I SA/Rz 335/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2012 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym wniosku T.S. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania kontrolnego w zakresie kontroli źródeł pochodzenia majątku oraz przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2007 r. - postanawia – zwolnić skarżącą T.S. od kosztów sądowych w całości. WSA/post.1 - sentencja postanowienia T.S. (dalej skarżąca) w sprawie opisanej w sentencji niniejszego postanowienia wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w związku – jak podała – z trudną sytuacją materialną, uniemożliwiającą poniesienie jakichkolwiek kosztów sądowych bez uszczerbku koniecznego dla swojego utrzymania. Oświadczyła, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, pobiera emeryturę w kwocie 1.101,95 zł brutto, podała również, że jest właścicielką domu o pow. 160 m² a w rubryce 7.1 formularza PPF jako inne nieruchomości podała 0,11 ha. Dodała, że znaczną część emerytury pochłaniają koszty wizyt lekarskich i zakupy zaordynowanych leków. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.:Dz.U. z 2012 r., poz. 270)- zwanej dalej P.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym (taki zakres wynika z wniosku skarżącej) następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z konstrukcji tego przepisu wynika, że na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że znajduje się w sytuacji o jakiej mowa w powołanym przepisie. W rozpoznawanej sprawie na wstępie zaznaczyć należy, że skarżąca w nieodległych odstępach czasu zwracała się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych (sprawy o sygn. I SA/Rz 871/11, I SA/Rz 876/11) i w tych postępowaniach szczegółowo wyjaśniona została sytuacja materialna i życiowa skarżącej, dlatego z uwagi na znane fakty, pomimo lakonicznego uzasadnienia wniosku, odstąpiono od ponownego wzywania skarżącej do złożenia dodatkowego oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego. Z przedkładanych dokumentów wynika, że skarżąca największe wydatki ponosi na zakup lekarstw (do ok. 400 zł), żywność – ok. 350 zł, wydatki za energię elektryczną i gaz nie są znaczące w jej budżecie (27,63 zł, 40,28 zł, 60 zł), natomiast koszty utrzymania wzrastają w związku z zakupami opału. Wyjaśniła, że jej sytuacja od czasu wniesienia wniosków w innych sprawach (I SA/Rz 677/11 i I SA/Rz 723/11) uległa pogorszeniu, tj. zwiększyły się wydatki na leczenie i leki z uwagi na pogorszenie się jej stanu zdrowia. Biorąc pod uwagę całokształt zaistniałych faktów oraz to, że decydujące znaczenie w rozważaniach nad udzieleniem zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest sytuacja materialna wnioskodawcy stwierdzono, że skarżąca wykazała, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.