I SA/Rz 317/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2016 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku L. G. o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi L. G. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) lutego 2016 r., nr (...), w przedmiocie ustalenia skarżącej kwoty nienależnie pobranych płatności, z tytułu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - postanawia – 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w ¾ części, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. . Skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, związanych z przedmiotową sprawą. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym, złożonym na urzędowym formularzu, podała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymując się z emerytury w wysokości 1600 zł. Odnośnie posiadanego majątku skarżąca stwierdziła, że obejmuje on jedynie nieruchomości rolne o pow. 5,2 ha, będące jej współwłasnością, wraz z dziećmi . Przedkładając listę ponoszonych wydatków skarżąca podała, że na wizyty lekarskie wydaje miesięcznie 300 zł, na zakup leków również 300 zł, a łączna suma kosztów korzystania z mediów, w ujęciu miesięcznym, wynosi w jej przypadku 400 zł. Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 881 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści przytoczonego przepisu wynika, że wniosek o przyznanie prawa pomocy należy uwzględnić, gdy sfinansowanie przez wnioskodawcę przedmiotowych kosztów musiałoby się wiązać bezpośrednio z pozbawieniem go środków niezbędnych dla zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. W niniejszej sprawie skarżąca osiąga stałe i pewne dochody, zaś jej wydatki nie odbiegają od przeciętnych kosztów utrzymania jednoosobowego gospodarstwa domowego. Nie można więc przyjąć, że nie jest ona w stanie partycypować, chociażby w pewnym zakresie, w kosztach postepowania, jakie wiążą się z niniejsza sprawą. Z drugiej jednak strony nie sposób też nie zauważyć, że wartość wpisu od skargi w niniejszej sprawie stanowi ponad połowę miesięcznych dochodów skarżącej. Tak więc zasadnym wobec tego jest twierdzenie, że uiszczenie tych kosztów w pełnej wysokości byłoby dla skarżącej nadmiernym obciążeniem. Z tego więc względu zwolniono ją od kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie w ¾ części, dzięki czemu poniesienie przedmiotowych kosztów sądowych, nie zagrozi podstawom jej egzystencji. W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.