I SA/Rz 408/13

Dnia 17 września 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Włoch po rozpoznaniu w dniu 17 września 2013 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K.G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie określenia spółce cywilnej – "A" G. R., K. G., J. G. w J. podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Volkswagen Transporter oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności K.G. i G.R. za zaległości podatkowe s.c. "A" G. R., K. G., J. G. w podatku akcyzowym -postanawia- odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. I SA/Rz 408/13 UZASADNIENIE W sprawie ze skargi na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej , skarżący K.G. w piśmie z dnia 10 września 2013 r. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia argumentując, że przed tutejszym Sądem toczy się w sumie 13 postępowań, dotyczących zobowiązań podatkowych w podatku akcyzowym na łączną wysokość ok. 50.000 zł. Skarżący wskazał, że prowadzi działalność gospodarczą – działalność pogotowia ratunkowego za pomocą ambulansu marki Volkswagen Transporter, który stanowi jedyny majątek przedsiębiorstwa. Skarżący zawarł umowę z NFZ –Oddziałem Wojewódzkim w R. na okres od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2013 r., w ramach której wykonuje świadczenia transportu sanitarnego. Skarżący nie posiada oszczędności, nieruchomości ani też żadnych znaczących ruchomości. W celu spłaty przedmiotowych zobowiązań podatkowych skarżący zmuszony byłby do sprzedaży ambulansu, co spowodowałoby daleko idące skutki w postaci zerwania umowy z NFZ i braku możliwości prowadzenia działalności gospodarczej, równoznacznej z jej likwidacją. W konsekwencji oznaczałoby to utratę jedynego źródła dochodu skarżącego i jego rodziny. Skarżący wskazał również, że spłaca dwa kredyty a stan zadłużenia na dzień 10 września 2013 r. z tytułu pierwszego kredytu wynosi 4.697,62 zł natomiast z drugiego – 23.960 zł. Do wniosku skarżący dołączył harmonogramy i historie spłat kredytów, wyciągi z rachunków bankowych, prowadzonych dla "A" i dla K.G., podsumowanie księgi przychodów i rozchodów na rok 2013, PIT-36, PIT/B, PIT/O za lata: 2012 i 2011, wypis z CEIDG, kserokopię dowodu rejestracyjnego ambulansu marki Volkswagen Transporter 2.5 TDI oraz umowę z NFZ o udzielanie świadczeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., określanej dalej jako P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Według skarżącego, za uwzględnieniem jego żądania przemawia ta okoliczność, iż jedynym jego majątkiem jest ambulans, który z kolei jest niezbędny w prowadzeniu działalności gospodarczej, stanowiącej jedyne źródło utrzymania skarżącego i jego rodziny. Jednak należy zauważyć, że zgodnie z art. 1a pkt 12 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm., dalej p.e.a.) w postępowaniu egzekucyjnym, należności pieniężnych dochodzi się w pierwszej kolejności z takich środków jak: pieniędzy, wynagrodzenia za pracę, z rachunków bankowych. Egzekucja z ruchomości dokonywania jest w dalszej kolejności, zgodnie z zasadą stosowania środka najmniej uciążliwego dla zobowiązanego (art. 7 § 2 p.e.a.). Jak wynika z przedłożonych przez skarżącego wyciągów bankowych, dysponuje on majątkiem w postaci środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych, otrzymuje stały dochód w wysokości pozwalającej na zaspokajanie potrzeb związanych z codziennym funkcjonowaniem. Skarżący nie znajduje się w sytuacji, która zagrażałaby zaspokojeniu niezbędnego minimum utrzymania. Wielkość obciążeń z tytułu spłaty kredytów nie jest w stosunku do wielkości otrzymywanych dochodów na tyle znaczna, by uniemożliwiała skarżącemu zaspokajanie podstawowych potrzeb. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest natomiast instytucją wyjątkową, którą można zastosować, gdy sytuacja strony skarżącej zagraża podstawom egzystencji. Wtedy bowiem wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia może spowodować niebezpieczeństwo wywołania szkody, niemożliwej do odwrócenia przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Sąd wziął również pod uwagę, że wbrew twierdzeniu skarżącego, źródłem dochodu jego rodziny jest nie tylko dochód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, lecz również dochód z tytułu emerytury otrzymywanej przez małżonkę. Mając na względzie wyżej przytoczone okoliczności sprawy, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.