I SA/Rz 376/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2010 r. w Wydziale I Finansowym na posiedzeniu niejawnym wniosku o zawieszenie postępowania w sprawie ze skargi "A" S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...] przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2008 r. - postanawia – zawiesić postępowanie. "A" S.A. z siedzibą w W. (dalej Spółka) za pośrednictwem poczty 17 maja 2010 r. (data stempla pocztowego) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2010 r. nr [...], zaś pismem z dnia 5 lipca (nadanym w tym samym dniu na poczcie) zwróciła się o zawieszenie tego postępowania sądowego z uwagi na skargę konstytucyjną "B"S.A. (sygn. akt SK 21/07) o zbadanie zgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej art. 1a ust. 1pkt 2 w związku z art. 2 ust 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.) oraz pytaniem prawnym jakie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (sygn. I SA/GL 110/09) skierował do Trybunału Konstytucyjnego o zgodność wyżej wymienionych przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z art. 217 w zw. z art. 84 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Jako podstawę zawieszenia Spółka wskazała art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej P.p.s.a.). W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowało, że w dniu 11 maja 2010 r. wpłynął do Kolegium wniosek Spółki o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i w ten sposób nastąpiło wszczęcie postępowania administracyjnego w tym przedmiocie. Wojewódzki Sąd administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Instytucja czasowego przerwania prowadzenia postępowania sądowego, tj. zawieszenia, stosowana jest przez sąd obligatoryjnie z urzędu w przypadkach wymienionych w art. 124 § 1 P.p.s.a., natomiast w razie wystąpienia jednej z przesłanek wskazanych w art. 125 § 1 P.p.s.a. – fakultatywnie, w zależności od uznania sądu. Możliwe jest także zawieszenie postępowania na zgodny wniosek stron (art. 126 P.p.s.a.). Badając wniosek Spółki, Sąd uznał, że zachodzi konieczność zawieszenia postępowania sądowego z urzędu, ponieważ z akt sprawy wynika, że zostało uruchomione postępowanie nadzorcze w stosunku do zaskarżonej decyzji. Zgodnie z brzmieniem art. 124 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd z urzędu zawiesza postępowanie w przypadku, o którym mowa w art. 56. Art. 56 P.p.s.a. zaś stanowi, że w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony, zgodnie z art. 165 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), jest dzień doręczenia żądania organowi podatkowemu, z zastrzeżeniem art. 165a. Z akt sprawy wynika, że wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] wpłynął do organu 11 maja 2010 r. (k.12 akt administracyjnych), tj. przed wniesieniem skargi, które nastąpiło 17 maja 2010 r. (data stempla pocztowego). Skoro postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji zostało wszczęte przed organem podatkowym przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, to na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 i art. 56 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.