I SA/Rz 378/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2013 r., w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia (...) stycznia 2006 r., nr (...), w przedmiocie stwierdzenia zaległości w opłacaniu składek na ubezpieczenia społeczne w kwocie 85 180,15 zł - postanawia - odrzucić skargę. Syg. akt: I SA/Rz 378/13 Uzasadnienie A. W. w dniu 13 maja 2013 wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w R., na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia (...) stycznia 2006 r., nr (...), w przedmiocie stwierdzenia zaległości w opłacaniu przez niego składek na ubezpieczenia społeczne, w kwocie 85 180,15 zł. Jak wynika z załączonej do skargi kserokopii zaskarżonej decyzji, w jej treści zamieszczone zostało pouczenie, że od tejże decyzji przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w R. – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, które należy wnieść w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Zakład Ubezpieczeń Społecznych w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na niepodleganie tego typu spraw kognicji sądów administracyjnych. Skarżący ustosunkowując się do tego stanowiska stwierdził, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie powinien rozpoznać jego skargę, gdyż jest do tego właściwy na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2012 r., 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a./ oraz art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. A. W. wniósł do Sądu skargę na decyzję, w przedmiocie określenia jego zaległości w opłacaniu składek na ubezpieczenie społeczne, tymczasem jak stanowi art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r., Nr 205, poz. 1585, ze zm., zwanej dalej: ustawą o systemie ubezpieczeń społecznych) od decyzji Zakładu (ZUS) przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Wyjątki od tej zasady zostały enumeratywnie wyliczone w art. 83 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, w myśl którego od decyzji przyznającej świadczenie w drodze wyjątku oraz od decyzji odmawiającej przyznania takiego świadczenia, a także od decyzji w sprawach o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, odwołanie, o którym mowa w ust. 2, nie przysługuje. Stronie przysługuje natomiast prawo do wniesienia wniosku do Prezesa Zakładu o ponowne rozpatrzenie sprawy, na zasadach dotyczących decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego. Na rozstrzygnięcia wydane w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, w oparciu o art. 127 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego, przysługuje więc skarga do sądu administracyjnego, na podstawie przepisów P.p.s.a. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja dotyczyła określenia wysokości zaległych składek na ubezpieczenia społeczne, a w związku z tym przysługiwało od niej odwołanie do właściwego miejscowo sądu okręgowego – sądu pracy i ubezpieczeń społecznych (zgodnie z art. 477 8 kodeksu postępowania cywilnego do właściwości sądów okręgowych należą sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych, z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość sądów rejonowych), o czym skarżący został pouczony w treści otrzymanej decyzji. Z tego też względu wniesiona przez niego skarga, jako niepodlegająca kognicji sądów administracyjnych, podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Niezależnie od powyższego, w tym miejscu należy dodać, że przywołany przez skarżącego przepis art. 13 ust. 2 P.p.s.a., dotyczy jedynie określenia właściwości miejscowej sądów administracyjnych i nie można z jego treści wywodzić kompetencji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie do rozpoznania skargi. Nie wynika to także z art. 184 Konstytucji RP, który określa jedynie pozycję ustrojową sądów administracyjnych w Polsce oraz określa w ogólny sposób zakres ich kompetencji Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., odrzucił skargę.