I SA/Rz 33/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2013 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku "A" sp. z o.o., z siedzibą w J., o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) listopada 2012 r., nr (...), w przedmiocie odmowy nadania numeru identyfikacji podatkowej - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy. "A" sp. z o.o., z siedzibą w J. – zwana dalej: spółką, wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego przez nią, na urzędowym formularzu PPPr, oświadczenia o stanie majątkowym wynika, że kapitał zakładowy spółki wynosi 5 000 zł, a całość środków pozyskanych w związku z jego wniesieniem została przeznaczona na pokrycie kosztów funkcjonowania spółki, począwszy od dnia jej rejestracji. Aktualnie spółka nie posiada żadnego majątku, na potwierdzenie czego przedłożyła sprawozdanie finansowe za 2011 r., ani też rachunku bankowego. Jak wynika z informacji z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego, odpowiadającej odpisowi aktualnemu z tego Rejestru, spółka została założona w celu prowadzenia działalności gospodarczej, a jej jedynym udziałowcem jest "B". Z przedmiotowego wypisu wynika również, że spółka w dniu 6 grudnia 2012r. zawiesiła wykonywanie działalności. Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 16 stycznia 2013 r., wynosi 200 zł. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie prawnej, w zakresie częściowym, może nastąpić, gdy wykaże ona że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Przyznanie tego prawa pozostawione zostało jednak uznaniu sądu, lub referendarza rozpoznającego taki wniosek, albowiem nawet w sytuacji wykazania braku środków, o których mowa w art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., ustawodawca nie przesądza, że prawo pomocy powinno być takiemu podmiotowi przyznane. Świadczy o tym fakt, że powołanym przepisie użyte zostało sformułowanie "prawo pomocy może być przyznane". W niniejszym przypadku spółka co prawda wykazała, że aktualnie nie ma środków na pokrycie kosztów sądowych, jednakże mając na uwadze to, że została ona utworzona w celu prowadzenia działalności gospodarczej, a więc w celu zarobkowym, nie sposób jest znaleźć uzasadnienie dla przerzucania kosztów jej funkcjonowania, wśród których mieszczą się również koszty sądowe, na podatników, poprzez pokrycie ich ze środków publicznych. Mając na uwadze wyżej wymieniony cel działalności spółki należy stwierdzić, że w sytuacji nieposiadania przez spółkę środków na pokrycie kosztów związanych z zainicjowanym przez nią postępowaniem sądowoadministracyjnym, środki te winni wyłożyć wspólnicy spółki, a więc podmioty, które decydują o jej bycie prawnym i sposobie funkcjonowania – w niniejszym przypadku jednoosobowy udziałowiec spółki. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., w związku z w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.