I SA/Rz 331/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 17 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku B. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2011r. - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. B. K. zaskarżył opisaną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...], uchylającą decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2013 r. i określającą za grudzień 2011 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 54.493 zł. W skardze tej B. K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując m.in., że postępowanie, jakie toczyło się w niniejszej sprawie jest dotknięte licznymi uchybieniami a stan faktyczny został błędnie ustalony. Ponadto skarżący wskazał, że w rozliczeniu podatku od towarów i usług wykazał znaczną nadwyżkę dlatego "nieuprawnionym jest domniemanie, iż przedmiotowa kwota nie zostanie uiszczona". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., określanej dalej jako P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z treści przytoczonego wyżej przepisu prawa, ustawodawca przewidział możliwość zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jedynie w sytuacji, gdy wykonanie decyzji może wywołać wyjątkowo dolegliwe skutki dla skarżącego. Pod pojęciami niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy natomiast rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 190). W ocenie Sądu skarżący nie przedstawił we wniosku argumentacji, wskazującej, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać skutki o jakich mowa w przywołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a. Uwzględnienie wniosku strony w tym zakresie nie jest możliwe gdy zachodzi jedynie ogólne, nieskonkretyzowane przez skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia pewnej szkody lub spowodowania dolegliwych skutków. Musi to być bowiem szkoda kwalifikowana, o czym świadczy użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 P.p.s.a. przymiotnika "znaczna". Również w przypadku niebezpieczeństwa wywołania przez wykonanie decyzji skutków, muszą być to konsekwencje szczególnego rodzaju albowiem – trudne do odwrócenia. To na skarżącym spoczywa obowiązek wykazania zaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a, gdyż to sama strona dysponuje wiedzą na temat jej sytuacji osobistej i majątkowej. W niniejszej sprawie we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący nie wyjaśnił, na czym miałoby polegać niebezpieczeństwo wywołania znacznej szkody. Skarżący nie wskazał, czy wykonanie zaskarżonej decyzji może potencjalnie spowodować niebezpieczeństwo utraty płynności finansowej, konieczność zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej bądź też inne tego rodzaju nieodwracalne konsekwencje. Wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy złożyć uzasadnienie pozwalające ocenić, jaki wpływ wykonanie zaskarżonej decyzji będzie miało na sytuację osobistą i majątkową skarżącego. Wobec braku takiego uzasadnienia Sąd nie miał podstaw by przedmiotowe żądanie uwzględnić. Przekonanie i argumentacja skarżącego dotycząca wydania przez organ podatkowy błędnego rozstrzygnięcia w sprawie nie może przyczynić się do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd rozpatrując takie żądanie nie bada prawidłowości zaskarżonego aktu pod względem jego zgodności z prawem a jedynie sprawdza, czy zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Z powyższych względów Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.