I SA/Rz 359/25

I SA/Rz 359/25 P O S T A N O W I E N I E Dnia 27 sierpnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący: SWSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 sierpnia 2025 r. w Rzeszowie sprawy ze skargi W.S. na decyzję Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Celno – Skarbowego w Przemyślu z dnia 30 maja 2025 r., znak: 40800-402010-OC.4344.37.2025.28 w przedmiocie zajęcia towaru objętego zgłoszeniem celnym - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. W dniu 10 lipca 2025 r. fachowy pełnomocnik W.S. (dalej: skarżący) złożył za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej pismo zatytułowane "Skarga na decyzję 40800-402010-OC.4344.37.2025.28 z dnia 30 maja 2025 r. utrzymaną w mocy przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w dniu 24 czerwca 2025 r." W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ze względu na jej przedwczesność ponieważ w momencie jej wpłynięcia organ nie wydał jeszcze decyzji ostatecznej. Zdaniem organu, skarżący błędnie zinterpretował pismo Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Celno-Skarbowego w Przemyślu z dnia 24 czerwca 2025 r., w którym organ I instancji przekazał odwołanie skarżącego Dyrektorowi IAS, jako decyzję organu II instancji. Zarządzeniem z dnia 8 sierpnia 2025 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł, wyznaczając siedmiodniowy termin do wykonania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone w dniu 12 sierpnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (§ 3 zd. pierwsze). Z treści cytowanych przepisów wynika, że w sprawach, w których obowiązuje postępowanie dwuinstancyjne, przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być wyłącznie orzeczenie (decyzja, postanowienie) wydane przez organ orzekający w sprawie w drugiej instancji, a więc orzekający na skutek wniesienia odwołania. Przepisy art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. statuują zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Sąd administracyjny nie może bowiem zastępować organu odwoławczego, a ponadto jego działanie nie może naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W konsekwencji przyjęcie przedstawionej zasady powoduje, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi na decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że decyzja organu II instancji nie została wydana w chwili złożenia skargi. Skarżący błędnie zakwalifikował pismo przewodnie organu I instancji wraz z którym organ przesłał odwołanie od swojej decyzji organowi wyższego stopnia. Zostało to zresztą potwierdzone przez pełnomocnika skarżącego w piśmie procesowym z dnia 18 sierpnia 2025 r., w którym wskazał on że wnosi o zaliczenia pisma zatytułowanego skarga na poczet trwającego wciąż postępowania odwoławczego przed organem podatkowym, które nie zostało zakończone decyzją ostateczną. W związku z powyższym należy przyjąć, że w niniejszej sprawie skarga została wniesiona przedwcześnie, zatem jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Ponadto należy podkreślić, że zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej: P.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismem takim jest również skarga. W przypadku gdy skarga nie została należycie opłacona, zgodnie z art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Zarządzeniem z 8 sierpnia 2025 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 500 zł. Zarządzenie zostało odebrane przez pełnomocnika skarżącego w dniu 12 sierpnia 2025 r. Wobec powyższego termin na uzupełnienie braku fiskalnego skargi upływał z dniem 19 sierpnia 2025 r. W zakreślonym terminie żądany wpis nie został uiszczony. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i 230 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.