I SA/Rz 387/10

Referendarz sądowy w Wojewódzki Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2010 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku M. M. o zwolnienie go od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) kwietnia 2010 r., nr (...), w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za styczeń, luty, marzec, kwiecień, czerwiec, lipiec 2005 r. - postanawia - zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 22 lipca 2010 r. M. M. wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych. W treści wniosku podał, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z matką – T. M., a ich źródło utrzymania stanowią świadczenia: emerytalne i rentowe. Wnioskodawca pobiera rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy wynoszącą 784,32 zł miesięcznie, natomiast jego matka emeryturę w wysokości ok. 1 500 zł miesięcznie. Odnośnie zgromadzonych zasobów majątkowych skarżący zadeklarował działkę o powierzchni 18 arów, położoną na terenie Gminy D. oraz będący we władaniu jego matki dom, wraz z zabudowaniami gospodarczymi, zlokalizowany w miejscowości Z., w stosunku do której to nieruchomości toczy się postępowanie spadkowe, po jego ojcu. W uzasadnieniu wniosku M. M. podkreślił, że renta jest jego jedynym stałym dochodem, a uzyskane z tego tytułu środki przeznacza w całości na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Zwrócił jednocześnie uwagę na fakt, że pobierane przez niego świadczenie rentowe zostało częściowo zajęte, do kwoty 196 zł, w ramach prowadzonej egzekucji administracyjnej. W związku z toczącym się postępowaniem egzekucyjnym zajęta została również nieruchomość, położona na terenie Gminy D. Wnioskodawca podkreślił również, że w 2009 r. ucierpiał w wyniku powodzi, w efekcie czego korzystał z pomocy społecznej, w postaci zasiłku celowego, na dowód czego przedłożył stosowną decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w D.. Z treści art. 246 § 1 pkt 2, w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.). wynika, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym – o co wnosi skarżący (zakres prawa pomocy o którego przyznanie wnosi skarżący wynika z uzasadnienia wniosku, gdyż nie uzupełnił on pola nr 4 druku PPF, w którym należało go określić) – następuje, gdy wykaże on, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Obowiązek wykazania tych okoliczności obciąża stronę o wnioskującą o przyznanie prawa pomocy. W okolicznościach przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że wnioskodawca (skarżący) w sposób dostateczny wykazał, że poniesienie kosztów postępowania byłoby dla niego znacznym obciążeniem, wiążącym się z uszczerbkiem koniecznego dla niego utrzymania. Wskazuje na to wysokość osiąganych przez niego dochodów, obciążonych dodatkowo egzekucja administracyjną, które to okoliczności zostały należycie uprawdopodobnione. Mając więc na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., w związku z w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.