I SA/Rz 390/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2013 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym wniosku S. Z. o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Mitsubishi Pajero Sport - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy. Sygn. I SA/Rz 390/13 U Z A S A D N I E N I E S. Z. (dalej skarżąca) w sprawie opisanej w sentencji niniejszego postanowienia wniosła o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w postaci zwolnienia od uiszczenia wpisu od skargi w związku z tym, że kwoty tej (183 zł) nie jest w stanie ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżąca we wniosku zadeklarowała, że utrzymuje się z emerytury w wysokości 3000 zł, jako majątek zadeklarowała mieszkanie o pow. 62 m². Oświadczyła, że na jej wydatki składają się: czynsz – 600 zł, gaz – 200 zł, prąd – 150 zł, lekarstwa – 300 zł, wyżywienie – 500 zł, środki czystości i higieny– łącznie 150 zł, odzież - 200 zł, inne koszty – 300 zł. Referendarz sądowy, w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwana dalej P.p.s.a., wezwał skarżącą do złożenia wyjaśnień dotyczących jej sytuacji materialnej, w tym m.in. do wyjaśnienie, czy małżonkowie pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym, pomimo podawanych innych adresów, udokumentowanie opłat związanych z eksploatacją mieszkania (czynsz, energia elektryczna, gaz itp.), wydatków na leczenie, informacji o ewentualnych zobowiązaniach kredytowych, przedłożenie wyciągów z rachunków bankowych i kart kredytowych, posiadanych przez wszystkich domowników pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, z ostatnich trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku, przedłożenia zaświadczenia (kopii zeznań/zeznania) z właściwego urzędu skarbowego o dochodach za 2011 i 2012 r., udokumentowania wysokości pobieranego świadczenia emerytalnego, jeżeli nie będzie to wynikało z wyciągów bankowych, udzielenia informacji o dodatkach, zapomogach, pomocy w utrzymaniu i przedłożenia dokumentów wskazujących na trudną sytuację materialną itp. jeśli takowe są w posiadaniu strony, np. decyzje MOPS. Skarżąca na wezwanie nie odpowiedziała, natomiast w terminie do złożenia dodatkowego oświadczenia uiściła należną opłatę sądową. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: W postępowaniu o przyznanie prawa pomocy (art. 243 i nast. P.p.s.a.) skarżący powinien przedstawić argumentację, która potwierdzałaby jego niezdolność do wygospodarowania środków na pokrycie kosztów postępowania przed sądem administracyjnym, powinien być stroną aktywną w zakresie wskazywania dowodów, iż faktycznie pozostaje w sytuacji na jaką się powołuje. Zadeklarowana wysokość emerytury (3000 zł) i bardzo ogólnikowe uzasadnienie wniosku, powielające brzmienie przepisu warunkującego przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w żadnym razie nie dawało obrazu sytuacji skarżącej. Dlatego z uwagi na to, że oświadczenie skarżącej zawarte we wniosku okazało się niewystarczające do oceny wniosku o przyznanie prawa pomocy, zmierzając do wyjaśnienia możliwości płatniczych skarżącej, referendarz sądowy wezwał ją do uzupełnienia wniosku i złożenia wyjaśnień oraz dokumentów potwierdzających sytuację na jaką się powołuje. Niezastosowanie się do wezwania w trybie art. 255 P.p.s.a. i brak danych w postaci dokumentów i wyjaśnień, pozbawia rozpoznającego wniosek możliwości oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 1 marca 2006 r., sygn. II OZ 235/06, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem niewykonanie wezwania, o którym mowa w powołanym powyżej przepisie należy potraktować jako niewykazanie przez skarżącą przesłanek, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.