I SA/Rz 333/10

PostanowienieWSA w Rzeszowie2010-07-07

Skład orzekający: Maria Serafin-Kosowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do sądu administracyjnego przez osobę nieposiadającą uprawnień do reprezentowania strony, która nie została następnie podpisana przez stronę mimo wezwania sądu, podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona do sądu administracyjnego musi spełniać wymogi formalne, w tym być podpisana przez stronę lub jej pełnomocnika. Jeśli osoba podpisująca skargę nie wykaże uprawnienia do reprezentowania strony, a strona mimo wezwania sądu nie podpisze skargi samodzielnie, skarga taka jako niespełniająca warunków formalnych podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 16 § 2 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący J. B. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą odmowy zwrotu wydatków na materiały budowlane. Skargę podpisał J. H. jako „pełnomocnik strony”. Sąd wezwał J. H. do przedłożenia pełnomocnictwa, a następnie skarżącego J. B. do własnoręcznego podpisania skargi. Mimo wezwań, J. H. nie wykazał uprawnienia do reprezentacji, a skarżący nie podpisał skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Serafin-Kosowska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2010r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych - postanawia - odrzucić skargę. I SA/Rz 333/10 UZASADNIENIE Wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę J. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2010r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] stycznia 2010r. w przedmiocie odmowy zwrotu wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych, podpisał J. H. jako " pełnomocnik strony". W związku z tym J. H. wezwany został o przedłożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego J. B. /wezwanie wraz ze stosownym pouczeniem doręczone zostało w dniu 7 czerwca 2010r./ i w odpowiedzi nadesłał pełnomocnictwo / kserokopia/ udzielone mu przez J. B. w dniu 5 stycznia 2000r. jako prowadzącemu Kancelarię Usług Rachunkowych. W piśmie z dnia 10 czerwca 2010r. J. H. wyjaśnił, że w ramach realizowanego zlecenia dotyczącego wniosku o zwrot materiałów budowlanych, był uczestnikiem postępowania przed organami podatkowymi i w związku z tym " złożone pełnomocnictwo przypisano do postanowień art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami/ i potraktowano ustanowionego pełnomocnika jako uczestnika prowadzonego postępowania.". Ponieważ ani z pełnomocnictwa, ani z powyższego pisma nie wynikało uprawnienie J. H. do występowania w charakterze pełnomocnika, wezwaniem z dnia 15 czerwca 2010r. wezwano skarżącego J. B. o własnoręczne podpisanie skargi, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono w dniu 17 czerwca 2010r. pani B. .........../nazwisko nieczytelne/ jako osobie uprawnionej i upoważnionej do odbioru przesyłki i mimo upływu zakreślonego terminu, skarga nie została podpisana przez skarżącego. W nawiązaniu do przytoczonych wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zauważa, że postępowanie sądowo-administracyjne inicjowane wniesieniem skargi, jest postępowaniem prowadzonym na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm./ -powoływanej dalej jako p.p.s.a.- i jest to postępowanie odrębne od postępowania administracyjnego – podatkowego prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 8 poz. 60 z 2005r. z późn. zm./ - powoływanej dalej jako Ordynacja podatkowa. Zarówno w postępowaniu podatkowym, jak i w postępowaniu sądowo- administracyjnym określono, kto jest stroną tych postępowań / art. 133 cyt. Ordynacji podatkowej, art. 32 i art. 33 p.p.s.a./, a także kto może być pełnomocnikiem strony, przy czym w postępowaniu podatkowym krąg osób mogących być pełnomocnikami strony jest w zasadzie nieograniczony, ponieważ zgodnie z art. 137 cyt. Ordynacji podatkowej pełnomocnikiem może być osoba fizyczna mająca pełną zdolność do czynności prawnych. Natomiast w postępowaniu sądowo-administracyjnym krąg podmiotów mogących występować w charakterze pełnomocników strony został ściśle określony i zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby jeżeli przewidują to przepisy szczególne /regulacje dotyczące pełnomocników osoby prawnej lub przedsiębiorcy pominięto jako nieistotne w niniejszej sprawie/. Jeśli chodzi o przepisy szczególne, to z mocy art. 41 ust.2 ustawy z dnia 5 lipca 1996r. o doradztwie podatkowym / Dz.U. nr 73 poz. 443 z 2008r. z późn. zm./, do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu w zakresie sądowej kontroli decyzji administracyjnej w sprawach zobowiązań podatkowych, uprawniony jest doradca podatkowy. Zaznaczyć także należy, że w art. 33 p.p.s.a. wskazano, kto może być uczestnikiem postępowania sądowego a mianowicie: osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym jako strona ale nie wniosła skargi /a wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego/, a także osoba, która nie brała udziału w tym postępowaniu ale wykaże swój interes prawny oraz -przy spełnieniu określonych warunków – organizacja społeczna. Skarga wnoszona do sądu administracyjnego musi spełniać określone wymogi formalno - procesowe, a między innymi musi zawierać podpis strony albo jej pełnomocnika / art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt. 4 p.p.s.a./. W niniejszej sprawie – jak wskazano wyżej – nie zostało wykazane , by J. H. był uprawniony do występowania jako pełnomocnik skarżącego J. B. w postępowaniu sądowo-administracyjnym / w tym do podpisania skargi w jego imieniu/, zaś sam skarżący mimo upływu wyznaczonego w tym celu terminu, także skargi nie podpisał. Wobec powyższego, skarga niniejsza jako niespełniająca warunków formalnych podlega odrzuceniu i dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt.3, § 3 w związku z art. 16 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia; opłaty sądowej od skargi nie pobierano w oparciu o art. 222 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło