I SA/Rz 372/15

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2016 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku A. P. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawach ze skarg A. P. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) lutego 2015 r. o numerach: - (...), w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za styczeń 2008 r., - (...), w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za luty 2008 r., - (...), w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za marzec 2008 r., - (...), w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za kwiecień 2008 r., - (...), w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za maj 2008 r., - (...), w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za czerwiec 2008 r., - (...), w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za lipiec 2008 r., - (...), w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za wrzesień 2008 r., - (...), w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za październik 2008 r., - (...), w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za listopad 2008 r., - (...), w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za grudzień 2008 r., - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżący, wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych. W związku z tym złożył, na urzędowym formularzu, oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, zgodnie z którym pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i pełnoletnim synem. Jako źródło dochodów swojej rodziny skarżący wskazał prowadzoną przez siebie oraz małżonkę działalność gospodarczą, z którego to tytułu oboje uzyskują miesięczne dochody w wysokości 6 000 zł. Deklarując składniki posiadanego przez siebie i domowników majątku skarżący wymienił nieruchomość rolną o areale 36 arów oraz pojazdy mechaniczne, bez sprecyzowania ich rodzaju oraz wartości. Nadmienił ponadto, że dom w którym mieszka wraz z żoną i synem jest własnością jego teściowej. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący podniósł, że prowadzona przez niego działalność generuje znaczne koszty, w dodatku kontrahenci zalegają mu z płatnościami. Oprócz tego zaznaczył, iż wysokie koszty prowadzenia gospodarstwa domowego zmuszają go do wystąpienia o przyznanie mu prawa pomocy. Wpis od skarg kasacyjnych w niniejszych sprawach wynosi 1 100 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika z przytoczonej wyżej regulacji instytucja prawa pomocy zarezerwowana została dla osób znajdujących w trudnej sytuacji materialnej, tj. osiągających bardzo niskie dochody oraz nie posiadających dużego majątku, w celu umożliwienia im dochodzenia swoich praw przed sądem. W związku z tym nie może ona stanowić źródła uprzywilejowania osób, dla których poniesienia tego rodzaju wydatków nie będzie się wiązało z pozbawieniem ich samych oraz ich domowników środków koniecznego utrzymania. Mając na uwadze powyższe okoliczności stwierdzić należy, że sytuacja skarżącego nie uprawnia go do występowania o wsparcie ze środków publicznych. Jak to bowiem wynika chociażby z jego oświadczenia, dysponując miesięcznie dochodem w wysokości 6000 zł jest on w stanie ponieść koszty sądowe w niniejszej sprawie, sprowadzające się w praktyce do wpisów od skargi kasacyjnej, wynoszących 1 100 zł. Niezależnie od powyższego dodać należy, że koszty te znajdują również zabezpieczenie w zgromadzonym przez skarżącego majątku, przedstawionym we wcześniej składanych oświadczeniach. W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., odmówiono przyznania prawa pomocy.