I SA/Rz 372/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S.WSA Piotr Popek, Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska /spr./, WSA Jarosław Szaro, Protokolant sekr. sąd. Karolina Dźwierzyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi W.Z. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej na 2018 rok 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) zasądza od Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącego W.Z. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Dyrektor ARiMR) utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w sprawie przyznania W. Z. (dalej: Wnioskodawca/Beneficjent/Skarżący) płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej (PROW 2014-2020) za rok 2018. Jak wynika z akt sprawy w dniu 12 czerwca 2018 r. do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] za pomocą aplikacji "eWniosekPlus" wpłynął wniosek W. Z. o przyznanie płatności na rok 2018, w którym m. in. zadeklarował do przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej dziesięć działek rolnych o łącznej powierzchni 28,74 ha, w tym do wariantu 2.1 Międzyplony dziewięć działek o łącznej powierzchni 8,74 ha oraz do wariantu 5.5 Półnaturalne łąki świeże, jedną działkę rolną o powierzchni 20,00 ha. Następnie w dniu 15 czerwca 2018r. do Biura Powiatowego ARiMR w [...] wpłynęła zmiana do wniosku, w której Wnioskodawca wnioskował o przyznanie płatności rolno- środowiskowo-klimatycznej również do dziesięciu działek rolnych o łącznej powierzchni 28,74 ha, w tym do wariantu 2.1 Międzyplony dziewięć działek rolnych o łącznej powierzchni 8,74 ha oraz do wariantu 5.5 Półnaturalne łąki świeże jedną działkę rolną o powierzchni 20,00 ha. W kolejnej zmianie do wniosku z dnia 10 lipca 2018 r., w odniesieniu do działki J1, która dotychczas była deklarowana do płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej, Beneficjent nie wskazał numeru wariantu, ani rośliny w międzyplonie. Organ I instancji przyjął, że wniosek o tę płatność dotyczy dziewięciu działek rolnych o łącznej powierzchni 27,73 ha, w tym do wariantu 2.1 Międzyplony osiem działek rolnych o łącznej powierzchni 7,73 ha oraz do wariantu 5.5 Półnaturalne łąki świeże jedna działka rolna o powierzchni 20,00 ha. W dniu 18 stycznia 2019r. Beneficjent złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w [...] wyjaśnienia dotyczące braku zapisu kodu realizowanego pakietu na działkach 571/2, 569, 571/1, 571/5 (ozn. jako działka rolna J1) z wnioskiem o uwzględnienie powierzchni tych działek tj.1,31ha w realizowanym zobowiązaniu. W dniu 28 stycznia 2019 r. Wnioskodawca złożył zmianę do wniosku o przyznanie płatności na rok 2018 w stosunku do działki J1, wnosząc o przyznanie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej do wariantu 2.1 Międzyplony dla działki rolnej J1 o powierzchni 1,31 ha położonej na działkach ewidencyjnych nr 571/2, 571/5, 569 i 571/1. Wyjaśnił też, że wniosek ten jest odzwierciedleniem jego deklaracji składanej w 2018r., która z powodów technicznych została błędnie "zaciągnięta" do systemu, bowiem deklarowana w trzecim wniosku zmiana dotyczyła jedynie rośliny w plonie głównym, a nie wykluczenia działki J1 z płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej. Decyzją z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] przyznał W. Z. płatność rolno-środowiskowo-klimatyczną na 2018 rok w łącznej wysokości 26 489,50 zł, w tym do: - wariantu 2.1 Międzyplony w wysokości 4 829,50 zł do powierzchni 7,43 ha, - wariantu 5.5 Półnaturalne łąki świeże w wysokości 21 660,00 zł do powierzchni 19,97ha. Ponadto ww. decyzją ustalono obszar gruntów objętych zobowiązaniem rolno- środowiskowo-klimatycznym: - w odniesieniu do wariantu 2.1 Międzyplony na powierzchni 7,43 ha, - w odniesieniu do wariantu 5.5 Półnaturalne łąki świeże na powierzchni 19,97 ha. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że ostatecznym terminem do złożenia wniosku o przyznanie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej na 2018 r. i jego ewentualnej zmiany był dzień 10 lipca 2018 r. Z uwagi na powyższe wniosek z 28 stycznia 2019 r., jako złożony po terminie, nie został przez organ uwzględniony. Do przyznania płatności przyjęto wniosek złożony w dniu 10 lipca 2018 r. Od ww. decyzji Wnioskodawca wniósł odwołanie. W uzasadnieniu podniósł, że w pierwszym wniosku z dnia 12 czerwca 2018 r. deklarował powierzchnię 8,74 ha do wariantu 2.1, jednakże z uwagi na suszę zmuszony był zmienić na kilku działkach roślinę w plonie głównym. Wyjaśnił, że dokonał zmiany wniosku drogą internetową, bo taka była wymagana, nie będąc świadomy, że działka rolna J1 nie zawierała numeru wariantu. Wskazał, że jego intencją była jedynie zmiana rośliny w plonie głównym i nie jest w stanie ustalić, dlaczego tylko w stosunku do działki rolnej J1 zabrakło we wniosku numeru wariantu. Podniósł, że działka rolna J1 zgodnie z planem rolno-środowiskowo-klimatycznym została obsiana poplonem w terminie do 15 września 2018 r. i o sprawdzenie powyższego faktu w terenie wnioskował do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...]. Zarzucił, że organ nie odniósł się do składanych przez niego wyjaśnień w kwestii tego niezamierzonego błędu, ani też nie próbował wyjaśnić dlaczego Beneficjent miałby wycofać z płatności działkę o pow.1,31 ha w czwartym roku realizacji zobowiązania, narażając się na poważne konsekwencje finansowe. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że termin złożenia wniosku o przyznanie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej na rok 2018 określony został w ustawie z dnia 5 marca 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1312 – dalej: ustawa o płatnościach), co wynika bezpośrednio z § 19 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Działanie rolno-środowiskowo-klimatyczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 415 ze zm. - dalej: rozporządzenie rolno-środowisko-klimatyczne). Zgodnie z ww. rozporządzeniem, wniosek o przyznanie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej składa się do kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę rolnika lub zarządcy, w terminie określonym do składania wniosków o przyznanie płatności bezpośrednich w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Zatem w myśl art. 21 ust. 1 i 2 ustawy o płatnościach, wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu składa się w terminie od dnia 15 marca do dnia 15 maja, a termin ten nie podlega przywróceniu. Organ odwoławczy wyjaśnił, że termin na składanie wniosków w roku 2018 uległ wydłużeniu do dnia 15 czerwca, na mocy Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 maja 2018 r. w sprawie przedłużenia terminu składania wniosków o przyznanie płatności bezpośredniej lub płatności niezwiązanej do tytoniu w 2018 r. (Dz. U. z 2018, poz. 897). Organ podkreślił, że wniosek wraz z załącznikami może być także złożony w terminie 25 dni kalendarzowych po terminie składania wniosków, tj. w przypadku przyznania płatności za 2018 r. do dnia 10 lipca 2018 r., jednak za każdy dzień roboczy opóźnienia, licząc od dnia 16 czerwca 2018 r., stosować należy zmniejszenie płatności w wysokości 1% należnej kwoty płatności. Jeśli takie opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny, a beneficjentowi nie przyznaje się pomocy lub wsparcia. Wyjaśniając kwestię dokonywania zmian we wniosku, organ wskazał, że zgodnie z art. 15 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 227 z 31.07.2014 r., str. 69 ze zm.- dalej: rozporządzenie nr 809/2014), rolnik może złożyć do dnia 15 czerwca 2018 r. zmianę do wniosku. Zmiana do złożonego wniosku może polegać na dodaniu nowych działek ewidencyjnych i rolnych (wraz z wymaganymi dla nich załącznikami) do uprzednio złożonego wniosku o przyznanie tej płatności (nie ma możliwości zwiększenia powierzchni działek rolnych zadeklarowanych wcześniej we wniosku) i dołączeniu do wniosku wymaganych załączników oraz wypełnionych materiałów graficznych (tylko w zakresie złożonego wniosku). Organ podkreślił, że wniosek o przyznanie płatności za 2018 r. rozpatrywany jest jedynie w zakresie, w jakim został on prawidłowo wypełniony i złożony w terminie do dnia 10 lipca 2018 r. oraz na podstawie dołączonych do niego prawidłowych dokumentów. Braki we wniosku oraz na załącznikach, uzupełnione po dniu 10 lipca 2018 r., nie są uwzględniane w prowadzonym postępowaniu administracyjnym w sprawie przyznania płatności. Dyrektor ARiMR uznał, że w niniejsze sprawie organ pierwszej instancji prawidłowo przyjął powierzchnię deklarowaną przez Wnioskodawcę do przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w 2018 r. w oparciu o wniosek złożony w dniu 10 lipca 2018r., gdyż wniosek ten był ostatnią w ustawowym terminie prawidłowo złożoną przez Beneficjenta deklaracją w sprawie przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej na 2018 r. We wniosku tym zadeklarował do przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej dziewięć działek rolnych o łącznej powierzchni wynoszącej 27,73 ha, w tym do wariantu 2.1 Międzyplony osiem działek o łącznej powierzchni 7,73 ha oraz do wariantu 5.5 Półnaturalne łąki świeże jedną działkę rolną o powierzchni 20,00 ha. Natomiast wniosek z dnia 28 stycznia 2019 r., jako złożony po terminie, nie został uwzględniony przy ustalaniu powierzchni deklarowanej kwalifikowanej do przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej. Ponadto organ wskazał, że zgodnie z § 19 ust. 1 pkt. 3 pkt b rozporządzenia rolno-środowiskowo-klimatycznego, wniosek o przyznanie płatności rolno-środowiskowo- klimatycznej, poza elementami podania określonymi w przepisach K.p.a., z wyłączeniem adresu, zawiera oświadczenie o sposobie wykorzystywania działek rolnych w ramach zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatycznego, zawierające w szczególności wskazanie roślin uprawnych uprawianych na danej działce - w przypadku realizacji pakietu, o którym mowa w 4 ust. 1 pkt 1. oraz wariantu, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. a, (tj. wariantu 2.1 Międzyplony). Z powyższego wynika, że rolnik chcący uzyskać płatność rolno-środowiskowo-klimatyczną do wariantu 2.1 winien wskazać uprawianą na tej działce roślinę. Natomiast jak wynika z wniosku o przyznanie płatności złożonego w dniu 10 lipca 2018 r. przez W. Z., deklarując do płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej działkę rolną J1 popełnił kilka uchybień, tj. nie podał numeru pakietu/wariantu (kolumna 8), nie wskazał rośliny uprawianej w międzyplonie (kolumna nr 9), a przede wszystkim nie wskazał prawidłowej grupy upraw (kolumna nr 2). W ocenie organu, uchybień popełnionych przez Beneficjenta nie usprawiedliwia sposób składania wniosków w 2018 r., ponieważ w odniesieniu do pozostałych siedmiu działek rolnych zadeklarowanych do wariantu 2.1 dokonał on prawidłowej deklaracji tj. podał nr wariantu, wskazał roślinę w poplonie, a także prawidłowo określił grupę upraw. W. Z. wniósł skargę na powyższa decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, domagając się uchylenia w całości decyzji organów I i II instancji oraz zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi podkreślił, że brak oznaczeń kodu realizowanego pakietu w kolejnej przesłanej zmianie do wniosku z dnia 10 lipca 2019 r. nie mógł być jednoznaczną deklaracją, że zawęża wielkość powierzchni zobowiązania. W jego ocenie zaistniała sytuacja wynikła m.in. z wymaganego nowego sposobu składania wniosków w 2018 r. (drogą elektroniczną) i błędu systemu informatycznego, który "nie zaimportował" wszystkich danych. W ocenie Skarżącego źle funkcjonujący program do składania wniosków mógł być przyczyną braku oznaczenia kodu na działce J1. Skarżący wskazał, że na spornej działce było realizowane zobowiązanie, działka J1 faktycznie została obsiana poplonem, na dowód czego złożył w Biurze Powiatowym ARiMR wyjaśnienia, plan rolnośrodowiskowy, rejestr zabiegów agrotechnicznych i wniosek o przeprowadzenie kontroli działki w terenie, które jednak nie zostały przez organ uwzględnione. Podniósł, że Beneficjent ma prawo poprawiać oczywiste błędy we wniosku nawet po ich wykryciu w czasie kontroli, na podstawie art. 21 rozporządzenia WE nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. i art. 19 rozporządzenia Komisji WE nr 796/2004. Dodał, że organ nie może wszystkich konsekwencji tych nieprawidłowości przerzucać na rolnika, który popełnił niezamierzony błąd. Dodatkowo Skarżący zarzucił, że w postępowaniu nie zastosowano art. 55 § 1 k.p.a., który przewiduje możliwość wezwania beneficjenta w razie wątpliwości, co do prawidłowości wniosku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Ponadto Dyrektor ARiMR dodał, że w przedmiotowej skardze W. Z. powołuje się na przepisy art. 21 rozporządzenia Komisji WE nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. i art. 19 rozporządzenia Komisji WE nr 796/2004, które zostały uchylone i nie mogą odnosić się do prowadzonego postępowania. Natomiast w myśl obowiązującego przepisu prawa materialnego zawartego w art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 wnioski o przyznanie pomocy, wnioski o wsparcie, wnioski o płatność i dokumenty uzupełniające złożone przez beneficjenta mogą zostać skorygowane i poprawione w dowolnym czasie po ich złożeniu, w przypadku stwierdzenia oczywistych błędów uznanych przez właściwy organ na podstawie ogólnej oceny danego przypadku, pod warunkiem, że beneficjent działał w dobrej wierze. Właściwy organ może uznać oczywiste błędy tylko w przypadku, gdy mogą one być bezpośrednio zidentyfikowane w wyniku sprawdzenia informacji zawartych w dokumentach, o których mowa w akapicie pierwszym. Zdaniem organu odwoławczego, o ile nie można mówić o działaniu w złej wierze W. Z., to bezsprzecznie stwierdzić należy, że na podstawie informacji zawartych we wniosku złożonym w dniu 10 lipca 2018 r. - a więc w ostatnim dniu, w którym była możliwość składania zmian do wniosku, nie było możliwości zidentyfikowania tego błędu w momencie jego złożenia. W świetle powyższego nie został spełniony jeden z ww. warunków do uznania błędu oczywistego, a tym samym przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej do działki rolnej J1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zaważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 2107.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej P.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Dokonując kontroli sądowej w tak zakreślonych granicach, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu uzasadniającym jej wyeliminowanie z obrotu prawnego. Istotą sporu w niniejszej sprawie jest zasadność przyznania skarżącemu płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej na 2018r. w pomniejszonej wysokości, w związku z wykluczeniem z płatności działki J1, co do której brak było w złożonym wniosku deklaracji co do numeru pakietu/wariantu (kolumna 8), rośliny uprawianej w międzyplonie (kolumna nr 9) i prawidłowej grupy upraw (kolumna nr 2). Skarżący konsekwentnie podnosi, że brak deklaracji nr wariantu i rodzaju rośliny w międzyplonie jest wynikiem oczywistego błędu, jaki popełnił składając wniosek drogą elektroniczną, natomiast faktycznie realizował zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne na dotychczasowej powierzchni. W ocenie organu natomiast, brak ww. deklaracji jest równoznaczny z wycofaniem wniosku co do działki J1 i skutkuje zmniejszeniem realizowanego zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatycznego. Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia w istocie koncentruje się na wykazaniu, że zmiana do wniosku z dnia 29 stycznia 2019r. została złożona po terminie i nie może być uwzględniona, a dla przyznania płatności skuteczny jest wniosek z dnia 10 lipca 2018r., natomiast w ogóle nie rozważa podnoszonej przez Beneficjenta kwestii omyłkowego złożenia niekompletnego wniosku. Stosownie do treści art. 4 rozporządzenia nr 809/2014 wnioski o przyznanie pomocy, wnioski o wsparcie, wnioski o płatność i dokumenty uzupełniające złożone przez beneficjenta mogą zostać skorygowane i poprawione w dowolnym czasie po ich złożeniu w przypadku stwierdzenia oczywistych błędów uznanych przez właściwy organ na podstawie ogólnej oceny danego przypadku, pod warunkiem że beneficjent działał w dobrej wierze. Właściwy organ może uznać oczywiste błędy tylko w przypadku, gdy mogą one być bezpośrednio zidentyfikowane w wyniku sprawdzenia informacji zawartych w dokumentach, o których mowa w akapicie pierwszym. Bezsporne jest w niniejszej sprawie, że Wnioskodawca popełnił błąd o charakterze omyłki pisarskiej (brak wpisania nr wariantu oraz wskazania rodzaju rośliny uprawianej w międzyplonie i prawidłowej grupy upraw) w odpowiednich kolumnach wniosku. Na istnienie nieprawidłowości, które "wkradły się" do wniosku i na czym te błędy polegały Beneficjent wskazywał w pismach do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] w dniach 18 stycznia 2019r. i 28 stycznia 2019r., jeszcze przed wydaniem decyzji przez ten organ. Pomimo tego organy obu instancji w wydanych decyzjach nie odniosły się do przesłanek określonych w art. 4 rozporządzenia Komisji (UE) nr 809/2014, a w szczególności do oceny oczywistości błędu na podstawie ogólnej oceny danego przypadku. Dopiero w odpowiedzi na skargę Dyrektor ARiMR stwierdził, że nie kwestionuje dobrej wiary Wnioskodawcy, lecz brak spełnienia drugiej przesłanki uznania błędu za oczywisty tj. możliwości zidentyfikowania błędu w momencie złożenia wniosku. Stanowisko to nie może być jednak zweryfikowane przez Sąd z uwagi na to, że przedmiotem sądowej kontroli legalności jest postępowanie przed organami administracji i wydane przez te organy rozstrzygnięcia, a nie odpowiedź na skargę. Uznać zatem należy, że organy w niniejszej sprawie w ogóle nie rozważały możliwości uznania błędu popełnionego przez Wnioskodawcę za błąd oczywisty w rozumieniu art.4 rozporządzenia nr 809/2014, skupiając się na wykazaniu, że wniosek z dnia 29 stycznia 2019r. został złożony po terminie i wiążąca jest deklaracja zawarta we wniosku z dnia 10 lipca 2018r. Z tego względu Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, a obowiązkiem organu będzie rozważenie w wydanej ponownie decyzji kwestii oczywistości błędu w okolicznościach niniejszej sprawy i w świetle przesłanek wynikających z art.4 rozporządzenia 809/2014. Wskazany przepis nakłada na organ obowiązek dokonania oceny czy błąd taki (oczywisty) wystąpił, na podstawie ogólnej oceny danego przypadku. Organ powinien zatem uwzględnić, że Skarżący w 2018 r. składał trzykrotnie wniosek o przyznanie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej i niesporne jest, że dwa pierwsze wnioski nie zawierały błędu polegającego na braku podania nr wariantu i rośliny w międzyplonie w odpowiednich kolumnach formularza wniosku, w odniesieniu do działki J1. Trzeci, ostatni wniosek rolnik złożył w dniu 10 lipca 2018r. ze względu na konieczność zmiany rośliny w międzyplonie w związku z suszą. Porównanie deklaracji zwartych we wszystkich wnioskach mogłoby wywołać wątpliwości organu co do prawidłowości deklaracji, a co za tym idzie organ zobowiązany byłby do wezwania rolnika o wyjaśnienie niezgodności. Wątpliwości te powinny się pojawić zwłaszcza w sytuacji, gdy rolnik realizował zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne od czterech lat i składany wniosek miał charakter kontynuacyjny, Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że zaskarżona decyzja narusza przepis art.4 rozporządzenia nr 809/2014, którego zastosowanie organ powinien rozważyć dokonując oceny spełnienia wskazanych w nim przesłanek. Z tych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.