I SA/Rz 4/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku A. R. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia [...] listopada 2010 r., Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za luty 2008 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] listopada 2010 r., Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w R. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. określającą A. R. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiąc luty w kwocie 626 zł., podczas gdy jego zdaniem kwota podlegająca wpłacie do Urzędu Skarbowego wynosiła 0 zł, zaś nadwyżka podatku naliczonego nad należnym jak też kwota do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy 296 zł. We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący wskazał, iż natychmiastowe wykonanie tej decyzji jak również decyzji, które zapadły w wyniku równolegle toczących się postępowań skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami i koniecznością likwidacji firmy. W chwili obecnej w związku z trudnościami związanymi z tymi postępowaniami był zmuszony do zlikwidowania jednego punktu handlowego, uruchomienie zaś procedury wykonawczej spowoduje konieczność zwolnień pracowniczych i pozbawienie firmy możliwości funkcjonowania na rynku. Wskazał ponadto, że wstrzymanie wykonania decyzji nie kłóci się z interesem publicznym a ponadto istnieje uzasadnione przypuszczenie, że w toczącym się postępowaniu jego "racje zostaną należycie rozpatrzone". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W postępowaniu administracyjnym decyzja wydana przez organ II instancji jest decyzją ostateczną a co za tym idzie wykonalną. Co do zasady wykonania takiej decyzji nie wstrzymuje również wniesienie od tej decyzji skargi do sądu administracyjnego. Sąd jednak na uzasadnione żądanie strony może wykonanie takiej decyzji wstrzymać do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – powoływanej dalej jako P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na wstępie należy zaznaczyć, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, jako środek zabezpieczający przed negatywnymi skutkami decyzji, na wypadek jej uchylenia przez Sąd, nie przesądza o zasadności samej skargi i oceniany jest w oderwaniu od postawionych w niej zarzutów. Innymi słowy to nie zasadność skargi decyduje o wstrzymaniu wykonania decyzji a jedynie wykazanie przez stronę prawdopodobieństwa wystąpienia skutków o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. W związku z powyższym przypuszczenia skarżącego odnośnie "należytego rozpoznania jego racji" nie miały wpływu na zapadłe rozstrzygnięcie. Biorąc jednak pod uwagę sytuację majątkową skarżącego związaną w dużej mierze z toczącymi się względem niego postępowaniami podatkowymi należy zgodzić się z twierdzeniem, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed wydaniem rozstrzygnięcia przez sąd może spowodować dla skarżącego sytuację, której skutków nie będzie można odwrócić. Likwidacja firmy, o której wspomina skarżący będzie stanowiła znaczną dolegliwość w postaci nie tylko wyeliminowania z obrotu gospodarczego czyli tzw. śmierć cywilną, ale również pozbawi go głównego źródła dochodu. Wprawdzie kwota, jaką jest obowiązany zapłacić na podstawie zaskarżonej decyzji nie stanowi jeszcze takiej dolegliwości, biorąc jednak pod uwagę że kontroli sądu poddane zostały decyzje określające zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za pozostałe okresy 2008 jak i 2009 r., a także decyzje dotyczące zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. i 2009 r. od przychodów niezaewidencjonowanych, określające w sumie zobowiązania podatkowe na kwotę 49.370 zł, Sąd doszedł do przekonania, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd, jest w pełni uzasadnione. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.