I SA/Rz 328/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2013 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym wniosku J.P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości na rok 2012 - postanawia – odmówić zwolnienia od kosztów sądowych. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Sygn. I SA/Rz 328/13 UZASADNIENIE J.P. (dalej skarżąca) w sprawie opisanej w sentencji niniejszego postanowienia wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych, podając we wniosku, że jest wdową, utrzymuje się z emerytury w wysokości 1100 zł oraz uzyskuje dochody z działalności gospodarczej w wysokości 500 zł, a gospodarstwo rolne praktycznie nie przynosi dochodu i dlatego nie ma możliwości wniesienia opłaty od skargi bez uszczerbku. Skarżąca dodała, że ponosi wysokie koszty leczenia. Jako majątek zadeklarowała dom o pow. 130 m2 , nieruchomość rolną o pow. 2,40 ha i współwłasność nieruchomości o pow. 2,39 ha oraz lasu o pow. 7,60 ha. Dzierżawi także nieruchomość o pow. ok. 2 ha. Jako źródło dochodów, poza emeryturą i działalnością (kwiaciarnia) skarżąca podała również gospodarstwo, z którego według oświadczenia uzyskuje ok. 60 zł dochodu w miesiącu. Skarżąca wyszczególniła we wniosku wydatki: leki – 400 zł, energia elektryczna ok. 250, woda i kanalizacja ok. 50 zł, opał ok. 250 zł, gaz ok. 50 zł, żywność ok. 400 zł, środki higieny ok. 50 zł, abonament telewizyjny 15 zł – razem 1.465 zł Skarżąca wezwana została w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., do złożenia wyjaśnień dotyczących swojej sytuacji materialnej, w tym m.in. do udokumentowanie wyszczególnionych we wniosku wydatków związanych z kosztami utrzymania, w tym opłat i leków, przedłożenie wyciągów z rachunków bankowych i kart kredytowych, z ostatnich trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku, udzielenia informacji o dodatkach, zapomogach, pomocy w utrzymaniu i przedłożenia dokumentów wskazujących na trudną sytuację materialną itp. jeśli takowe są w posiadaniu skarżącej, a także do przedłożenie zeznań podatkowych za dwa ostatnie okresy rozliczeniowe (2011, 2012). Skarżąca na wezwanie nie odpowiedziała. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: W postępowaniu o przyznanie prawa pomocy (art. 243 i nast. P.p.s.a.) skarżący powinien przedstawić argumentację, która potwierdzałaby jego niezdolność do wygospodarowania środków na pokrycie kosztów postępowania przed sądem administracyjnym, w tym także kosztów sądowych, powinien być stroną aktywną w zakresie wskazywania dowodów, że faktycznie pozostaje w sytuacji na jaką się powołuje. Zmierzając do wyjaśnienia możliwości płatniczych skarżącej, wezwano ją do uzupełnienia wniosku i złożenia wyjaśnień oraz dokumentów potwierdzających sytuację na jaką się powołuje. Świadczenie emerytalne skarżącej nie jest co prawda wysokie, ale prowadzi ona działalność gospodarczą oraz gospodarstwo rolne, dlatego istotne jest jakie faktycznie uzyskuje dochody, czy jest w stanie się samodzielnie utrzymać, czy otrzymuje pomoc, jakie faktycznie ponosi wydatki związane z utrzymaniem, a w szczególności wydatki związane ze stanem zdrowia; ich istotny udział podkreśliła bowiem skarżąca we wniosku. Takie informacje pozwoliłyby zweryfikować czy skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W sprawie opłata od skargi (wpis) wynosi 200 zł, zgodnie z zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2013 r. (k.17), a wszelkie opłaty sądowe w3 sprawie, stosownie do brzmienia Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) i Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. Nr 221, poz. 2192), każdorazowo wyniosą 100 zł, a więc najniższą kwotę, która w obecnych realiach ekonomicznych nie jest wysoka. Dodać także należy, że w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy ani referendarz sądowy ani sąd nie mają obowiązku prowadzenia dochodzenia w sytuacji, gdy dokładne dane umożliwiające pełną ocenę stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych wnioskodawcy nie są mu znane wobec uchylania się strony od złożenia stosownych dokumentów i wyjaśnień. Reasumując, niezastosowanie się do wezwania w trybie art. 255 P.p.s.a. i brak danych w postaci dokumentów i wyjaśnień, pozbawia rozpoznającego wniosek możliwości oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 1 marca 2006 r., sygn. II OZ 235/06, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem niewykonanie wezwania, o którym mowa w powołanym powyżej przepisie należy potraktować jako niewykazanie przez skarżącego przesłanek, o których mowa w art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., art 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.