I SA/Rz 351/13

PostanowienieWSA w Rzeszowie2013-09-02

Skład orzekający: Sędzia WSA Grzegorz Panek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą o znacznych rozmiarach, mimo ponoszenia wysokich kosztów, może zostać częściowo zwolniona z kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym?
Ratio decidendi
Osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą o znacznych rozmiarach, nawet jeśli ponosi wysokie koszty, może zostać częściowo zwolniona z kosztów sądowych, jeśli całkowite obciążenie tymi kosztami stanowiłoby dla niej znaczące utrudnienie. Pełne zwolnienie jest zarezerwowane dla osób żyjących w ubóstwie, co nie dotyczy przedsiębiorców.
Stan faktyczny
Skarżąca A.C. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego, w związku ze sprawą dotyczącą określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Skarżąca złożyła oświadczenie o stanie majątkowym, wskazując na wysokie dochody z działalności gospodarczej oraz znaczne wydatki. Wpis od skargi wynosił 211 zł.
Rozstrzygnięcie
1. Zwolniono skarżącą od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł. 2. Odmówiono przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 2 września 2013 r., w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi A.C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...], w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego, w związku z wnioskiem skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego - postanawia - 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych ponad kwotę 100 (sto) złotych, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Zwracając się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie w sprawie doradcy podatkowego), skarżąca złożyła, na urzędowym formularzu, oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, zgodnie z którym prowadzi ona gospodarstwo domowe wspólnie z mężem, a ich łączny dochód, pochodzący z prowadzonej przez nich działalności gospodarczej, określiła na kwotę 8 000 zł miesięcznie brutto. Majątek małżonków obejmuje: dom o pow. 160 m2 oraz lokal handlowy o pow. 30 m2. Jeżeli chodzi o ponoszone wydatki to skarżąca wymieniła następujące pozycje: koszty prowadzonej działalności gospodarczej – 2 200 zł, koszty korzystania z mediów 2 500 zł, wydatki na leczenie – 400 zł. W dodatkowym oświadczeniu o stanie majątkowym, uzupełniając listę wydatków, skarżąca wymieniła: koszty zakupu żywności – 1 500 zł, zakup odzieży i obuwia – 500 zł, koszty utrzymania psa – 700 zł oraz koszty zakupu prasy i książek – 500 zł. Do dodatkowego oświadczenia skarżąca załączyła między innymi kopie deklaracji VAT za maj i czerwiec 2013 r., zgodnie z którymi podstawa opodatkowania tym podatkiem za wyżej wymienione miesiące wyniosła odpowiednio: 144 059 zł i 95 283 zł. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca podniosła, że organy celne zakwestionowały u niej sprzedaż 45 samochodów, naliczając podatek od dotyczących je transakcji w łącznej wysokości 240 000 zł. Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 211 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; zwanej dalej: P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z brzmienia zacytowanego przepisu wynika, że w praktyce przyznanie ulgi o której wyżej mowa w pełnym zakresie, zarezerwowane jest wyłącznie dla sytuacji, w których wnioskująca o nią osoba żyje w ubóstwie, czego nie można powiedzieć o skarżącej. Prowadzi ona bowiem działalność gospodarczą znacznych rozmiarów, o czym świadczy chociażby wysokość podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług za maj i czerwiec 2013 r. Podobnie rodzaj i wysokość ponoszonych przez nią wydatków wykluczają przyjęcie, że jej sytuacja ekonomiczna pozwala jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych. Z tego też względu należy stwierdzić, że skarżąca nie spełnia kryteriów ustawowych przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie. Niezależnie jednak od powyższego, mając na uwadze fakt, że skarżąca jest stroną w kilkudziesięciu sprawach toczących się przed tutejszym Sądem, należy stwierdzić, że uiszczenie związanych z nimi kosztów sądowych w pełnej wysokości byłoby dla niej znacznym obciążeniem. Dlatego też zwolniono ją od przedmiotowych kosztów w niniejszej sprawie, ponad kwotę 100 zł – odpowiadająca minimalnej wysokości wpisu w sprawach przed sądami administracyjnymi, przyznając tym samym prawo pomocy w zakresie częściowym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło