I SA/Rz 386/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Piotr Popek, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska /spr./, Sędzia WSA Jarosław Szaro, Protokolant ref. Karolina Gołąbek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2025 r. sprawy ze skargi C. D. na decyzję Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie z dnia 16 czerwca 2025 r. nr 9009-2025-000674 w przedmiocie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na 2024 rok oddala skargę. Przedmiotem skargi C. D. (dalej: skarżący, wnioskodawca) jest decyzja Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie (dalej : organ odwoławczy) z dnia 16 czerwca 2025 r., nr: 9009-2025-000674, którą utrzymano w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. (dalej: organ I instancji) z dnia 28 marca 2025 r., nr 0183-2025-010766 w sprawie przyznania wnioskodawcy płatności rolno - środowiskowo - klimatycznych w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023 – 2027 na rok 2024. Zaskarżone rozstrzygnięcia zostały oparte o następujące okoliczności faktyczne i prawne: w dniu 19 kwietnia 2024 r. do Biura Powiatowego Agencji w Rzeszowie za pośrednictwem aplikacji eWniosekPIus wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie płatności na rok 2024. W przedmiotowym wniosku skarżący ubiegał się min. o przyznanie płatności rolno – środowiskowo – klimatycznych (rśk) w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027. Strona w złożonej deklaracji zadeklarowała w drugim roku realizacji wariantu 2.5 Półnaturalne łąki świeże działki rolne o powierzchni [...] ha. Do wniosku dołączony był materiał graficzny z zaznaczeniem poszczególnych działek rolnych w granicach działek ewidencyjnych. Na podstawie przeprowadzonej kontroli administracyjnej wniosku organ I instancji stwierdził, że powierzchnia uprawniona do płatności rśk jest mniejsza niż powierzchnia zadeklarowana we wniosku na 2024 rok i dokonał następujących ustaleń: -dla działki rolnej M (położonej na działce ew. [...]) o zadeklarowanej we wniosku powierzchni [...] ha, na której zadeklarowano uprawę TUZ, stwierdził powierzchnię użytkowaną rolniczo o powierzchni [...] ha, w związku z powyższym z płatności wykluczył powierzchnię [...] ha, - dla działki rolnej D (położonej na działce ew. [...]) o zadeklarowanej we wniosku powierzchni [...] ha, na której zadeklarowano uprawę TUZ, stwierdził powierzchnię użytkowaną rolniczo o powierzchni [...] ha, w związku z powyższym z płatności wykluczył powierzchnię [...] ha. Zatem łączna powierzchnia wykluczona z płatności rolno-środowiskowo klimatycznej w ramach realizacji wariantu 2.5 Półnaturalne łąki świeże wyniosła [...] ha. Natomiast łączna powierzchnia działek rolnych kwalifikująca się do płatności rolno – środowiskowo - klimatycznej w ramach realizacji wariantu 2.5 na 2024 rok wyniosła [...] ha. Mając na względzie powyższe, organ decyzją nr 0183-2025-010766 z dnia 28 marca 2024 r. przyznał wnioskodawcy płatność rśk rok 2024 w ramach realizacji wariantu 2.5 Półnaturalne łąki świeże w wysokości [...] zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę [...] zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia oraz ustalił obszar gruntów objęty zobowiązaniem rolno - środowiskowo - klimatycznym na powierzchnię [...] ha. Od powyższej decyzji wnioskodawca złożył odwołanie, wskazując, że nie zgadza się z wykluczeniem powierzchni [...] ha z działki ewidencyjnej nr [...]oraz wykluczeniem powierzchni [...] ha z działki ewidencyjną nr [...]. Podniósł także, że działka nr [...] nie została wykazana jako działka z zakwestionowaną powierzchnią, natomiast ustalenia organu nie przedstawiają prawdziwego stanu i wyglądu działki. Skarżący podniósł, że działka rolna nr [...]o powierzchni [...] ha nigdy nie była lasem, jest to grunt klasy DI i IV natomiast w latach 2018, 2019 była trwałym użytkiem zielonym, co potwierdzają mapy w zasobach ARiMR. Strona wskazała również, że kontrola na miejscu w dniu 29 października 2024 r., zakończona protokołem z oględzin potwierdziła, że działka rolna [...]posiada powierzchnię kwalifikowaną MKO – [...] ha, zaś pomniejszenie powierzchni działki nr [...] o [...] ha uznała za nieprawidłowe Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego Dyrektor Podkarpackiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Rzeszowie, decyzją z dnia 16 czerwca 2025 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy wskazał, że skarżący w drugim roku realizacji podjętego zobowiązania RŚK zadeklarował w ramach wariantu 2.5 "Półnaturalne łąki świeże" działki rolne o łącznej powierzchni [...] ha. W toku przeprowadzonej kontroli ustalono jednak, że powierzchnia kwalifikująca się do płatności wynosi [...] ha. Wynikało to z wykluczenia [...] ha z działki rolnej D położonej na działce ewidencyjnej nr [...] z uwagi na brak 5-letniej historii TUZ oraz [...] ha z działki rolnej M położonej na działce ewidencyjnej nr [...] z powodu występujących tam zadrzewień i zakrzaczeń. Organ odwoławczy uznał, że organ I instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny oraz dokonał właściwej klasyfikacji powierzchni kwalifikującej się do objęcia płatnością rśk. Przy wyliczeniu powierzchni zastosowano § 19 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 31 marca 2023 r. w sprawie szczegółowych warunków i szczegółowego trybu przyznawania i wypłaty płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 (Dz. U. poz.734 ze zm., zgodnie z którym uwzględnia się powierzchnię nie większą niż maksymalny kwalifikujący się obszar (MKO). Zgodnie z art. 2 pkt 29 ustawy z dnia 8 lutego 2023r. o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 (Dz. U. z 2024r., poz. 1741 – dalej: ustawa o Planie Strategicznym), trwały użytek zielony musi być utrzymywany w sposób ciągły przez co najmniej pięć lat. Analiza danych referencyjnych, w tym ortofotomap oraz informacji GIS, wykazała, że działka D w 2019 r. była porośnięta drzewami i zakrzaczona, co wykluczało możliwość uznania zadeklarowanej powierzchni [...] ha za TUZ i skutkowało ustaleniem MKO na poziomie 0,00 ha. Organ podkreślił, że postępowanie w sprawie przyznania płatności odbywa się według zasad szczególnych, a zgodnie z art. 66 ust. 2 ustawy o Planie Strategicznym, ciężar udowodnienia spełnienia wymogów spoczywa na wnioskodawcy. Deklarowane powierzchnie są weryfikowane na podstawie danych pozyskiwanych z kontroli administracyjnych, zdjęć satelitarnych i ortofotomap. W przeprowadzonym postępowaniu ustalono, że spośród [...] ha zgłoszonych do płatności, [...] ha nie spełniało warunków programu, w tym dodatkowo na fragmencie działki M ([...] ha) stwierdzono zadrzewienia świadczące o niewykonaniu wymaganych zabiegów agrotechnicznych. Po zestawieniu wszystkich danych ustalono, że rzeczywista powierzchnia kwalifikująca się do objęcia płatnością wynosi [...] ha. Różnica między powierzchnią zadeklarowaną, a kwalifikowaną przekraczała tym samym dopuszczalny próg 3%, co oznacza, że doszło do tzw. przedeklarowania. Organ wyjaśnił, że w takiej sytuacji przepisy nakładają obowiązek zastosowania kary administracyjnej. Mechanizm ten nie ma charakteru uznaniowego — jeżeli różnica przekracza 3% i jednocześnie nie jest większa niż 20%, organ obligatoryjnie pomniejsza płatność o równowartość dwukrotności powierzchni niespełniającej warunków. W niniejszej sprawie, po obliczeniu podstawowej kwoty płatności przysługującej do [...] ha, organ dokonał ustawowego pomniejszenia wynikającego z dwukrotności powierzchni [...] ha wyłączonej z kwalifikacji. Ostatecznie ustalono należną kwotę wsparcia w wysokości [...] zł. Organ odwoławczy podkreślił, że zastosowana sankcja ma na celu zapewnienie prawidłowego i jednolitego stosowania przepisów oraz zapobieganie nieprawidłowemu zawyżaniu powierzchni deklarowanych do płatności. Z tych względów decyzja organu pierwszej instancji została uznana za prawidłową zarówno pod względem faktycznym, jak i prawnym. Z powyższym rozstrzygnięciem organu II instancji nie zgodził się skarżący, który w skardze do tut. Sądu zarzucił nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego, nie uwzględniające złożonej dokumentacji, w tym wypisu z rejestru gruntów, danych z ksiąg wieczystych, które wskazują jaka jest powierzchnia i klasa gruntów. W efekcie doszło do pomniejszenia płatności o [..] ha dla działki M oraz o [...] ha dla działki D. W odniesieniu do działki M skarżący wskazuje, że powierzchnia [...] ha została wyłączona na podstawie protokołu oględzin z października 2024 r., w którym stwierdzono zadrzewienia i zakrzaczenia, mimo że działka w rzeczywistości była trwałym użytkiem zielonym, co potwierdza wypis z rejestru gruntów z dnia 6 września 2024 r. Skarżący argumentuje, że zdjęcia ortofotomapy wykorzystane przez organ, w części południowo-zachodniej i południowo-wschodniej przedstawiają cienie drzew z sąsiednich działek, a nie faktyczne zadrzewienia na działce M. W przypadku działki D skarżący kwestionuje wykluczenie [...] ha na podstawie ortofotomapy z 25 sierpnia 2019 r., wskazując, że działka w tym czasie była sklasyfikowana jako grunt rolny (klasa RIV) w rejestrze gruntów i nie była zarośnięta drzewami, ani zakrzaczona. Podnosi również, że wcześniejsze wnioski oraz dokumenty z zasobów ARiMR, a także opinia niezależnego eksperta przyrodniczego, potwierdzają prawidłowy stan działki jako trwałego użytku zielonego i spełnienie wymogów 5-letniej historii TUZ. Skarżący zarzuca, że organ opierał się wyłącznie na zdjęciach ortofotomapy, które nie odzwierciedlają aktualnego stanu faktycznego, nie uwzględnił zgłoszonych dokumentów, ani nie umożliwił mu czynnego udziału w postępowaniu, w tym przedstawienia wyjaśnień, dowodów i opinii biegłego eksperta. Ponadto wskazuje, że jego sprawa nie została rozpatrzona w terminie, o którym mowa w art. 35 k.p.a., zarówno przez Biuro Powiatowe, jak i Dyrektora Podkarpackiego Oddziału ARiMR, dlatego wnosi o nałożenie kary za opóźnienie w wydaniu decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, ze zm., dalej: p.p.s.a.), który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a tej ustawy. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w powyższych granicach, Sąd doszedł do wniosku, że skarga jest niezasadna. Istotą sporu w niniejszej sprawie jest ocena, czy organ zasadnie dokonał pomniejszenia płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej na 2024r. (dalej: płatność rśk) ze względu na stwierdzone nieprawidłowości. W przedmiotowej sprawie zasady i tryb przyznawania płatności rśk oraz przeprowadzania kontroli w tym zakresie określa ustawa z dnia 8 lutego 2023r. o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 (Dz. U. z 2024r., poz. 1741 – dalej: ustawa o Planie Strategicznym) oraz rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 31 marca 2023r. w sprawie szczegółowych warunków i szczegółowego trybu przyznawania i wypłaty płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 (Dz. U. poz.734 ze zm. – dalej: rozporządzenie rśk). Te przepisy wyznaczają podstawowe przesłanki otrzymania płatności rśk i obligują wnioskodawcę do ich przestrzegania. Zgodnie z art. 16 w zw. z art. 20 pkt 3 ustawy o Planie Strategicznym, płatność rśk przyznawana jest na wniosek w drodze decyzji. Stosownie zaś do § 2 rozporządzenia rśk, płatność przysługuje rolnikowi lub innemu podmiotowi, zwanemu dalej "zarządcą", jeżeli realizuje zobowiązanie rśk, o którym mowa w art. 70 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115, przez okres 5 lat oraz spełnia warunki przyznania płatności rśk w ramach określonych interwencji lub ich wariantów. Stosownie do § 19 ust. 2 ww. rozporządzenia, przy ustalaniu wysokości płatności uwzględnia się powierzchnię działek rolnych lub działek przyrodniczych, nie większą niż maksymalny kwalifikujący się obszar określony w art. 2 ust. 7 lit. a rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2022/1172. System identyfikacji działek rolnych (LPIS), o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, stanowi podstawę ustalania powierzchni maksymalnego kwalifikowalnego obszaru. Do obowiązków rolnika należy wskazanie dokładnych obszarów działek rolnych, jeśli ubiega się o płatności. Działki rolne, ze względu na zmienny charakter, nie są przedmiotem wpisu do ewidencji gruntów ani innych rejestrów. Producent rolny we wniosku podaje zarówno działki rolne (powierzchnię i prowadzoną uprawę), jak i działki ewidencyjne, na których się znajdują. Wyznaczenie w terenie i pomiar powierzchni działek zgłaszanych do płatności spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy, który ponosi pełną odpowiedzialność za skutki podania informacji niezgodnych ze stanem faktycznym. Rolnik musi każdorazowo sprawdzić, czy wszystkie działki zgłaszane w ubiegłym roku będą przez niego uprawiane, czy ich stan nie uległ zmianie, np. w wyniku sukcesji zadrzewień, zakrzaczeń lub zalania. Przepisy dotyczące płatności mają charakter rygorystyczny i wymuszają szczególną ostrożność przy formułowaniu wniosków (por. wyrok NSA z 22 listopada 2018 r., sygn. akt I GSK 2079/18). Równocześnie na organie spoczywa obowiązek ustalenia zgodności deklaracji rolnika ze stanem faktycznym. Zgodnie z art. 59 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2021/2116 państwa członkowskie ustanawiają skuteczne systemy zarządzania i kontroli dla zapewnienia zgodności z przepisami UE. Organy przeprowadzają kontrole administracyjne wniosków, weryfikując spełnienie kryteriów kwalifikowalności i podejmując działania konieczne dla prawidłowości wydatków. Powierzchnię maksymalnego kwalifikowalnego obszaru ustala się na podstawie LPIS, systemu informacji geograficznej aktualizowanego ortoobrazami lotniczymi lub satelitarnymi, umożliwiającego jednoznaczną identyfikację działek. Obowiązki organu w zakresie weryfikacji wniosku potwierdza art. 100 ust. 1–4 ustawy o Planie Strategicznym. Kontrole obejmują kompletność danych, poprawność, terminowość, spełnienie warunków kwalifikowalności oraz realizację zobowiązań. W ocenie Sądu orzekające organy dokonały prawidłowych ustaleń co do wielkości powierzchni uprawnionej do płatności. Organ odwoławczy potwierdził prawidłowość ustaleń organu I instancji odnośnie do powierzchni maksymalnego kwalifikowalnego obszaru (MKO) dla działek nr [...] i [...] (działki rolne M i D). Dla działki M poł. na dz. ewid. nr [...] jedynie [...] ha spełniało warunki do przyznania płatności, natomiast na wykluczonej powierzchni [...] ha znajdowały się zadrzewienia i zakrzaczenia, co świadczyło o braku prowadzenia na tym obszarze działalności rolniczej i niewykonywaniu zabiegów agrotechnicznych. Ustaleń powyższych dokonano na podstawie kontroli administracyjnej, w oparciu o system informacji geograficznej - informację o MKO, ortofotomapę z 2024r., materiały z oględzin działki przeprowadzonej w dniu 29 października w ramach wniosku z kampanii 2023r. Zasadnie zatem wyłączono tę część powierzchni z płatności z uwagi na brak utrzymywania jej w dobrej kulturze rolnej. W odniesieniu do działki D poł. na dz. ewid. nr [...] organ ustalił, że choć obecnie jest ona prawidłowo użytkowana, to teren był zakrzaczony w przeszłości i w związku z tym nie spełniał wymogu pięcioletniej historii użytkowania (TUZ). Potwierdza to ortofotomapa z 2019r., na której widoczne są zadrzewienia i zakrzaczenia na całej powierzchni działki. Uzasadniało to wykluczenie z płatności rśk na 2024r. całej powierzchni tej działki. Odnosząc się do zarzutów skarżącego w tym zakresie trzeba stwierdzić, że przedstawiony przez niego wydruk mapki z kreatora wniosków, mający rzekomo obrazować stan działki w 2019r., przedstawia aktualne zdjęcie ortofotomapy wg stanu na 2024. Wydruk ten, pobrany w aplikacji eWniosek Plus ma pomóc w wypełnianiu wniosku o płatność na dany rok, ale nie przedstawia historycznego obrazu ortofotomapy lecz aktualny. Dostęp do zdjęć z okresów wcześniejszych, w tym z 2019r., mają pracownicy Wydziału ds. GIS Podkarpackiego Oddziału ARiMR, którzy sporządzili informację na temat powierzchni MKO dla działek objętych niniejszym postępowaniem i którzy przedstawili zdjęcie ortofotomapy wykonanej 25 sierpnia 2019r. Nie ulega wątpliwości, że w 2019r. na działce [...] nie był utrzymywany trwały użytek zielony (TUZ). Wbrew zarzutom skargi organ nie pozbawił strony prawa do czynnego udziału w postępowaniu. Zgodnie z art. 66 ust. 1 ustawy o Planie Strategicznym, w postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisów art. 79a oraz art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził naruszenia zasady praworządności, ani obowiązku wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Stosownie do treści art.66 ust.2 ustawy o Planie Strategicznym, to strony są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy, a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. W ocenie Sądu, organ rozpatrzył wszystkie dowody przedstawione przez stronę, w tym protokół z oględzin, zdjęcia, wypisy z rejestrów i mapy. Jak wyżej wskazano część materiałów (np. mapka z kreatora eWniosku) nie mogła stanowić dowodu historii TUZ, gdyż przedstawiała tylko aktualny stan działki. Protokół z oględzin przeprowadzonych w dniu 29 października 2024r. wraz ze szkicem i zdjęciami potwierdza, że w tym dniu powierzchnia TUZ na działkach nr [...] i [...] wynosiła odpowiednio [...] ha i [...] ha, co jest zgodne z ustaleniami w niniejszym postępowaniu. Protokół z oględzin stwierdza zatem aktualny stan użytkowania, nie jest natomiast dowodem 5-letniej historii TUZ. Również dokumentacja przyrodnicza sporządzona przez eksperta nie dokumentuje historycznego stanu użytkowania, lecz odzwierciedla tylko aktualny stan przyrodniczy. Natomiast przedstawione przez skarżącego wypisy z księgi wieczystej i z ewidencji gruntów potwierdzają tytuł prawny, powierzchnię i klasyfikację gruntów, lecz nie dowodzą faktycznego użytkowania gruntów w danym czasie, a zatem czy były one utrzymywane w dobrej kulturze rolnej, czy wykonywano niezbędne zabiegi agrotechniczne i czy prawidłowo realizowane było zobowiązanie rśk. Reasumując, w ocenie Sądu organ odwoławczy prawidłowo oparł swoje rozstrzygnięcie na danych z urzędowego systemu LPIS, który w świetle rozporządzenia 2021/2116 stanowi system referencyjny i korzysta z domniemania prawidłowości. Dane z ortofotomap, analiz GIS oraz kontroli terenowych są spójne i nie zostały skutecznie zakwestionowane. Bezzasadne są zarzuty dotyczące przekroczenia terminów załatwiania spraw przez organy obu instancji. Decyzja organu I instancji wydana została w dniu 28 marca 2025r., a więc w ustawowym terminie, który określony został w art. 67 ust. 11 ustawy o Planie Strategicznym. Zgodnie z tym przepisem decyzja organu I instancji powinna zostać wydana do dnia 31 maja roku następującego po roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie pomocy – w tym przypadku do 31 maja 2025 r. Natomiast organ odwoławczy wydał decyzję w dniu 16 czerwca 2025r., czyli w ciągu dwóch miesięcy od otrzymania odwołania (data wpływu -18 kwietnia 2025r.), dochowując ram określonych w art. 35 § 1 i 3 k.p.a. Wskazana w skardze omyłka pisarska (na str.3 uzasadnienia zaskarżonej decyzji) dotycząca daty wydania decyzji organu I instancji nie miała wpływu na rozstrzygnięcie. W związku z powyższym Sąd uznał, że przeprowadzone postepowanie i wydane w niniejszej sprawie decyzje nie naruszają prawa, dlatego na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.