej, przyjęta w tym przepisie klasyfikacja wadliwości, które mogą zostać usunięte w drodze sprostowania jest wyczerpująca. Są to błędy rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki. Redakcja przepisu pozwala stwierdzić, że wymienione wyżej wady decyzji charakteryzuje cecha oczywistości. Oczywistość omyłki może wynikać z treści decyzji lub akt sprawy (wyrok NSA z dnia 24 lipca 2003 r., III SA 3068/01). Mając powyższe na uwadze Dyrektor Izby Celnej zauważa, że Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniem z dnia [...].11.2008r. znak [...] dokonał z urzędu sprostowania oczywistej omyłki w dacie wydania postanowienia znak [...] zmieniając datę "2005.10.[...]" na "2006.10.[...]". Wskutek sprostowania oczywistej omyłki w oznaczeniu daty wydania postanowienia przez organ I instancji nie została zmieniona istota rozstrzygnięcia postanowienia. Postanowienie znak [...] datowane na dzień [...].10.2005r. zostało wydane w związku z wnioskiem Strony z dnia 20.09.2006r., a następnie zostało skutecznie doręczone Stronie w dniu 17.10.2006r., co znajduje potwierdzenie w treści zwrotnego potwierdzenia odbioru w/w postanowienia. W świetle tak ustalonego stanu faktycznego nie ulega żadnej wątpliwości, że błąd w oznaczeniu daty wydania postanowienia znak [...] należy zaliczyć do kategorii oczywistej omyłki. Odnosząc się do zarzutu braku możliwości prostowania oczywistej omyłki w postanowieniu sprzed dwóch lat, Dyrektor tut. Izby Celnej zauważa, że przepisy regulujące kwestię prostowania błędów i omyłek nie zawierają ograniczeń czasowych dokonania tych czynności. Oczywiste omyłki, zgodnie z art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej, można sprostować w drodze postanowienia, nawet po wniesieniu przez stronę odwołania, w którym powyższe omyłki są przedmiotem zarzutów (wyrok NSA z dnia 28 października 1999r., I SA/Kr 1206/98). Organ administracji może sprostować oczywistą omyłkę w wydanej przez siebie decyzji w każdym czasie, w tym również po upływie 30 dni od dnia wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a nawet po przekazaniu skargi do tego sądu. Na postanowienie to wspólnicy skarżącej spółki złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie. Skarżonemu postanowieniu zarzucili bezpodstawną odmowę zwrotu akcyzy za zakupiony samochód Citroen Xsara Picasso, a także błędną ocenę wyroków zapadłych w przedmiocie zwrotu podatku z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. Nadto skarżący zarzucili naruszenie przepisów art. 147 kpa i 145 kpa polegające na zaniechaniu przez organy celne wznowienia postępowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu zauważając, że przedmiotem tego postępowanie jest sprostowanie oczywistej omyłki, a nie rozstrzygnięcia w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty które toczyło się odrębnie. Odrębnie też toczyło się postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty zakończone decyzją Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2009r. znak [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm./ sąd administracyjny kontroluje zaskarżone rozstrzygnięcia administracyjne w zakresie ich legalności, rozumianej jako zgodność tych aktów z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, zaś na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie jest zasadna. Przepis art. 215 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. z 2005 Nr 8, poz. 60 ze zm./ stanowi, że organ podatkowy, może z urzędu lub na żądanie strony, prostować w drodze postanowienia błędy rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanej przez ten organ decyzji Przepis ten nie zawiera definicji tych pojęć, zatem należy mieć na względzie potoczne ich znaczenie. Błędem rachunkowym, który może być prostowany w tym trybie jest więc omyłka w działaniu matematycznym, które zostało włączone do decyzji jako jego część składowa. Za taki błąd nie można natomiast uznać wadliwych wyliczeń zawartych w dokumentach przyjętych za podstawę decyzji. Inną oczywistą omyłką jest natomiast błąd polegający na tym, że w decyzji przez przeoczenie bądź omyłkę pisarską zostało wyrażone coś, co w sposób widoczny jest sprzeczne z myślą wyrażoną przez organ. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony został pogląd, że tryb przewidziany jest wyłącznie do usuwania oczywistych i nieistotnych wadliwości. W rozpoznawanej sprawie, organ prawidłowo ocenił, że oczywistą omyłką jest data widniejąca na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] października 2005r., a prawidłową datą winna być data [...] października 2006r. Wniosek bowiem, którego efektem było wydanie tegoż postanowienia, został przez stronę skarżącą złożony w dniu 12 września 2006r. i oczywistym jest, że nie mógł on być rozpoznany przed tą datą. Wskazać również należy, że tryb określony art. 215 Ordynacji podatkowej prowadzi do wyeliminowania w rozstrzygnięciu najdrobniejszych błędów, które mogą być usunięte bez wpływu na treść rozstrzygnięcia i stanowią swego rodzaju kosmetyczne skorygowanie , nie wnikając w meritum sprawy. Nadmienić również należy, ze skarżący w swoich skargach w istocie kwestionują trafność odmowy zwroty uiszczonego podatku akcyzowego, nie mniej jednak, rozpoznając skargę Sąd nie może wyjść poza przedmiot postępowania jakim jest postanowienie o sprostowaniu błędu. Z przyczyn wyżej podniesionych Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ orzekł jak w sentencji.