I SA/Rz 390/15

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku D. B. o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi D. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia (...) lutego 2015 r., nr (...), w przedmiocie odmowy umorzenia skarżącej należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne oraz Fundusz Pracy, za okres od marca 2009 r. do lipca 2009 r. - postanawia – ustanowić dla skarżącej adwokata. Skarżąca, wnioskiem z dnia 20 czerwca 2015 r., zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy, poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Następnie, składając oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, na urzędowym formularzu PPF, zmodyfikowała swój wniosek, domagając się jedynie ustanowienia zawodowego pełnomocnika w osobie adwokata. Jak wynika z wyżej wymienionego oświadczenia skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem, a jedyne źródło ich wspólnego utrzymania stanowi jej wynagrodzenie za pracę w wysokości 1 400 zł miesięcznie. Małżonek skarżącej jest bowiem osobą bezrobotną. Deklarując składniki posiadanego majątku skarżąca wymieniła jedynie dom o pow. ok. 150 m2. Sumę ponoszonych na utrzymanie domu wydatków, obejmujących także koszty mediów, skarżąca określiła na 876,90 zł. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) wniosek o ustanowienie w sprawie jedynie zawodowego pełnomocnika należy traktować jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. W myśl natomiast art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze treść przytoczonej regulacji art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. stwierdzić należy, że skarżąca spełnia kryteria uzyskania wsparcia w postaci prawa pomocy, na co wskazuje niski poziom uzyskiwanych przez nią dochodów, który, wobec ponoszonych wydatków bytowych, uniemożliwia jej skorzystanie z usług profesjonalnego pełnomocnika. Z tego więc względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. uwzględniono jej wniosek. Na marginesie niniejszych rozważań zaznaczyć jedynie należy, że skarżąca korzysta w sprawie z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, na podstawie art. 239 pkt 1 e, gdyż jej skarga dotyczy sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych.