I SA/Rz 376/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek / spr./ Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska WSA Tomasz Smoleń Protokolant ref. staż. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi A. C. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości za 2014 rok oddala skargę. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia [...] października 2015 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Kierownik BP ARiMR, organ I instancji) z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w sprawie przyznania A. C. płatności rolnośrodowiskowej na 2014 rok w pomniejszonej wysokości. Jak wynika z akt sprawy w dniu 8 maja 2014 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynął wniosek A. C. (dalej: wnioskodawca, beneficjent, skarżący) o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej (PROW 2007-2013). W formularzu Deklaracja pakietów rolnośrodowiskowych w ramach PROW 2007-2013 w roku 2014, beneficjent zadeklarował w trzecim roku 5-letniego zobowiązania realizację Pakietu 2 - Rolnictwo ekologiczne i w jego ramach realizację wariantu 2.9 - Uprawy sadownicze i jagodowe (z certyfikatem zgodności) na powierzchni 6,26 ha, obejmującej osiem działek rolnych: A o powierzchni 0,54 ha, B o powierzchni 1,00 ha, C o powierzchni 0,89 ha, CC o powierzchni 0,20 ha, D o powierzchni 1,20 ha, E o powierzchni 0,39 ha, F o powierzchni 0,60 ha oraz H o powierzchni 1,44 ha. Do wniosku załączył materiał graficzny, zaznaczając działki rolne w granicach poszczególnych działek ewidencyjnych. W dniu 7 lipca 2014 r. w gospodarstwie wnioskodawcy odbyła się kompleksowa kontrola na miejscu w zakresie: kwalifikowalności powierzchni oraz kontrola w zakresie programu rolnośrodowiskowego. W kontroli tej uczestniczył beneficjent. W wyniku kontroli sporządzony został raport nr [...] z czynności kontrolnych programu rolnośrodowiskowego oraz raport nr [...] z czynności kontrolnych w zakresie kwalifikowalności powierzchni - które po niezbędnej weryfikacji przesłano wnioskodawcy pocztą w dniu 28 września 2014 r. Raporty te odebrane zostały przez niego w dniu 29 września 2014 r. W raportach tych stwierdzono nieprawidłowości w postaci braków w obsadzie na plantacji maliny oraz duże zachwaszczenie jednej z działek. W dniu 21 lipca 2014 r. wnioskodawca złożył w Biurze Powiatowym ARiMR pismo, w którym dokonał zgłoszenia wystąpienia siły wyższej, tłumacząc, że braki w obsadzie na plantacji maliny (działka rolna CC) nastąpiły z powodu miejscowych wymoknięć, zaś duże zachwaszczenie, w szczególności na plantacjach truskawek, nastąpiło z powodu niemożności przeprowadzenia zabiegów pielęgnacyjnych przez dłuższy czas (działka rolna C i F). W dniu 2 października 2014 r. do Oddziału Regionalnego ARiMR w Rzeszowie wpłynęły zastrzeżenia beneficjenta do przeprowadzonej 7 lipca 2014 r. kontroli na miejscu, który wskazał że nieprawidłowości w czasie kontroli gospodarstwa nie były wynikiem zaniedbań czy niedociągnięć, ale spowodowane zostały przez siłę wyższą. W wyniku rozpatrzenia przedmiotowych zastrzeżeń organ nie dopatrzył się nieprawidłowości w raporcie nr [...] z czynności kontrolnych programu rolnośrodowiskowego, dlatego podtrzymał zawarte w nim ustalenia. Decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], Kierownik BP ARiMR, na podstawie kontroli administracyjnej złożonej deklaracji oraz na podstawie przeprowadzonej 7 lipca 2014 r. kontroli na miejscu, decyzją nr [...] przyznał beneficjentowi płatność rolnośrodowiskową na 2014 rok w pomniejszonej wysokości. Kwota płatności została pomniejszona ze względu na stwierdzone w trakcie kontroli na miejscu nieprawidłowości dotyczące niezachowania minimalnej obsady krzewów maliny na działce CC o powierzchni 0,20 ha (kod nieprawidłowości E7) oraz prowadzenia produkcji rolnej niezgodnie z najlepszą wiedzą i kulturą rolną i niezachowanie należytej dbałości o stan fitosanitarny roślin i ochronę gleby na działce rolnej C o powierzchni 0,89 ha (kod nieprawidłowości E6). Przedmiotowa decyzja została skutecznie doręczona beneficjentowi w dniu 16 lutego 2015 r. W dniu 26 lutego 2015 r. wnioskodawca złożył odwołanie od wskazanej decyzji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Dyrektor ARiMR, organ II instancji, organ odwoławczy) dopatrzył się w postępowaniu przed organem I instancji naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i uchylił decyzje w całości oraz przekazał do ponownego rozpoznania organowi I instancji w celu przeprowadzenia dodatkowego postępowania prowadzącego do dokonania rozstrzygnięcia dotyczącego uznania bądź braku uznania siły wyższej. Kierownik BP ARiMR w dniu [...] lipca 2015 r., na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, decyzją nr [...] przyznał beneficjentowi płatność rolnośrodowiskową w wysokości 7.961,80 zł do pakietu 2 - Rolnictwo ekologiczne, wariantu 2.9 - Uprawy sadownicze i jagodowe (z certyfikatem zgodności) do powierzchni uwzględnionej wynoszącej 6,26 ha. Przedmiotowa decyzja została skutecznie doręczona stronie w dniu 14 lipca 2015 r. W dniu 27 lipca 2015 r. wnioskodawca, za pośrednictwem Kierownika BP ARiMR skierował do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR, odwołanie od powołanej decyzji z dnia [...] lipca 2015 r. Beneficjent podniósł w odwołaniu, że nie zgadza się z decyzją Kierownika BP ARiMR o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości. Odwołujący, wskazał że organ wydający przedmiotowa decyzję nie uznał wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności tj. wystąpienia siły wyższej w gospodarstwie wnioskodawcy. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nie dopatrzył się w postępowaniu przed organem I instancji naruszenia przepisów prawa materialnego i decyzją z dnia [...] października 2015 r., opisaną na wstępie, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że wnioski o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2014 rozpatrywane są w oparciu o rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 (Dz. U. z 2013 r., poz. 361 ze zm.) określane dalej jako "rozporządzenie rolnośrodowiskowe" oraz przepisy unijne, które organ szczegółowo wymienił, w tym przywołał treść stosownych przepisów. Przenosząc przytoczone uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy Dyrektor ARiMR podniósł że argumenty podniesione przez stronę odwołującą nie zasługują na uwzględnienie, zaś dokonane przez organ I instancji ustalenia stanu faktycznego i zastosowanie przepisów prawnych należało uznać za prawidłowe. Organ II instancji w ramach ponownego rozpatrzenia sprawy stwierdził, że, ustalenia organu I instancji nie budzą żadnych wątpliwości. Nie ma również podstaw do kwestionowania ustaleń dokonanych w trakcie kontroli na miejscu przeprowadzonej w dniach 7 lipca 2014 r. i zapisanych w protokole z czynności kontrolnych. Uzasadniając podjęte stanowisko organ odwoławczy podkreślił, że beneficjent złożył oświadczenie o wystąpieniu w jego gospodarstwie siły wyższej dopiero w dniu 21 lipca 2014 r., tj. po przeprowadzonej w dniu 7 lipca 2014 r. kontroli na miejscu, która stwierdziła nieprawidłowości w zakresie przestrzegania wymogów rolnośrodowiskowych. Wnioskodawca nie zgodził się z takim rozstrzygnięciem i wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję z dnia [...] października 2015 r. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania administracyjnego poprzez niewłaściwe rozpatrzenie całego posiadanego przez organ materiału dowodowego i błędną ocenę stanu faktycznego sprawy. Podkreślił, że nie miał możliwości zapoznać się z materiałem dowodowym zgromadzonym w jego sprawie, bo takiego nie było. W uzasadnieniu skargi wskazał, że w jego gospodarstwie wystąpiła siła wyższa i na tę okoliczność przedstawił świadków jednak organy nie wzięły tego faktu pod uwagę przy wydawaniu przedmiotowych decyzji. Wyjaśnił, że tylko na jednej jego działce stwierdzono nieprawidłowości a na 7 pozostałych wszystko było w porządku co wskazuje na to, ze jego gospodarstwo prowadzone jest wzorowo. Podkreślił, że wraz z żoną posiada kwalifikacje i wiedzę rolniczą i ogrodniczą do prowadzenia produkcji rolnej. Ponadto podkreślił, że 28 czerwca 2014 r. jego gospodarstwo było kontrolowane przez inspektorów jednostki certyfikującej AGROBIOTEST, którzy sprawdzali obsadę i stan fitosanitarny roślin i nie wnieśli żadnych uwag. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o oddalenie skargi podtrzymując twierdzenia i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Podkreślił, że organy w zaskarżonych decyzjach nie kwestionowały wystąpienia na działkach zadeklarowanych przez beneficjenta do płatności rolnośrodowiskowej przypadku wystąpienia siły wyższej, tylko fakt niezachowania przez beneficjenta 10-dniowego terminu na zgłoszenie jej wystąpienia. Organ wyjaśnił, że zarzut braku uwzględnienia przez organy siły wyższej w niniejszej sprawie i tak nie ma większego znaczenia dla przyznania płatności rolnośrodowiskowej, ponieważ siła wyższa jest uwzględniana przy ewentualnym zwrocie pomocy otrzymanej przez beneficjenta a przedmiotowa decyzja nie stanowi o zwrocie pomocy a o przyznaniu pomocy w pomniejszonej wysokości. Wojewódzki Sad Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Dopełnieniem powyższych regulacji jest art. 134 § 1 p.p.s.a., który określa granice sądowej kontroli wskazując, że sąd wiążą jedynie granice sprawy a nie formułowane przez strony zarzuty, wnioski czy też wskazana podstawa prawna. Oceniając zaskarżoną decyzję w tak określonych granicach, Sąd nie znalazł podstaw do wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Podstawowe wymagania w zakresie programu rolnośrodowiskowego określone zostały w przepisie § 2 ust. 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego zgodnie z którym, płatność rolnośrodowiskową przyznaje się rolnikowi w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009, zwanemu dalej "rolnikiem", jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisowo krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności; 2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia nr 73/2009, zwanych dalej "działkami rolnymi", wynosi co najmniej 1 ha; 3) realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa wart. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, ze zm.), obejmujące wymogi wykraczające ponadpodstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej, na gruntach, na których rolnik zadeklarował realizację tego zobowiązania we wniosku o przyznanie pierwszej i kolejnych płatności rolnośrodowiskowych; 4) spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. Jak stanowi § 5 ust. 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego zobowiązanie rolnośrodowiskowe obejmuje obszar gruntów zadeklarowanych we wniosku o przyznanie pierwszej płatności rolnośrodowiskowej w ramach poszczególnych pakietów i ich wariantów, objęty obszarem zatwierdzonym w rozumieniu art. 6 ust. 2 lit. c rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. i zwierzęta ras lokalnych, do których przyznana pierwsza płatność rolnośrodowiskową. Zgodnie zaś z art. 10 ust. 1 i ust. 2 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 roku ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. UE L 25 z 28.01.2011 r. str. 8 ze zm.), w związku z art. 43 rozporządzenia Delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z dnia 20.06.2014 r., str. 48), w myśl którego rozporządzenie nr 65/2011 traci moc z dniem 1 stycznia 2015 r., jednak stosuje się nadal w stosunku do wniosków o płatność złożonych w odniesieniu do roku 2014 oraz zgodnie z art. 20 ust. 2 cytowanego wyżej Rozporządzenia Komisji (WE) nr 73/2009 w związku z art. 72 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. U. UE L 347 z dnia 20 grudnia 2013 r., str. 608, ze zm.), zgodnie z którym rozporządzenie nr 73/2009 traci moc z dniem 1 stycznia 2015 r., jednakże rozporządzenie to stosuje się nadal w odniesieniu do wniosków o pomoc odnoszących się do lat składania wniosków rozpoczynających się przed dniem 1 stycznia 2015 r. Zatem w myśl art. 10 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 w związku z art. 20 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 73/2009, kontrole administracyjne uzupełniają system kontroli na miejscu w celu weryfikowania kwalifikowalności do pomocy. Należy przy tym zaznaczyć, że celem przeprowadzenia kontroli na miejscu jest stwierdzenie stanu faktycznego na dzień przeprowadzenia kontroli i porównanie z deklaracją producenta rolnego na dany rok wnioskowania o przyznanie pomocy finansowej, a więc w tym przypadku płatności rolnośrodowiskowej na rok gospodarczy 2014. W rozpoznawanej sprawie, podstawę rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji stanowił protokół z kontroli na miejscu w zakresie programu rolnośrodowiskowego, przeprowadzonej w dniu 7 lipca 2014 r. w gospodarstwie A. C., w trakcie której w przypadku działki rolnej CC stwierdzono nieutrzymanie minimalnej obsady krzewów maliny i zastosowano kod nieprawidłowości E7, natomiast w przypadku działki rolnej C stwierdzono nadmierne zachwaszczenie uprawy truskawek i zastosowano kod nieprawidłowości E6, który oznacza - prowadzenie produkcji rolnej niezgodnie z najlepszą wiedzą i kulturą rolną i niezachowanie należytej dbałości o stan fitosanitarny roślin i ochronę gleby. Nieprzestrzeganie wskazanych wymogów skutkuje zmniejszeniem płatności rolnośrodowiskowej. Współczynnik zmniejszenia płatności za nieutrzymanie minimalnej obsady krzewów oraz za prowadzenie produkcji rolnej niezgodnie z najlepszą wiedzą i kulturą rolną i niezachowanie należytej dbałości o stan fitosanitarny roślin i ochronę gleby wynosi 100% i określony jest w załączniku nr 7 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 33, poz. 262 ze zm.). W ocenie Sądu kontrola na miejscu, w gospodarstwie A. C., została przeprowadzona przez uprawnionych kontrolerów, zgodnie z obowiązującymi w tej materii przepisami prawa i w sposób obiektywny pozwala na określenie zakresu i sposobu użytkowania działek rolnych zadeklarowanych przez beneficjenta do płatności rolnośrodowiskowej na 2014 rok. Sporządzony protokół z czynności kontrolnych oraz załączone do niego zdjęcia cyfrowe nie budzą zastrzeżeń co do jego rzetelności i prawidłowości ustaleń. Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, że skarżący już przed kontrolą na miejscu wiedział o braku obsady malin. Mianowicie to sam skarżący podkreślał w odwołaniu, że posiadał wiedzę o braku dostatecznej obsady malin i nadmiernym zachwaszczeniu przed dniem kontroli na miejscu a nawet trochę wcześniej, kiedy zalane wodą maliny zaczęły gnić a plantacja truskawek zachwaszczała się coraz bardziej a on jak wskazał nie mógł nic na to poradzić. Słusznie zatem organ przyjął, że termin 10 dni na zgłoszenie siły wyższej zaczął biec wnioskodawcy jeszcze przed dniem 7 lipca 2014 r. tj. przed dniem przeprowadzenia kontroli na miejscu. Oznacza to zatem, że zgłoszenie wystąpienia siły wyższej nastąpiło po upływie przewidzianego do tego terminu. Nieprawidłowe jest stanowisko organu, że nawet w przypadku przyjęcia jako początek biegu terminu, dnia przeprowadzenia kontroli na miejscu, czyli 7 lipca 2014 r., termin 10 dni na zgłoszenie siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności mijał w dniu 16 lipca 2014 r. Termin ten przy przyjęciu tej daty jako początku biegu terminu, mijał bowiem z upływem dnia 21 lipca 2014 r. Zatem zgłoszenie przez A. C. wystąpienia przypadku siły wyższej w tym dniu należałoby uznać za dokonane z zachowaniem terminu do dokonania tej czynności. Rzecz jednak w tym, że termin ten rozpoczął swój bieg przed kontrolą na miejscu o czym była mowa wyżej. Kwestia ta o tyle nie ma znaczenia, że ewentualne wystąpienie siły wyższej jest uwzględniane przy zwrocie pomocy otrzymanej przez beneficjenta a przedmiotowa decyzja nie stanowi o zwrocie pomocy a o przyznaniu pomocy w pomniejszonej wysokości. Odnośnie podnoszonego przez skarżącego zarzutu, że jednostka certyfikująca przeprowadzająca kontrolę w jego gospodarstwie w dniu 28 czerwca 2014 r. nie wnosiła uwag dotyczących obsady i stanu fitosanitarnego roślin, wyjaśnić należy, że jednostki certyfikujące uprawnione są jedynie do kwalifikowania konkretnych produktów z gospodarstwa rolnego na rynek rolnictwa ekologicznego. Jednostki te nie mają uprawnień do kwalifikowania konkretnych działek rolnych do przyznawania żadnych płatności, ani do określenia sposobu ustalania tej płatności. Dlatego też sporządzany przez nie wykaz producentów, którzy spełnili wymagania produkcji w rolnictwie ekologicznym, nie może być dokumentem na podstawie którego organ nalicza płatności. Przedmiotowy wykaz jest traktowany jako dowód w sprawie, który wraz z innymi dowodami organ poddaje ocenie. Jednoznaczne zweryfikowanie i ustalenie, czy deklarowane we wniosku o dopłaty powierzchnie upraw i rodzaj tych upraw odpowiadają stanowi faktycznemu w danym okresie należy do zadań kontroli na miejscu, przeprowadzanej przez upoważnione jednostki ARiMR lub też na ich zlecenie. Podstawowym zadaniem kontroli na miejscu jest weryfikacja powierzchni i gatunków upraw deklarowanych przez wnioskodawców w danym roku gospodarczym jak również przestrzeganie wymogów związanych z podjętym zobowiązaniem. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie organ nie naruszył zasad postępowania określonych w przepisach ustawy o płatnościach oraz kodeksu postępowania administracyjnego. Zgromadzony materiał dowodowy został rozpatrzony w sposób dostateczny do rozstrzygnięcia, a do poszczególnych dowodów organ we właściwy sposób odniósł się w zaskarżonej decyzji. Inna ocena wyjaśnień skarżącego dokonana przez organ nie oznacza ich pominięcia. Organ w motywach zaskarżonej decyzji szczegółowo i logicznie przedstawił przesłanki, którymi kierował się przy rozstrzyganiu sprawy, fakty, które uznał za udowodnione i dowody, na których się oparł, a także przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Wyjaśnił również podstawę prawną decyzji. Stwierdzając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego, ani procedury administracyjnej w stopniu uzasadniającym jej uchylenie sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.