I SA/Rz 391/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Maria Serafin-Kosowska Sędziowie WSA Grzegorz Panek / spr./ WSA Kazimierz Włoch Protokolant specjalista Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2013 r., w Wydziale I na rozprawie sprawy ze skargi E. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2013r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne postanawia odrzucić skargę Decyzją z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] wydaną na skutek wniosku E.K. (dalej: zobowiązana) o ponowne rozpatrzenie sprawy - Zakład Ubezpieczeń Społecznych (dalej: Zakład) utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w sprawie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne, społeczne i Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. W uzasadnieniu podano, że zobowiązana zwróciła się do Zakładu o umorzenie należności z w/w tytułu, powołując się na trudną sytuację materialną i zdrowotną swojej rodziny. Decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. Zakład odmówił umorzenia należności. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zobowiązana podkreśliła, że opiekuje się chorą córką która wymaga wzmożonej opieki rodzicielskiej. Jest osobą uczciwą i to ta cecha jej charakteru przyczyniła się również do niepowodzenia prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Sam fakt, że zarówno ona jaki i jej mąż mogą podjąć zatrudnienie nie oznacza, że w najbliższym czasie będzie mogła dokonać spłaty ciążącego na niej zadłużenia z tytułu zaległych składek. Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję, Zakład Ubezpieczeń Społecznych wskazał, że analiza przedstawionych przez zobowiązaną okoliczności prowadzi do wniosku, iż w jej sytuacji niezastosowanie instytucji umorzenia należności nie doprowadzi do pogorszenia się jej sytuacji materialnej. Organ podkreślił, że decyzje w sprawie o umorzenie należności z tytułu składek mają charakter uznaniowy, co oznacza, że organ przy zachowaniu reguł przepisów postępowania administracyjnego ma prawo odmówić umorzenia pomimo, że prowadzone w sprawie postępowanie dowodowe wykazało wystąpienie przesłanek uzasadniających umorzenie zadłużenia. Na powyższą decyzję E.K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W uzasadnieniu skargi wskazała, że organ bezzasadnie odmówił jej umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek, w sytuacji gdy bezspornym jest w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, że spełnia ona przewidziane prawem warunki uprawniające do uzyskania wnioskowanej ulgi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wyjaśnił, w odpowiedzi na wezwanie Sądu, że skarga została złożona w organie w dniu 30 kwietnia 2013 r. Na dowód tej okoliczności przedłożono potwierdzoną za zgodność kserokopię dziennika podawczego. Na rozprawie dnia 4 lipca 2013 r. skarżąca potwierdziła, że skargę wniosła osobiście dnia 30 kwietnia 2013 r. Wskazała także, że na zwrotnym poświadczeniu odbioru zaskarżonej decyzji obok daty 27 marca 2013 r. widniej jej podpis. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W myśl art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie skarżąca osobiście odebrała zaskarżoną decyzję w dniu 27 marca 2013 r. Skargę na powyższą decyzję E.K. złożyła w dniu 30 kwietnia 2013 r. - wtorek. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął natomiast w dniu 26 kwietnia 2013 r. (piątek). Skarga E.K. została zatem złożona z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z przywołanym przepisem art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga wniesiona po terminie do jej wniesienia nie może być przedmiotem rozpoznania Sądu i podlega odrzuceniu. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucił skargę E.K.