I SA/Rz 348/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2017 r., w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych, na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego Ministra Rozwoju i Finansów z dnia (...) lutego 2017 r., nr (...), w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych - postanawia – 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Minister Rozwoju i Finansów, indywidualną interpretacją z dnia (...) lutego 2017 r., uznał za nieprawidłowe stanowisko skarżącej, odnośnie podatku dochodowego od osób fizycznych. Skarżąca, wezwaniem z dnia 2 marca 2017 r. zwróciła się do Ministra Rozwoju i Finansów o usunięcie naruszenia prawa, którego jej zdaniem organ ten miał się dopuścić, w związku z wydaniem wyżej opisanego aktu. Minister Rozwoju i Finansów, w odpowiedzi na wezwanie skarżącej, z dnia 6 kwietnia 2017 r., stwierdził brak podstaw do zmiany swojego stanowiska. Przedmiotowa odpowiedź została doręczona skarżącej w dniu 10 kwietnia 2017 r., wraz z pouczeniem, że na interpretację przysługuje jej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, którą może ona wnieść za pośrednictwem organu, w terminie 30 dni, od dnia otrzymania odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W dniu 19 maja 2017 r. skarżąca nadała w placówce pocztowej operatora wyznaczonego skargę na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 13 lutego 2017 r., domagając się jej uchylenia, jak również zasądzenia kosztów postepowania. W dniu 19 czerwca 2017 r. skarżąca uiściła tytułem wpisu od skargi kwotę 200 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl zaś art. 53 § 2 P.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 (zgodnie z którym /zd. 1/ jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa) i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W niniejszej sprawie odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została doręczona skarżącej 10 kwietnia 2017 r., w związku z tym trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na interpretację indywidualną Ministra Rozwoju i Finansów upłynął z dniem 10 maja 2017 r. Tak więc nadanie skargi w placówce pocztowej operatora wyznaczonego po tej dacie należy uznać za dokonane z uchybieniem tego terminu, w związku z czym skarga taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., w myśl którego sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając na uwadze powyższe Sąd odrzucił skargę w niniejszej sprawie, jako wniesioną po terminie do dokonania tej czynności. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., w związku z odrzuceniem skargi, Sąd zwrócił skarżącej kwotę 200 zł, uiszczoną przez nią tytułem wpisu od skargi,