I SA/Rz 407/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Kazimierz Włoch Sędzia WSA Jarosław Szaro Asesor WSA Jacek Boratyn / spr./ Protokolant sekr. sąd. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2017 r. sprawy ze skargi spółki "A" Sp. z o.o. w L. na uchwałę Zarządu Województwa [.] z dnia [.] maja 2017 r. nr [.] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu pn. "..." oddala skargę. Zarząd Województwa, po rozpoznaniu protestu "A" sp. z o.o., z siedzibą w L., zwanej dalej skarżącą, od negatywnej oceny formalnej jej projektu pod tytułem "[...]", uchwałą z dnia [...] maja 2017 r., nr [...], nie uwzględnił protestu. Skarżąca, wnioskiem z dnia 28 czerwca 2016 r., zwróciła się do Zarządu Województwa (Instytucji Zarządzającej) o przyznanie jej dofinansowania na realizację projektu, pod nazwą "[...], w ramach Działania 1.4 Wsparcie MŚP, Poddziałanie 1.4.1 Dotacje bezpośrednie, typ projektu rozwój MŚP Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020. Wniosek ten został ostatecznie zarejestrowany pod numerem [...]. Jak wynika z opisu projektu jego celem jest dywersyfikacja produkcji przedsiębiorstwa, poprzez wprowadzenie nowego rodzaju innowacyjnego produktu. Ma się to odbyć przy wykorzystaniu specjalistycznych maszyn, urządzeń oraz metod wydobywania i przetwarzania, co zapewni lepsze wykorzystanie wydobywanych kopalin, przy redukcji składowanych odpadów. W ramach inwestycji skarżąca zaplanowała nabycie urządzeń niezbędnych do wydobycia, przetworzenia oraz transportu wyrobów, a także kontenerów z przeznaczeniem na cześć socjalną i biura przedsiębiorstwa. Projekt skarżącej został oceniony pozytywnie pod względem formalnym, po czym skierowany do oceny merytorycznej. Na tym etapie, po stwierdzeniu spełnienia przesłanek merytorycznych dopuszczających został skierowany do oceny jakościowej. Dokonując oceny projektu skarżącego pod względem merytorycznym, w oparciu o kryteria jakościowe, Zarząd Województwa działający w charakterze Instytucji Zarządzającej, przyznał projektowi 50 pkt, umieszczając go w związku z tym na liście rezerwowej. O tym fakcie poinformowano skarżącą, pismem z dnia 27 października 2016 r., nr [...]. Jak wynika z przedmiotowego pisma, projekt skarżącej uzyskał maksymalną liczbę punktów w ramach kryteriów nr III, IV, V i VII. Projekt nie uzyskał natomiast punktów w ramach następujących kryteriów: • nr I – projekt jest wynikiem badawczo- rozwojowych, przeprowadzonych przez wnioskodawcę; w tym zakresie obaj eksperci zgodnie stwierdzili, że skarżąca nie prowadziła badań badawczo-rozwojowych; • nr II – stopień innowacyjności projektu/usługi; pierwszy ekspert stwierdził, że zgodnie z opinią Instytutu Mechanizacji Budownictwa i Górnictwa Skalnego w W. projekt skarżącej potwierdza podniesienie jakości produkcji i racjonalizuje wykorzystanie złoża, w wyniku zastosowania planowanej linii technologicznej, co należy uznać za innowację w skali firmy; drugi ekspert uznał innowacyjność projektu w związku z tym, że produkcja zostanie poszerzona o możliwość przesiewu i frakcjonowania w zakresie piasku łamanego i kruszywa łamanego-drogowego, również uznając innowacyjność jedynie w skali firmy; obaj eksperci zakwestionowali też zakup części urządzeń, jako związanych czy służących realizacji celów projektu; • nr VI – udział w klastrach, stowarzyszeniach branżowych, izbie gospodarczej; obaj eksperci stwierdzili, że skarżąca nie należy do żadnej z tych organizacji; • nr VIII- wkład własny wyższy od wymaganego; eksperci stwierdzili, że skarżąca zadeklarowała wkład własny na minimalnym poziomie, tj. wynoszący 30 %. Protest od zaprezentowanej wyżej oceny złożyła skarżąca, kwestionując brak innowacyjności jej projektu. Jej zdaniem, obaj wypowiadający się co do tej okoliczności eksperci nie wskazali na istotę problemu, którą stanowi bezodpadowa gospodarka złożem. Poza tym, w opinii skarżącej, oczywistym warunkiem uzyskania produktów o wymaganych parametrach jest wdrożenie linii technologicznej, czyli układu maszyn i urządzeń, umożliwiających produkcję założonych asortymentów. W efekcie więc, przedstawione przez nią rozwiązania technologiczne, stanowią nowość w skali kraju na poziomie 3 lat (stosowanie komory rozprężeniowej). Zarząd Województwa, po rozpatrzeniu protestu skarżącej, uchwałą z dnia [...] maja 2017 r., nr [...], nie uwzględnił go. W związku z tym liczba punktów przyznanych projektowi skarżącej ostatecznie wyniosła 50. Instytucja Zarządzająca, w ramach ponownej oceny, odniosła się jedynie do kryterium nr II, gdyż skarżąca w złożonym proteście tylko w tym zakresie zakwestionowała pierwotną ocenę. Pierwszy z ekspertów, wypowiadający się w tej sprawie, podkreślił, że w ramach kryterium nr 2 ocenie podlega innowacyjność produktu, a nie technologii jego wytworzenia. Tak wiec ustalono, że na rynku istnieją podmioty, oferujące produkty odpowiadające planowanej do wprowadzenia ofercie skarżącej. Wprawdzie skarżąca przedłożyła opinię o innowacyjności, jednakże z jej treści można wywieść jedynie innowacyjność technologii. Tak więc planowane do wprowadzenia na rynek asortymenty, tj.piasek i frakcje pyliste stanowią innowacyjność jedynie w skali firmy. Drugi z ekspertów wypowiadających w omawianej kwestii także stwierdził, że w ramach kryterium nr II punkty mogą zostać przyznane jedynie w sytuacji stwierdzenia innowacyjności produktowej/usługowej, a nie technologicznej. Tymczasem w opisie do pkt B.8 biznesplanu skarżąca stwierdziła, że innowacyjność nowej technologii polega na doborze maszyn o właściwych dla morfologii złoża charakterystykach technicznych. Ten zaś rodzaj innowacji nie podlega ocenie. Do innowacyjności technologii odnosi się również opinia Instytutu Mechanizacji Budownictwa i Górnictwa Skalnego w W. W związku z powyższym projektowi skarżącej nie przyznano punktów w ramach kryterium nr 2. Skargę na uchwałę Zarządu Województwa z [...] maja 2017 r. wniosła skarżąca, domagając się jej uwzględnienia i stwierdzenia, że ocena projektu, w części merytorycznej – jakościowej, została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, a w konsekwencji przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia Instytucji Zarządzającej, ze stosownymi wskazaniami, a także zasądzenie kosztów postępowania. W treści skargi zawarty został również wniosek o przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci opinii Instytutu Mechanizacji Budownictwa i Górnictwa Skalnego w W. Zaskarżonej uchwale skarżąca zarzuciła naruszenie: • art. 37 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 2 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r., poz. 217, ze zm. zwanej dalej ustawą o polityce spójności) poprzez uchybienie zasadzie przejrzystości i rzetelności wyboru projektów, w związku z nieprecyzyjnym, nieprzejrzystym i nierzetelnym skonstruowaniem kryterium jakościowego nr II, a w konsekwencji niezapewnienie rzetelnej, bezstronnej i obiektywnej oceny projektu i protestu w sposób wnikliwy i rzetelny, • art., 37 ust. 1 w zw. z art. 44 ustawy o polityce spójności, poprzez nierzetelną i pozbawiona uzasadnienia ocenę projektu, a także naruszenie przepisów dotyczących procedury naboru wniosków i uznanie, że skarżąca wykazała jedynie innowacyjność technologiczną, podczas gdy przedłożona przez nią dokumentacja wskazuje również na innowacyjność produktową, • art. 53 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 57, art. 58 ust. 3 i ust. 4 pkt 2 ustawy o polityce spójności poprzez błędną ich wykładnię przy rozpatrzeniu protestu, w efekcie czego projektowi nie przyznano punktów, w ramach kryterium nr II, • § 5 ust. 4 ppkt 5 Regulaminu konkursu o dofinansowanie projektów ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego za lata 2014-2020 w ramach Osi priorytetowej I Konkurencyjna i innowacyjna gospodarka, Działanie 1.4 Wsparcie MŚP, Poddziałanie 1.4.1 Dotacje bezpośrednie, Typ projektu Rozwój MŚP, przyjętego uchwałą Zarządu Województwa nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. w sprawie przyjęcia regulaminu konkursu zamkniętego dla naboru wniosków o dofinansowanie projektów ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Osi priorytetowej I Konkurencyjna i innowacyjna gospodarka, Działanie 1.4 Wsparcie MŚP, Poddziałanie 1.4.1 Dotacje bezpośrednie, Typ projektu Rozwój MŚP Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] za lata 2014-2020 (ze zm. zwanego dalej Regulaminem konkursu) poprzez uznanie jedynie innowacyjności technologicznej projektu, w sytuacji, w której z opinii Instytutu Mechanizacji Budownictwa i Górnictwa Skalnego w W. wynika, że skarżąca spełniła kryterium nr II. W uzasadnieniu skargi podkreślono, że wszelkie kryteria naboru projektów winny być maksymalnie jasne, tymczasem w niniejszej sprawie oceny dokonano w oparciu o kryteria, które tych wymogów nie spełniają, poza tym uzasadnienie zaprezentowanej przez Instytucję Zarządzającą oceny jest zbyt lakoniczne. Eksperci w ogóle, zdaniem skarżącej, nie odnieśli się do zarzutów protestu, w szczególności nie wypowiedzieli się odnośnie innowacyjności produktu. Zarząd Województwa w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W okolicznościach przedmiotowej sprawy spór pomiędzy skarżącą a Instytucją Zarządzająca sprowadza się w zasadzie do jednej kwestii, tj. legalności (rzetelności i przejrzystości) oceny zgłoszonego do konkursu projektu, w zakresie kryterium nr II – innowacyjność produktu/usługi. Skarżąca, co do zasady, nie godząc się z nieprzyznaniem jej projektowi punktów w ramach omawianego kryterium zarzuca w istocie dwie rzeczy, tj. niejasność i nieprecyzyjność kryteriów konkursowych, a także nieoparcie się przez Zarząd Województwa na opinii Instytutu Mechanizacji Budownictwa i Górnictwa Skalnego w W., z którego spełnienie przedmiotowego kryterium ma, jej zdaniem, wynikać. Dodatkowo jedynie, niejako w uzupełnieniu podnoszonych zarzutów, skarżąca podkreśliła również wadliwość uzasadnienia zaprezentowanej przez Instytucję Zarządzająca oceny, która, jej zdaniem, nie wyjaśnia w sposób dostateczny motywów, którymi kierował się organ. Jeżeli chodzi o kwestię nieprzejrzystości kryteriów konkursowych, w zakresie sposobu ich sformułowania i przedstawienia, to w tym miejscu należy podkreślić, że wszelkie okoliczności z tym związane pozostają poza zakresem kognicji Sądu. Sądy administracyjne posiadają bowiem jedynie kompetencje do wypowiadania się w zakresie konkretnych i zindywidualizowanych rozstrzygnięć, tj. ocen projektów (wniosków) poszczególnych wnioskodawców, w następstwie zainicjowania przez nich postępowania sądowego, a nie aktów o charakterze generalnym i abstrakcyjnym, na podstawie których przeprowadzane są postępowania konkursowe (regulaminy, kryteria oceny). Wynika to w sposób jednoznaczny z brzmienia art. 61 ustawy o polityce spójności, tak więc zarzuty odnoszące się bezpośrednio do formy i treści wszelkich, szeroko rozumianych, dokumentów konkursowych, są bezprzedmiotowe na gruncie niniejszej sprawy. Niezależnie od powyższego dodać również należy, że sąd administracyjny, dokonując oceny, pod względem legalności, poddanego jego kognicji rozstrzygnięcia, ograniczony jest granicami danej sprawy. W związku z tym, wypowiadając się, co do kwestii legalności oceny projektu skarżącej, Sąd nie może poszerzać swoich kompetencji, na drodze poddawania ocenie aktów, na podstawie których wydające je organy procedowały, nie tylko w niniejszej sprawie, ale także innych postępowaniach, dotyczących wniosków (projektów) innych podmiotów, ubiegających się o dofinansowanie. Przechodząc do merytorycznej treści zaskarżonego rozstrzygnięcia stwierdzić należy, że stanowisko Zarządu Województwa, w przedmiocie braku innowacyjności produktowej jest zasadne i prawidłowe. Mając na uwadze zapisy kryteriów wyboru projektów stwierdzić należy, że w sposób jednoznaczny wynika z nich, iż premiowane będą projekty, w wyniku których zostanie wprowadzona innowacja produktowa, o poziomie innowacyjności wykraczającym poza skalę firmy. Na tej podstawie nie sposób więc wywodzić, że autorowi kryteriów chodziło o jakąkolwiek innowacyjność, w tym także tę, związaną bezpośrednio z technologią produkcji. Sama innowacyjność technologiczna, ze swej istoty, nie musi się wiązać automatycznie z innowacyjnością powstającego w jej ramach produktu bądź usługi, choć zależności tego rodzaju nie sposób również wykluczyć. W niniejszej sprawie skarżąca w ramach zgłoszonego do dofinansowania projektu zaplanowała zakup maszyn oraz innego rodzaju aktywów w celu wdrożenie rozwiązań technologicznych, służących poprawie efektywności eksploatowanego przez nią złoża, w szczególności poprzez redukcję ilości składowanych odpadów. Nawet więc jeżeli w następstwie przedsięwziętych działań, poszerzeniu ulegnie oferta produktowa skarżącej, to nie może to skutkować przyjęciem innowacyjności produktowej w skali wykraczającej poza skalę przedsiębiorstwa. W tej kwestii Zarząd Województwa zwrócił uwagę, że tej samej kategorii produkty oferowane są już przez inne podmioty na rynku, tak więc brak jest podstaw do przyjęcia zaistnienia przesłanki innowacyjności. Innowacyjność technologiczna, przekładającą się w konsekwencji na innowacyjność w skali przedsiębiorstwa, wynika również z opinii Instytutu Mechanizacji Budownictwa i Górnictwa Skalnego w W., który to dokument znany był Instytucji Zarządzającej (w efekcie nie zachodziła konieczność przeprowadzenie dowodu w tego dokumentu). Autorzy tej opinii akcentują bowiem przede wszystkim zalety i nowatorstwo, w zakresie rozwiązań technologicznych. Podobne wnioski wynikają z zapisów złożonego przez skarżącą wniosku i biznesplanu, chociażby zapisy punktu B 4 tegoż dokumentu. W tej sytuacji przeciwne twierdzenia skarżącej, zawarte w proteście i skardze na uchwałę rozstrzygającą protest są gołosłowne i nie znajdują uzasadnienia. W tym miejscu należy także podkreślić, odnosząc się do sugestii skarżącej, zawartych w skardze, że ocena spełnienia kryteriów, w ramach danego konkursu, należy do odpowiedniej instytucji zarządzającej, ewentualnie pośredniczącej, która w tym zakresie nie jest związana opinią przedstawioną przez wnioskodawcę. Taka opinia bowiem w każdym przypadku nosi cechy dokumentu prywatnego, którego wiarygodność podlega ocenie. Nie sposób także podzielić twierdzeń skarżącej, co do lakoniczności, a tym samym nieprawidłowości w zakresie uzasadnienia dokonanej przez Instytucję Zarządzająca oceny. Zarówno bowiem z informacji o wynikach oceny merytorycznej jakościowej projektu, jak również uzasadnienia uchwały rozstrzygającej protest, wynika w sposób jasny i zrozumiały, co legło u podstaw takich, a nie innych wniosków organu. Wad uzasadnienia nie można zaś utożsamiać jedynie z tym, że Zarząd Województwa nie podzielił poglądów skarżącej. W okolicznościach przedmiotowej sprawy Sąd nie dopatrzył się również uchybień związanych chociażby z podnoszonym przez skarżącą naruszeniem przepisów ustawy o polityce spójności, tj. art. 37 ust. 1,art. 41 ust. 2, art. 44, art. 53 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 57, art. 58 ust. 3 i ust. 4 pkt 2 ustawy o polityce spójności. Postepowanie w sprawie zostało bowiem przeprowadzone zgodnie z wymogami, wynikającym ż tych przepisów, tak więc zarzuty skargi w tym zakresie nie znajdują uzasadnionych podstaw. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy o polityce spójności, oddalił skargę, nie dopatrując się naruszenia prawa w dokonanej ocenie merytorycznej projektu skarżącej.