I SA/Rz 329/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2016 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku adwokata Ł. B. – pełnomocnika skarżącego "A" - o przyznanie mu wynagrodzenia za udzielenie z urzędu pomocy prawnej, która nie została opłacona, w sprawie ze skargi "A", na informację Wojewódzkiego Urzędu Pracy, z dnia (...) kwietnia 2016 r., nr (...), o negatywnym rozpatrzeniu protestu, w sprawie negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu "Pracujące kobiety, dobrobyt ekonomiczny w rodzinie", złożonego w ramach konkursu RPPK.07.01.00-IP.01-18-003/15 RPO WP na lata 2014-2020, działanie nr 7.1 - postanawia – przyznać adwokatowi Ł. B. kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, obejmującą podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, tytułem wynagrodzenia za udzieloną z urzędu pomoc prawną, która nie została opłacona. Sąd, postanowieniem z dnia 28 czerwca 2016 r., sygn. I SA/Rz 329/16, przyznał skarżącemu prawo pomocy, ustanawiając dla niego adwokata. Pełnomocnikiem skarżącego została wyznaczony adwokat Ł. B.. Wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2016 r., sygn. I SA/Rz 329/16, Sąd oddalił skargę na informację Wojewódzkiego Urzędu Pracy. Na rozprawie w dniu 2 sierpnia br. pełnomocnik skarżącego wniósł o przyznanie mu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które to koszty nie zostały pokryte. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów kwestię wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej z urzędu reguluje rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz.1801, zwane dalej rozporządzeniem). Zgodnie z § 2 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami tego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata. W myśl natomiast § 4 ust. 1 tego aktu, opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Jak stanowi § 21 ust 1 pkt 1 c opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w postepowaniu przed sądem I instancji, w sprawie której przedmiotem nie jest należność pieniężna lub która nie dotyczy skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego, 480 zł. W związku z powyższym przyznano adwokatowi Ł. B. wynagrodzenie za udzielenie z urzędu pomocy prawnej w wysokości 240 zł, co stanowi ½ wysokości stawki minimalnej. Przyznane pełnomocnikowi wynagrodzenie (240 zł) zostało, na podstawie § 4 ust. 3 rozporządzenia, powiększone o kwotę podatku od towarów i usług, liczoną według stawki 23 %, tj. o 55,20 zł. Mając na uwadze powyższe przyznano adwokatowi Ł. B. kwotę 295,20 zł, obejmującą należny podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 zł.