I SA/Rz 317/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. G. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na skutek wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. I SA/Rz 317/16 Uzasadnienie Przedmiotem skargi L. G. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) jest decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] lutego 2016 r. nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem utrzymano w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] listopada 2015 r. nr [...], którą: 1) uchylono decyzję o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego z [...] marca 2013 r. oraz 2) ustalono kwotę nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W skardze L. G. reprezentowana przez radcę prawnego zwróciła się do WSA o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podała, że wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od wyroku WSA z 9 grudnia 2014 r. sygn. I SA/Rz 704/14 o oddaleniu skargi na decyzje Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z [...] czerwca 2014 r., w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji organu I instancji z [...] września 2012 r. Zdaniem skarżącej w niniejszej sprawie podstawy decyzji organu I instancji z [...] listopada 2015 r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach wsparcia bezpośredniego mogą zostać podważone wskutek rozstrzygnięcia NSA. Nadto wykonanie zaskarżonej decyzji będzie obarczone znacznym ryzykiem dla strony, gdyż w przypadku pozytywnego rozpoznania skargi kasacyjnej przez NSA dojdzie do uchylenia decyzji z [...] września 2012 r. o uchyleniu decyzji dotychczasowej i odmowie płatności bezpośrednich do gruntów za lata 2007-2010 i tym samym istnieje podstawa do kolejnego wznowienia postępowania w tej sprawie i uchyleniu decyzji z [...] listopada 2015 r., co do ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności. Natomiast organ może już dokonać czynności w ramach postępowania egzekucyjnego w administracji i wykonanie decyzji doprowadzi stronę do uszczerbku majątkowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej jako P.p.s.a.), Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Należy zwrócić uwagę, że twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu powinny zostać uprawdopodobnione przykładowo dokumentami źródłowymi. Uprawnienie do domagania się wstrzymania wykonania decyzji wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., sygn. II FZ 338-339/07, niepubl.). Natomiast sam wywód strony nie jest wystarczający do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno bowiem odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA z 30 listopada 2004 r. sygn. GZ 120/04 i z 18 maja 2004 r. sygn. FZ 65/04). W ocenie Sądu L. G. nie wykazała, że zachodzą okoliczności z art. 61 § 3 P.p.s.a. - uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca nie przedłożyła bowiem dokumentów, które pozwoliłyby rzetelnie ocenić rzeczywisty wpływ obowiązku wykonania decyzji na jej sytuację majątkową. Wskazała, że wykonanie decyzji doprowadzi do jej uszczerbku majątkowego. Stwierdzić należy, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla niej niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie wykazała ona konkretnie jaka jest obecnie jej rzeczywista kondycja finansowa. W związku z tym Sąd nie może ocenić, czy zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Brak dokładnego przedstawienia sytuacji finansowej, uniemożliwia weryfikację czy wykonanie zaskarżonej decyzji - rzeczywiście spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Nie może zyskać akceptacji Sądu argumentacja skarżącej sprowadzająca się do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja podlega ochronie tymczasowej, z uwagi na złożenie przez stronę skargi kasacyjnej od wyroku WSA z 9 grudnia 2014 r. sygn. I SA/Rz 704/14 i wynikającą z tego faktu możliwość ewentualnego pozytywnego rozpoznania przez NSA skargi kasacyjnej, które to rozstrzygnięcie będzie miało wpływ na przedmiotową sprawę. Przypomnieć należy, że z art. 61 § 4 P.p.s.a. wynika, że postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić i uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Niezależnie od powyższego podkreślenia wymaga, że wynikający z zaskarżonej decyzji obowiązek L. G. polegający na zapłacie kwoty 29338,09 zł, tytułem nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne, bowiem w razie uwzględnienia skargi przez sąd i uprawomocnieniu się orzeczenia w tym przedmiocie, świadczenie to będzie podlegało zwrotowi (por. postanowienie WSA w Łodzi z 15 maja 2014 r., sygn. II SA/Łd 467/14). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że każde rozstrzygnięcie administracyjne zobowiązujące do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, polegająca na wstrzymaniu wykonania takiego aktu. Dlatego w takiej sytuacji koniecznym jest wykazanie konkretnych przesłanek uprawdopodobniających, że odwrócenie skutków wykonania zaskarżonej decyzji będzie utrudnione, czy wręcz niemożliwe (zob. postanowienia NSA z 13 grudnia 2012 r., sygn. I GSK 1538/12; z 19 kwietnia 2012 r., sygn. II GSK 385/11). Ponieważ skarżąca nie wskazała konkretnych przesłanek uprawdopodabniających wystąpienie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, dlatego należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.