I SA/Rz 35/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.L. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] listopada 2010 r. Nr [...] przedmiocie postępowania egzekucyjnego - postanawia – oddalić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. WSA/post.1 - sentencja postanowienia D.L. (skarżący) zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 12 stycznia 2011 r. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi opisanej w sentencji postanowienia w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponieważ zarządzenia nie wykonał we wskazanym terminie, Sąd skargę odrzucił postanowieniem z dnia 7 lutego 2011 r. , sygn. I SA/Rz 35/1. Skarżący wnioskiem z dnia 15 lutego 2011 r. zwrócił się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wyjaśnił, że z uwagi na swoją nieobecność w miejscu zamieszkania w dniach od 16 do 31 stycznia 2011r., przesyłkę z wezwaniem do uiszczenia opłaty sądowej odebrał ojciec będący w podeszłym wieku i oddał pismo adresatowi w dniu jego powrotu, tj. 31 stycznia 2011 r. Niezwłocznie, bo jeszcze tego samego dnia, skarżący uiścił należny wpis. Zwracając się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, który faktycznie nie został dotrzymany, wnioskodawca jako argumenty powołał swoją nieobecność w miejscu zamieszkania w chwili dostarczenia przesyłki na adres zamieszkania i swoją natychmiastową reakcję na wezwanie do zapłaty ww. opłaty sądowej. Rozpoznając wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)- zwanej w skrócie P.p.s.a.- jeśli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Wykazanie okoliczności braku winy w uchybieniu terminowi spoczywa zgodnie z treścią przepisu art. 87 § 2 P.p.s.a. na stronie, która uchybiła terminowi do dokonania czynności. O braku winy można mówić wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody przezwyciężyć nawet przy użyciu największego wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2009 r., sygn. akt II GZ 47/2009, system LexPolonica) W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Okoliczności faktyczne powołane we wniosku, tj. nieobecność w miejscu zamieszkania, podczas której przesyłkę sądową odebrał ojciec skarżącego i oddał ją jej adresatowi jeszcze w dniu powrotu skarżącego do miejsca zamieszkania, nie wskazują na to, że uchybienie terminu nastąpiło na skutek zdarzeń wyjątkowych czy szczególnych, których nie można było uniknąć i które mogłyby usprawiedliwiać zaniechanie skarżącego. Skoro skarżący opuścił miejsce zamieszkania w czasie, w którym spodziewał się korespondencji kierowanej do siebie i nie zadbał o uzyskanie bieżących informacji na ten temat choćby poprzez kontakt telefoniczny z pozostałymi domownikami, nie sposób w takim postępowaniu nie upatrywać braku winy skarżącego, a wręcz wskazuje to na jego niedbalstwo. W wyjaśnieniach skarżącego zawartych we wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi pojawiają się pewne nieścisłości w konfrontacji z aktami sprawy. Z potwierdzenia odbioru zalegającego w aktach (k.18) wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi odebrała matka skarżącego S. L., a nie ojciec. Ponadto oddanie przesyłki skierowanej do skarżącego nastąpiło bezzwłocznie, bo już w dniu jego powrotu do miejsca zamieszkania, tj. 31 stycznia 2011 r. Zatem skarżący nie może się powoływać na zaniechania domowników, w tym związane z wiekiem, które wpłynęły na uchybienie obowiązkowi uiszczenia wpisu od wniesionej skargi. Przy dochowaniu minimum staranności, skarżący mógł dochować terminu do uiszczenia wpisu od skargi, np. wyręczając się domownikami. Uiszczenie wpisu nie wymaga bowiem osobistego działania w sądzie. Jako uczestnik postępowania sądowego powinien bowiem dochować szczególnej staranności w zakresie prowadzenia własnych spraw. Konkludując – przywrócenie terminu jest instytucją służącą ochronie zainteresowanego przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu. Taka ochrona przysługuje jednak wyłącznie w przypadku, kiedy skarżący nie mógł dokonać czynności procesowej w terminie z przyczyn od siebie niezależnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2005r., sygn. akt FZ 707/2004, system LexPolonica). Przyczyn zaś takich, w rozpoznawanej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.