I SA/Rz 393/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2015 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M.O. o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi Z.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 r. - postanawia- przyznać radcy prawnemu M.O. kwotę 1200 zł (słownie: tysiąc dwieście złotych) podwyższoną o kwotę 276,00 zł (słownie: dwieście siedemdziesiąt sześć złotych) podatku od towarów i usług, stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 4,20 zł (słownie: cztery i 20/100 złotych) tytułem innych udokumentowanych wydatków pełnomocnika. Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2015 r. (sygn. akt I SA/Rz 393/14) przyznano skarżącej Z.O. prawo pomocy obejmujące m.in. ustanowienie radcy prawnego, zaś Okręgowa Rada Radców Prawnych w piśmie z dnia 26 stycznia 2015 r. wyznaczyła na pełnomocnika skarżącej radcę prawnego M.O.. Wyrokiem z dnia 5 marca 2015 r. (sygn. I SA/Rz 393/14) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę Z.O. w przedmiocie opisanym w sentencji niniejszego postanowienia. Wyznaczony pełnomocnik nie sporządził skargi kasacyjnej od przedmiotowego wyroku z dnia 5 marca 2015 r., ponieważ wydał opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte przez stronę w całości lub w części. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w skrócie zwanej "P.p.s.a.", wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z przepisem § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 490, dalej: w skrócie "rozporządzenie") stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmują także stawkę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Do wyliczenia w rozpoznawanej sprawie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej przyjąć należało stawkę minimalną określoną w § 6 pkt 5 rozporządzenia, tj. 2400 zł. Należne pełnomocnikowi w tej sprawie wynagrodzenie wynosić powinno 50% stawki minimalnej, czyli kwotę 1200 zł (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. b) i być podwyższone o kwotę 276,00 zł stanowiącą podatek od towarów i usług – w związku z treścią § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia. Z załączonych do opinii dokumentów wynika, że wyznaczony pełnomocnik poniósł wydatki na kwotę 4,20 zł, która to kwota stanowi niezbędny, udokumentowany wydatek pełnomocnika, należny wraz z wynagrodzeniem za udzielenie z urzędu pomocy prawnej. Z wyżej przytoczonych powodów na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.