I SA/Rz 329/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Jarosław Szaro Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska / spr./ WSA Grzegorz Panek Protokolant ref. staż. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] w R. na informację Wojewódzkiego Urzędu Pracy z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia protestu o dofinansowanie projektu pt. "..." oddala skargę. ISA/Rz 329/16 Uzasadnienie Przedmiotem skargi jest informacja Wojewódzkiego Urzędu Pracy (dalej: WUP) z dnia [...] kwietnia 2016r., nr [...], w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia protestu Stowarzyszenia "A" w R. (dalej: Stowarzyszenie/wnioskodawca) na odrzucenie wniosku o dofinansowanie projektu pt. "Pracujące kobiety dobrobyt ekonomiczny w rodzinie", złożonego w ramach konkursu nr [...] na lata 2014-2020 Działanie nr 7.1. W stanie faktycznym przedmiotowej sprawy Stowarzyszenie wnioskiem z dnia 8 stycznia 2016r. zwróciło się do WUP o przyznanie mu dofinansowania w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2014-2020, w zakresie osi priorytetowych VII-IX RPO WP 2014-2020, nr naboru [...], oś priorytetowa VII, Regionalny rynek pracy, Działanie 7.1 Poprawa sytuacji bezrobotnych na rynku pracy – projekty konkursowe. WUP informacją z dnia [...] lutego 2016r., nr [...], poinformował wnioskodawcę o odrzuceniu jego wniosku, po dokonaniu jego oceny formalnej, z uwagi na niespełnienie ogólnych kryteriów formalnych, tj.: kryterium kwalifikowalności wnioskodawcy i partnera/partnerów, które w ocenie organu, polegało na niewskazaniu przez wnioskodawcę tego czy nie orzeczono w stosunku do niego zakazu dostępu do środków funduszy europejskich, na podstawie art. 207 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013r., poz. 885, ze zm.), art. 12 ustawy z dnia 15 czerwca 2012r. o skutkach powierzenia wykonywania pracy cudzoziemcom przebywającym wbrew przepisom na terytorium RP (Dz. U. z 2012r., poz. 769), art. 9 ustawy z dnia 28 października 2002r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary (Dz. U. z 2015r., poz. 1212); oraz niespełnienia kryterium dostępu – organ wskazał, że projekt zakłada kryterium efektywności zatrudnieniowej dla kobiet na poziomie 30%, w związku z czym, zdaniem organu, nie zostało spełnione kryterium zakładające dla kobiet kryterium efektywności zatrudnieniowej na poziomie 39%. Protest od rozstrzygnięcia (oceny) zawartego w wyżej wskazanej informacji WUP wniosło Stowarzyszenie podnosząc - w odniesieniu do kryterium kwalifikowalności -że wobec wnioskodawcy nie orzeczono zakazu dostępu do środków funduszy europejskich, o których mowa w powołanych w informacji przepisach. Stowarzyszanie zarzuciło, że braki o których mowa w przedmiotowej informacji, wynikają z błędnego funkcjonowania generatora wniosków, który zawiera błąd techniczny, niezależny od wnioskodawcy. Niezaznaczenie informacji skutkowało brakiem możliwości złożenia wniosku na wydruku – ukazywała się informacja "wniosek zawiera błędy formalne". Odnośnie kryterium dostępu, Stowarzyszenie wskazało, że grupa docelowa projektu to długotrwale bezrobotne kobiety - wskaźnik zatrudnieniowy dla tej grupy wynosił 30%, zatem spełniono wskazane kryterium. WUP informacją z dnia [...] kwietnia 2016r., nr [...], poinformował wnioskodawcę o negatywnym załatwieniu jego protestu, stwierdzając, że kryterium kwalifikowalności wnioskodawcy i partnera/partnerów nie zostało spełnione ze względu na błąd wnioskodawcy, a nie błąd systemu. Wyjaśniono, że w przypadku wystąpienia błędu w sekcji "Oświadczenie", po użyciu przycisku "Sprawdź" pojawia się karta walidacji. Zgodnie bowiem z Instrukcją użytkownika LSI dla Beneficjentów/ Wnioskodawców, w przypadku pojawienia się karty walidacji należy przejść do odpowiedniej sekcji (w tym przypadku "Oświadczenia") i dokonać odpowiednich poprawek, następnie wybrać opcję "Zatwierdź i przejdź dalej" oraz ponowić całą procedurę zatwierdzania i aktualizowania poszczególnych elementów formularza. Dopiero na ostatniej sekcji należy zaznaczyć opcję "sprawdź". W sytuacji skrócenia ścieżki może pojawić się błąd związany z niewypełnieniem danego pola. Jeżeli zatem wnioskodawca nie zastosuje się do instrukcji, istnieje możliwość przesłania błędnie wypełnionego formularza. Organ podkreślił, że funkcja "sprawdź", nie obejmuje stwierdzenia tego czy wniosek jest poprawny czy nie pod względem formalnym lub merytorycznym. Po skorzystaniu z tej funkcji zalecane jest jeszcze dokonanie samodzielnego sprawdzenia dokumentu, przy pomocy odpowiedniej karty oceny poprawności formalnej i merytorycznej. W odniesieniu do zarzutów Stowarzyszenia dotyczących kryterium efektywności zatrudnieniowej, organ podzielił stanowisko wnioskodawcy na temat możliwości wskazania niższego wskaźnika, tj. 30%. Na informację WUP Stowarzyszenie złożyło skargę, domagając się jej uchylenia z powodu niezgodności z prawem oraz uwzględnienia protestu. W uzasadnieniu skargi Stowarzyszenie podniosło, że w skierowanym do WUP proteście wskazano, iż po przeprowadzonej walidacji przy pomocy opcji "sprawdź" system nie zasygnalizował błędu w sekcji oświadczenie - po przeprowadzonej edycji przygotowanego formularza wniosku, co stanowi o błędnym działaniu sytemu LSI WUP. Jest to błąd istotny, który zaważył na wyniku postępowania konkursowego. Zdaniem Stowarzyszenia, odmowa przyjęcia protestu przez Dyrektora WUP spowodowała dokonanie przez niego błędnej oceny materiału dowodowego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor WUP podtrzymał argumentację przytoczoną w zaskarżonej interpretacji i wniósł o oddalenie skargi. Na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2016r. pełnomocnik Stowarzyszenia podniósł, że papierowy egzemplarz wniosku zawierał kompletne oświadczenie w przedmiocie nieorzeczenia zakazu dostępu do środków funduszy europejskich i ta forma papierowa wniosku okazała się niezgodna z egzemplarzem elektronicznym, dlatego organ powinien wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w trybie art. 43 ustawy z dnia 11 lipca 2004r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016r., poz. 217, ze zm.) – dalej: ustawa o realizacji polityki spójności. Z kolei pełnomocnik organu okazał Sądowi papierowy egzemplarz wniosku o dofinansowanie przedmiotowego projektu, który został złożony przez Stowarzyszanie i oświadczył, że brzmienie zawartego w nim oświadczenia w przedmiocie nieorzeczenia zakazu dostępu do środków fundusz europejskich jest identyczne jak w wersji elektronicznej przedmiotowego wniosku. Podkreślił, że zarówno wersja papierowa wniosku, jaki i elektroniczna, są niezgodne z kryterium nr 6, które nie podlega sprostowaniu w trybie art. 43 ustawy o realizacji polityki spójności. Podał, że już po zakończeniu konkursu w niniejszej sprawie uległ zmianie wzór wniosku w zakresie pkt VIII, który obecnie jest zgodny z przedłożonym przez stronę wydrukiem. Zmiana wniosku spowodowana została sygnałami o problemach. Wskazał również, że w przedmiotowym konkursie zostało złożonych 278 wniosków, 78 wniosków zostało odrzuconych na etapie oceny formalnej, w tym 30 z powodu uchybień w zakresie wypełnienia oświadczeń zawartych w pkt VIII, tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie. Na wniosek pełnomocnika strony skarżącej, Sąd dopuścił wniosek dowodowy Stowarzyszenia w postaci dwóch wydruków z generatora wniosków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718, dalej: P.p.s.a.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Natomiast zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi. Skarga jest niezasadna. Spór pomiędzy organem – WUP działającym w charakterze instytucji pośredniczącej, a Stowarzyszeniem, dotyczy zasadności dokonanej przez organ oceny formalnej wniosku Stowarzyszenia o przyznanie dofinansowania. Należy zaznaczyć, że strona skarżąca nie kwestionuje tego, że jej wniosek, w wersji jaka została przesłana do organu w formie elektronicznej nie zawiera, w pkt VIII – Oświadczenia (podpunkt 4), informacji odnośnie tego, czy orzeczony został w stosunku do niej zakaz dostępu do środków funduszy europejskich (w proteście złożonym na informację o odrzuceniu wniosku strona skarżąca zawarła dodatkowe oświadczenie, że nie orzeczono w stosunku do niej tego typu zakazów, uzupełniając niejako w ten sposób przedmiotowy brak). Twierdzi natomiast, że wniosek w wersji papierowej zawierał kompletne oświadczenie w przedmiocie nieorzeczenia zakazu dostępu do środków funduszy europejskich (takie stanowisko zajął pełnomocnik reprezentujący stronę skarżącą na rozprawie przed Sądem w dniu 2 sierpnia 2016r). W ocenie Sądu, twierdzenia te są gołosłowne, gdyż nie potwierdza ich papierowy egzemplarz przedmiotowego wniosku, okazany Sądowi przez pełnomocnika organu na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2016r. Nie budzi zatem wątpliwości, że złożony przez Stowarzyszenie wniosek o dofinansowanie - zarówno w wersji papierowej, jaki elektronicznej - nie zawierał, w pkt VIII – Oświadczenia (podpunkt 4), informacji odnośnie tego, czy orzeczony został w stosunku do niego zakaz dostępu do środków funduszy europejskich. Brak jest bowiem podstaw do zakładania, że obie wersje wniosku, jakie dotarły do organu, mogły mieć różne treści. Strona skarżąca zwraca uwagę na fakt, że bezpośrednią przyczyną braków w tym zakresie było nieprawidłowe działanie generatora wniosków, za co odpowiada organ, a nie, niedochowanie przez niego należytej staranności w tym zakresie. Dokonując oceny legalności działania organu w niniejszej sprawie, przejawiającego się między innymi w skierowanej do Stowarzyszenia informacji o odrzuceniu jego wniosku, a następnie negatywnym załatwieniu złożonego protestu, z powodu niespełnienia wymogów formalnych, stwierdzić należy, że brak jest podstaw do przypisania WUP dopuszczenia się uchybienia obowiązującym w tym zakresie przepisom powszechnie obowiązującego prawa, jak i warunkom konkursu, wynikającym z regulaminu oraz pozostałych, powiązanych z nim dokumentów. Nie ulega bowiem wątpliwości, że wniosek Stowarzyszenia nie zawiera informacji, niezbędnych z punktu widzenia regulaminu konkursu, a dotyczących tego, czy w stosunku do niego zostały orzeczone zakazy ubiegania się o przyznanie tego rodzaju wsparcia, jakiego dotyczył konkurs. W pkt VIII wniosku wnioskodawca wykreślił frazę "podlega", pozostawiając alternatywne stwierdzenie, zgodnie z którym nie podlega on wykluczeniu związanemu z zakazem udzielania dofinansowania, jednakże w dalszej części zdania, zawierającego oświadczenie, nie ma jakichkolwiek informacji odnośnie orzeczenia lub nieorzeczenia wobec niego zakazów, wynikających z zacytowanych tam przepisów ustaw. Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że w pkt 4 wniosku, w którym oświadczenie to winno się znajdować, w ogóle nie występuje w tekście opcja pozwalająca na dokonanie wyboru odpowiedniej treści oświadczenia, poprzez wykreślenie jednej z alternatywnych fraz, tj. "orzeczono/nie orzeczono". Abstrahując od przyczyny takiego stanu rzeczy nie sposób jest jednak zaprzeczyć, że oświadczenie, co do orzeczenia lub nieorzeczenia wobec wnioskodawcy zakazów, na podstawie enumeratywnie wymienionych przepisów, nie zostało we wniosku zamieszczone, co oznacza, że oświadczenie w tym zakresie de iure nie zostało złożone. W związku z powyższym stwierdzić należy, że rację ma organ twierdząc, że opisana wyżej wada wniosku stanowi jego brak formalny, który zgodnie z regulaminem konkursu winien skutkować odrzuceniem wniosku. Należy podkreślić, że za treść wniosku odpowiada wnioskodawca, który przed jego wysłaniem winien dokonać sprawdzenia jego poprawności, pod kątem jego zgodności z obowiązującymi w tym zakresie wymogami. W tym celu winien posłużyć się instrukcją wypełniania wniosku, dostępną w aplikacji LSI, stanowiącą załącznik do regulaminu. Czyniąc zadość płynącym z tej instrukcji wskazaniom wnioskodawca miał możliwość dostrzeżenia, jeszcze przed wysłaniem wniosku, wytkniętego mu przez organ braku wniosku oraz jego odpowiedniej korekty. Wysłanie natomiast tego wniosku, mimo jego wad formalnych, obciąża w całości wnioskodawcę, w związku z czym brak jest podstaw do przerzucania odpowiedzialności za ten stan rzeczy na organ. Odnosząc się do podnoszonej w skardze kwestii wadliwego działania generatora, należy wskazać, że choć wadliwości tej nie można w sposób jednoznaczny wykluczyć, to Sąd prowadząc postępowanie na podstawie dokumentacji sprawy, przedstawionej, zgodnie z art. 61 ust. 2 i ust. 3 ustawy o realizacji polityki spójności, w formie papierowej, nie jest w stanie stwierdzić tego faktu. W tym zakresie nie może się zaś opierać jedynie na niczym niepopartych twierdzeniach strony, które nie znajdują jakiegokolwiek odzwierciedlenia w dokumentach sprawy, jak i jakichkolwiek innych jej aspektach. Wobec tego brak jest podstaw do wywodzenia z subiektywnych twierdzeń strony, zainteresowanej bezpośrednio korzystnym dla niej rozpoznaniem sprawy, tak daleko idących wniosków, dotyczących braku legalności działania organu, jak to zasugerowane zostało w treści skargi. Poza tym, nawet gdyby twierdzenia strony w tym zakresie były zasadne, to nie mogłoby to wpłynąć na ocenę kwestii odpowiedzialności wnioskodawcy za treść złożonego wniosku o dofinansowanie, na który miał on lub też mógł mieć wpływ (stosując się do wspomnianej wyżej Instrukcji). Oceny tej nie może zmienić przedłożony przez stronę skarżącą na rozprawie wydruk wniosku, gdyż jak wynika z informacji WUP, wzór wniosku w zakresie pkt VIII uległ zmianie już po zakończeniu konkursu w niniejszej sprawie. Wprawdzie zmiana wzoru wniosku spowodowana była sygnałami o problemach, ale trzeba zauważyć, że błąd w tym zakresie popełniło ok.10% uczestników konkursu, a pozostali wypełnili formularz poprawnie. Podsumowując, odrzucenie wniosku Stowarzyszenia było w niniejszym przypadku zasadne, z uwagi na braki zawartego w nim oświadczenia, za które to skutki ponosi ono odpowiedzialność. W tej sytuacji brak jest podstaw do przypisywania w związku z tym faktem WUP uchybień jakimkolwiek przepisom, a tym samym do uwzględnienia skargi. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy o realizacji polityki spójności, oddalił skargę.