I SA/Rz 390/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2013 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej dnia (...) marca 2013 r., nr (...), w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego marki Mitsubishi Pajero Sport, w zakresie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - postanawia – wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia (...) marca 2013 r., nr (...), Dyrektor Izby Celnej w P., po rozpatrzeniu odwołania S. Z. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia (...) grudnia 2013 r., (...), określającej skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym, z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego marki Mitsubishi Pajero Sport, w kwocie 4 566 zł, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na powyższe rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Celnej S. Z. zawarła wniosek o wstrzymanie jego wykonania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania przed WSA w Rzeszowie. Pismem procesowym z dnia 11 czerwca 2013 r. S. Z. ponowiła swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, oprócz tego domagała się uchylenia dokonanej, w trakcie wszczętego na podstawie zaskarżonej decyzji postępowania egzekucyjnego, czynności egzekucyjnej w postaci zajęcia jej rachunku bankowego. Uzasadniając swój wniosek skarżąca podniosła, że jedynym źródłem jej utrzymania jest pobierane przez nią świadczenie emerytalne, a wyegzekwowanie od niej, na podstawie zaskarżonej decyzji kwoty 7 918,50 zł pozbawi ją środków do życia przez okres czterech miesięcy. Niezależnie od powyższego zaznaczyła także, że aktualnie większość uzyskiwanych przez nią z tytułu emerytury środków przeznacza na swoje leczenie, dlatego pozbawienie jej tych pieniędzy spowoduje trudne do odwrócenia skutki, w postaci zaprzestania leczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a./ wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu sądu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004). Przechodząc do oceny wniosku skarżącej należy stwierdzić, że w części dotyczącej wstrzymania zaskarżonej decyzji wniosek ten zasługuje na uwzględnienie, gdyż wykonanie zaskarżonego aktu może spowodować trudne do odwrócenia skutki, w postaci przerwania procesu leczenia skarżącej, a to w związku z pozbawieniem jej koniecznych na ten cel środków. Wniosek taki jest zasadny w świetle tego, że skarżąca utrzymuje się jedynie z emerytury i nie ma innych źródeł utrzymania. Sąd nie uwzględnił natomiast wniosku skarżącej o uchylenie dokonanej czynności egzekucyjnej w postaci zajęcia rachunku bankowego, gdyż wszelkie kwestie związane z postępowaniem egzekucyjnym wykraczają poza zakres przedmiotowy niniejszej sprawy, dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. W tym miejscu należy jedynie zaznaczyć, że na podejmowane w postępowaniu egzekucyjnym czynności przysługują środki zaskarżenia określone w odrębnych przepisach. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.