I SA/Rz 363/15

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku K. C. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi K. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) lutego 2015 r., nr (...), w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2011 r. - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych. Przedmiotowy wniosek złożył na urzędowym formularzu PPF, jednakże w treści tego formularza nie zawał jakichkolwiek informacji, dotyczących jego sytuacji rodzinnej i majątkowej. W związku z faktycznym niezłożeniem przez skarżącego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, referendarz sądowy, zarządzeniem z dnia 25 czerwca 2015 r., wezwał go do złożenia przedmiotowego oświadczenia, poprzez podanie wskazanych w wezwaniu informacji oraz złożenie dokumentów źródłowych, w postaci między innymi wyciągów z rachunków bankowych oraz deklaracji podatkowych. W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie skarżący nie udzielił odpowiedzi na zadane mu pytania, przedłożył jedynie (oprócz wykazu środków trwałych) kserokopie składanych przez siebie deklaracji VAT, z których wynika między innymi, że podstawa opodatkowania go podatkiem od towarów i usług, w marcu br. wyniosła 386 538 zł, w kwietniu 355 038, a w maju 2015 r. 342 116 zł. Do tego dołączył wykaz środków trwałych. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Poprzez owo wykazanie należy rozumieć złożenie pełnego, kompletnego i wiarygodnego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, a na wezwanie, dodatkowego oświadczenia, wyjaśniającego wszelkie wątpliwości i rozbieżności. Zaznaczyć przy tym należy, że obowiązek przedstawienia wyżej wymienionych informacji obciąża w całości stronę, która na ich podstawie opiera swoje żądanie, odnośnie uzyskania wsparcia w postaci prawa pomocy. W niniejszej sprawie skarżący, występując z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, de facto nie złożył żadnego oświadczenia, zaś wzywany do przedłożenia dodatkowego oświadczenia i wskazanych dokumentów źródłowych przesłał jedynie kopie deklaracji VAT i wykaz środków trwałych, które to dokumenty nie pozwalają na kompleksową i rzetelną ocenę jego sytuacji materialnej, pod kątem spełnienia przesłanek uzyskania prawa pomocy. Tak więc wybiórcze i zdawkowe ustosunkowanie się przez skarżącego do wezwania o złożenie oświadczenia sprawia, że nie sposób jest przyjąć, iż wykazał on spełnienie przez siebie przesłanek, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., odmówiono przyznania prawa pomocy.