I SA/Rz 367/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 czerwca 2019 r. wniosku B. B. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi B. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania -postanawia- 1. przywrócić termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, 2. przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. B. B. (dalej: Skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika - radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 czerwca 2019 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi aktualnego na dzień złożenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pism znajdującego się w aktach sprawy przedmiotowe wezwania doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 10 czerwca 2019 r. Ustawowy termin do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął z dniem 17 czerwca 2019 r. W dniu 24 czerwca 2019 r. do Sądu wpłynął wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu oraz przedłożenia odpisu pełnomocnictwa. W uzasadnieniu wniosku Skarżący wskazał, że został poinformowany przez swojego pełnomocnika o zarządzeniach zawierających wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz przedłożenia pełnomocnictwa. Wyjaśnił, że zobowiązał się do uiszczenia wpisu od skargi oraz stawiennictwa w kancelarii pełnomocnika w celu przekazania dowodu zapłaty oraz dostarczenia pełnomocnictwa w dniu 17 czerwca 2019 r., jednakże nie dokonał tych czynności ze względu na to, że doznał nasilenia bólu kręgosłupa z promieniowaniem do kończyn dolnych, powodującego utrudnienia w poruszaniu się. Wyjaśnił, że z tą dolegliwością zgłosił się do poradni rehabilitacyjnej a po powrocie do domu zasnął z wyczerpania i bólu. Skarżący podkreślił, że w okresie od 13 do 18 czerwca 2019 r. przebywał sam w miejscu zamieszkania, gdyż osoba z którą zamieszkuje wyjechała do W. Wskazał, że w dniu 18 czerwca 2019 r. przyjechał do niego syn, który na jego prośbę dokonał płatności oraz doręczył pełnomocnikowi odpis pełnomocnictwa. Na dowód opisanych we wniosku okoliczności Skarżący przedłożył zaświadczenie lekarskie z dnia 17 czerwca 2019 r. oraz oświadczenie L. P. o pobycie w dniach 13-18 czerwca 2019 r. w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej jako P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki umożliwiającej przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (zob. wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, Mon. Praw. 2003, nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (zob. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu aktualnego na dzień złożenia skargi zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu fakt okresowego zaostrzenia się choroby kręgosłupa, uniemożliwiający poruszanie się, mógł stanowić przeszkodę do wykonania zarządzeń z dnia 5 czerwca 2019 r., której Skarżący nie był w stanie usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Pomimo, że choroba miała charakter przewlekły Skarżący nie mógł przewidzieć jej nagłego pogorszenia się. Zdaniem Sądu Skarżący uprawdopodobnił twierdzenia wniosku załączonymi dokumentami, zachował siedmiodniowy termin do złożenia wniosku oraz dokonał czynności o które był wzywany (w dniu 18 czerwca 2019 r. uiścił wpis sądowy od skargi oraz przedłożył pełnomocnictwo). W konsekwencji, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.