I SA/Rz 394/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 16 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku D. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z należności celnych przywozowych oraz określenia kwoty długu celnego, podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi D. S., reprezentowanego przez adwokat Z. G. jest opisana w sentencji postanowienia decyzja Dyrektora Izby Celnej, utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] grudnia 2012 r. odmawiającą zwolnienia z należności celnych przywozowych oraz określającą kwotę długu celnego w wysokości 13.103 zł, podatku akcyzowego w wysokości 26.808 zł i podatku od towarów i usług w wysokości 37.738 zł. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze względu na niebezpieczeństwo powstania niepowetowanej szkody i pokrzywdzenia skarżącego, gdyż wysokość należności podatkowo-celnej została ustalona w oparciu o wartość towaru na dzień zgłoszenia, zamiast na dzień wydania decyzji określającej należność. Ma to zaś zdaniem skarżącego istotne znaczenie, z uwagi na spadek wartości towaru, spowodowany upływem czasu oraz złym stanem technicznym i uszkodzeniami, stanowiącymi następstwo niewłaściwego przechowywania pojazdów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., określanej dalej jako ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z treści przytoczonego wyżej przepisu prawa, ustawodawca przewidział możliwość zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jedynie, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod tymi pojęciami należy natomiast rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2006, s. 190). W ocenie Sądu skarżący nie przedstawił we wniosku argumentacji, przemawiającej za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Nie określił bowiem okoliczności, które wskazywałyby na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Natomiast powołane we wniosku zarzuty, odnoszące się do błędnego sposobu określenia należności podatkowo – celnej, mogą być przedmiotem analizy podczas merytorycznego rozpoznania skargi. Skoro skarżący nie sprecyzował konkretnych przyczyn, które przemawiałyby za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie, Sąd nie miał podstaw, by przedmiotowe żądanie uwzględnić. Z powyższych względów Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa.