I SA/Rz 364/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Zbigniew Czarnik (spr.) Sędziowie NSA Bożena Wieczorska NSA Maria Piórkowska Protokolant sekr. sąd. Małgorzata Paśko po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym w dniu 24 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi J.P. na postanowienie Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania - oddala skargę - I SA/Rz 364/08 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] marca 2008r., nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Dyrektor OR ARiMR) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji, Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2008r. nr [...] przyznającej płatność do gruntów rolnych za rok 2007. W uzasadnieniu postanowienia Dyrektor OR ARiMR stwierdził, że odwołujący J. P. odebrał decyzję w dniu 14 stycznia 2008r., zatem ustawowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 28 stycznia. J. P. złożył odwołanie po tej dacie, gdyż do Biura Powiatowego ARiMR wpłynęło ono 7 lutego 2008r., przy czym sporządził je w dniu 5 lutego 2008r. gdyż taką datę wskazał na swoim piśmie. Złożenie odwołania po terminie musi skutkować stwierdzeniem uchybienia terminu, a to oznacza że organ nie może wypowiadać się na temat przedmiotu rozstrzygniętego decyzją. Dyrektor ARiMR wskazał również, że decyzja od której odwołanie złożył J. P. jest dla niego korzystna i w istocie zarzuty odwołania nie odnoszą się do niej. Z treści odwołania wynika, że odwołujący porusza kwestię ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej ostatecznym postanowieniem nr [...] (z akt sądowych wynika, ze wydane ono zostało w dniu 14 listopada 2006r.). Sprawa ta nie Mozę być przedmiotem ponownego rozpoznania przy przyznawaniu płatności za 2007r. W zaistniałej sytuacji stwierdzenie uchybienia terminu do złożenia odwołania i barak wniosku o jego przywrócenie musiało prowadzić do rozstrzygnięcia jak w skarżonym postanowieniu. Z postanowieniem Dyrektora ARiMR nie zgodził się J. P. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie nie wskazał kierunku i zakresu weryfikacji skarżonego rozstrzygnięcia. W piśmie uzupełniającym skargę z dnia 22 kwietnia 2008r. wskazał, że żąda przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji przyznającej płatności do gruntów za 2007 rok. W odpowiedzi na skargę Dyrektor OR ARiMR wniósł o oddalenie skargi z argumentacją jak w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej: p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działań administracji i stosują prawem przewidziane środki. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z art. 134 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. Sądy rozpoznają skargi w granicach danej sprawy. Dokonując oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia z punktu widzenia wskazanych wcześniej kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż postanowienia Dyrektora OR ARiMR z dnia [...] marca 2008r., nr [...] nie narusza prawa. Ponad wszelką wątpliwość z akt sprawy wynika, że skarżący złożył odwołanie z uchybieniem terminu ustawowego, w którym odwołanie może być złożone. Ustalenie takiego faktu musi skutkować stwierdzeniem uchybienia terminu. Z treści uzupełnianej skargi wynika, że skarżący zarzuty kieruje pod adresem rozstrzygnięcia zawartego w postanowieniu Dyrektora OR ARiMR z dnia [...] listopada 2006r., nr [...]. Z akt sprawy wynika, że postanowienie to jest ostateczne i dotyczy innej spawy, niż ta w której zapadło postanowienie skarżone. Z tego względu Sąd rozpoznając skargę nie mógł przedmiotem badania uczynić tego wcześniejszego rozstrzygnięcia. Zatem tamta sprawa ze względów formalnych nie była przedmiotem badania Sądu i w jej zakresie Sąd nie wypowiedział się oddalając skargę J. P.. Mając na uwadze powyższe oraz treść ust. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.